KU ŚWIATŁOŚCI ZMARTWYCHWSTANIA

1 – I-sza sobota miesiąca, wynagrodzenie Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny

2 – V NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU, ROK A; I-sza niedziela miesiąca, 12 rocznica przejścia do Domu Ojca św. Jana Pawła II

6 – I-szy czwartek miesiąca

7 – I-szy piątek miesiąca

WIELKI TYDZIEŃ

9 – NIEDZIELA PALMOWA CZYLI MĘKI PAŃSKIEJ, ROK A

10 – WIELKI PONIEDZIAŁEK

11 – WIELKI WTOREK

12 – WIELKA ŚRODA

13 – Wraz z brewiarzową Modlitwą w Godzinie Popołudniowej WIELKIEGO CZWARTKU kończy się Okres Wielkiego Postu, Rok A.

Wieczorna Msza Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek (13.04)  rozpoczyna obchody ŚWIĘTEGO TRIDUUM PASCHALNEGO MĘKI I ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO, Roku A.

 ŚWIĘTE TRIDUUM PASCHALNE

MĘKI I ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO

13 – WIELKI CZWARTEK WIECZERZY PAŃSKIEJ, po Mszy Wieczerzy Pańskiej towarzyszenie Panu Jezusowi w Ogrójcu, ten czas wspominamy w każdy I czwartek miesiąca

14 – WIELKI PIĄTEK MĘKI PAŃSKIEJ, adoracja Krzyża, moment przebicia Najświętszego Boku i Serca Jezusowego wspominamy i wynagradzamy w każdy I piątek miesiąca, początek Nowenny do Miłosierdzia Bożego

15 – WIELKA SOBOTA, nawiedzanie Grobów Pańskich, Adoracja, trwanie przy Sercu Niepokalanej Maryi, za grzechy przeciwko Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny wynagradzamy w każdą I sobotę miesiąca

po zmroku rozpoczyna się

WIGILIA PASCHALNA należąca do

NIEDZIELI  ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO.

Otwiera ona pięćdziesięciodniowy okres wielkanocnej radości.

16 – UROCZYSTOŚĆ ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO, (Nieszpory kończą ŚWIĘTE TRIDUUM PASCHALNE MĘKI I ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO), PIERWSZY DZIEŃ OKTAWY WIELKIEJ NOCY

17 – PONIEDZIAŁEK W OKTAWIE WIELKIEJ NOCY

18 – WTOREK W OKTAWIE WIELKIEJ NOCY

19 – ŚRODA W OKTAWIE WIELKIEJ NOCY

20 – CZWARTEK W OKTAWIE WIELKIEJ NOCY

21 – PIĄTEK W OKTAWIE WIELKIEJ NOCY. Z racji trwającej Oktawy Wielkanocy, w której wszystkie dni są w randze Uroczystości, w dniu dzisiejszym nie obowiązuje piątkowa wstrzemięźliwość od spożywania pokarmów mięsnych.

22 – SOBOTA W OKTAWIE WIELKIEJ NOCY; Najświętszej Maryi Panny, Matki Towarzystwa Jezusowego

23 – OSTATNI DZIEŃ OKTAWY WIELKIEJ NOCY, II NIEDZIELA WIELKANOCNA CZYLI ŚWIĘTO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO, początek nowenny do Opatrzności Bożej (2 maja)

OKRES WIELKANOCNY

 trwa od 24 kwietnia do Niedzieli Zesłania Ducha Świętego – 4 czerwca

24 – UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEGO WOJCIECHA, BISKUPA I MĘCZENNIKA, GŁÓWNEGO PATRONA POLSKI

25 – święto świętego Marka Ewangelisty

26 – Matki Bożej Dobrej Rady

28 – św. Ludwika Marii Grignion de Montfort

29 – święto świętej Katarzyny Sieneńskiej, dziewicy i doktora Kościoła, patronki Europy

30 – III NIEDZIELA WIELKANOCNA, ROK A

Podziel się z innymi:

ZDRAPKA WIELKOPOSTNA 2017 – Popielec i 2 marca 2017.

pack

Popielec – zapisz swoje postanowienie na Wielki Post.

zapisane zgodnie z natchnieniem, które od rana nie dawało spokoju i przeganiało wszystkie moje „genialne” pomysły. Około 22.00 poddałam się i zapisałam.

2 marca – zrób dziś dla siebie coś dobrego.

Tylko Pan Bóg wie w całości (współpracownicy, rodzina, przyjaciele i znajomi w jakiejś części) – jakie to dla mnie ważne w mojej codzienności  🙂

Podziel się z innymi:

ZDRAPKA WIELKOPOSTNA

GLOWNE facebook

To już iii edycja.

Co to jest Zdrapka Wielkopostna?

Zdrapka Wielkopostna to indywidualne 40-dniowe rekolekcje dla każdego w trakcie trwania Wielkiego Postu w 2017 roku. Atrakcyjna forma zdrapki zachęca do lepszego przygotowania się na radość Chrystusowego Zmartwychwstania. Ćwiczymy więc swojego ducha ale i podejmujemy refleksję nad swoim obecnym życiem, nad swoją codziennością. Począwszy od 1 Marca, od Środy Popielcowej aż do Poniedziałku Wielkanocnego pod każdym dniem na kalendarzu czekają różne niespodzianki, oczywiście z rodzaju takich które zaleca się w Wielkim Poście czyli będzie: jałmużna, post, modlitwa w duchu nowej ewangelizacji.

Dla ducha i ciała

Czy można podołać 40 dniom ciągłych ćwiczeń? Po pierwsze, nie jest intencją Kalendarza aby umartwić się ponad swoje siły, chcemy wynieść z Wielkiego Postu jakąś korzyść. Po drugie, zadania mają pokazywać, sugerować pewne akcenty w naszym życiu które są wyjątkowo ważne w Wielkim Poście. Być może będzie to początek refleksji dzięki której z pomocą Bożą podejmiesz reformę swojego życia? To mogą być ważne sprawy dla Ciebie, ludzkości, ojczyzny i rodziny. Odkryj Twój najlepszy Wielki Post.

więcej tu:

http://wzch.org.pl/index.php/dzialalnosc/kalendarz-wielkopostny

Mam nadzieję, że w Środę Popielcową, a może wcześniej w Waszych parafiach zdrapki były dostępne i już odczytaliście wczorajsze i dzisiejsze zadania. Na stronie zdrapki (link powyżej) można sprawdzić, czy jeszcze jest możliwość zamówienia….

Polecam Zdrapkę, gdyż sama z niej korzystałam w poprzednich okresach Wielkiego Postu i Triduum. To było wspaniałe doświadczenie. 

Na blogu, co dzień rano będę podawać kolejne odkryte ze zdrapki ,zadania duchowe i nie tylko,  na ten Wielki Post 2017. Może i Ty skorzystasz?

Błogosławionego czasu przygotowania.

Podziel się z innymi:

LITANIA NA WIELKI POST

LITANIA NA WIELKI POST

Kyrie, elejson! Chryste, elejson! Kyrie, elejson!

Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!

Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.

Synu, Odkupicielu świata, Boże …

Duchu Święty, Boże …

Święta Trójco, Jedyny Boże …

O Boże, od którego wszelkie dobro pochodzi …

O Boże, który łaskawie przyjmujesz nawracających się do Ciebie z całego serca w poście i modlitwie …

O Boże, który za wstawiennictwem poszczącego i modlącego się Mojżesza zechciałeś odpuścić grzechy ludowi izraelskiemu …

O Boże, który byłeś obrońcą Daniela, poszczącego i modlącego się w lwiej jamie …

O Boże, który zechciałeś odpuścić grzechy poszczącemu i korzącemu się przed Tobą królowi Dawidowi …

O Boże, który zechciałeś sam dać nam przykład przez swój czterdziestodniowy post …

O Boże, który oświeciłeś i wybrałeś na Apostola poszczącego i modlącego się Pawła …

O Boże, który przeznaczyłeś czas czterdziestodniowego postu na czynienie pokuty …

O Boże, który jesteś gotów szczególniej w czasie postu okazywać Twoje Miłosierdzie i wyświadczać łaski …

Bądź nam miłościw,   przepuść nam Panie.

Bądź nam miłościw,   wysłuchaj nas Panie.

Od wszelkiego złego,  wybaw nas Panie.

Od gniewu Twego …

Od przekraczania Twoich przykazań …

Od wszelkich niedobrych obyczajów …

Od wszelkiego nieumiarkowania w jedzeniu i piciu …

Od ducha nieczystości …

Od ubliżania miłości braterskiej …

Od lenistwa w Twojej służbie …

Od zwlekania z pokutą i zatwardziałości serca …

Od nagłej i niespodziewanej śmierci …

Od wiekuistego potępienia …

Przez chrzest i post Twój …

Przez głód i pragnienie Twoje …

Przez Twoją samotność …

Przez Twoje czuwanie i modlitwy …

Przez potrójne kuszenie Twoje …

Przez wszystkie Twoje trudy i prace …

Przez Twoją mękę …

Przez Twoją krwawą ofiarę poniesioną na krzyżu …

My grzeszni, Ciebie prosimy,  wysłuchaj nas, Panie.

Abyś się nad nami zmiłował, prosimy Cię …

Abyś nam przepuścił, prosimy Cię …

Abyś zechciał oczyścić z grzechów wszystkich członków Kościoła przez ten czterdziestodniowy post, prosimy Cię …

Abyś zechciał nas nawrócić do prawdziwej pokuty, prosimy Cię …

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Jezu.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Jezu.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

P: Okaż nam, Panie, Miłosierdzie swoje.

W: I daj nam swoje zbawienie.

Módlmy się:

Boże, źródło wszelkiego Miłosierdzia i dobroci, Ty sam wskazałeś jako lekarstwo na grzechy post, modlitwę i jałmużnę, przyjmij nasze pokorne przyznanie się do przewinień, które obciążają nasze sumienia i podźwignij nas w swoim Miłosierdziu. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W: Amen.

Podziel się z innymi:

PSALM 51 – BŁAGANIE POKUTNIKA

Psalm 51

Błaganie pokutnika

Odnówcie się duchem w waszym myśleniu i przyobleczcie nowego człowieka (Ef 4, 23-24)

 

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej,

w ogromie swej litości zgładź nieprawość moją.

Obmyj mnie zupełnie z mojej winy

i oczyść mnie z grzechu mojego.

Uznaję bowiem nieprawość moją,

a grzech mój jest zawsze przede mną.

Przeciwko Tobie samemu zgrzeszyłem

i uczyniłem, co złe jest przed Tobą,

Abyś okazał się sprawiedliwy w swym wyroku

i prawy w swoim sądzie.

Oto urodziłem się obciążony winą

i jako grzesznika poczęła mnie matka.

A Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie,

naucz mnie tajemnic mądrości.

Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty,

obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję.

Spraw, abym usłyszał radość i wesele,

niech się radują kości, które skruszyłeś.

Odwróć swe oblicze od moich grzechów

i zmaż wszystkie moje przewinienia.

Stwórz, Boże, we mnie serce czyste

i odnów we mnie moc ducha.

Nie odrzucaj mnie od swego oblicza

i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Przywróć mi radość Twojego zbawienia

i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.

Będę nieprawych nauczał dróg Twoich

i wrócą do Ciebie grzesznicy.

Uwolnij mnie, Boże, od kary za krew przelaną,

Boże, mój Zbawco,

niech sławi mój język sprawiedliwość Twoją.

Panie, otwórz wargi moje,

a usta moje będą głosić Twoją chwałę.

Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz,

a całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz.

Boże, moją ofiarą jest duch skruszony,

pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz.

Panie, okaż Syjonowi łaskę w Twej dobroci

odbuduj mury Jeruzalem.

Wtedy przyjmiesz prawe ofiary: dary i całopalenia,

wtedy składać będą cielce na Twoim ołtarzu.

 

Każdego dnia gdy otwieram oczy i czynię przed wstaniem z łóżka znak krzyża, wypowiadam szeptem te słowa: „Panie, otwórz wargi moje; a usta moje będą głosić Twoją chwałę”.

Powtarzam je ponownie, kilkanaście minut później, gdy biorę do ręki brewiarz i rozpoczynam poranną modlitwę Liturgią Godzin.

Psalm 51, psalm pokutny a jednocześnie psalm pełen nadziei.

Mądrość uznania własnych win, mądrość uznania własnych grzesznych skłonności i ufność w oczyszczenie z grzechu, wybawienie.

Droga nawrócenia do Pana poprzez skruszone serce. To ono jest ofiarą miłą Bogu. Serce uznające swoją grzeszność, swój stan i szukające pomocy jedynie u Boga.

Grzech mój jest zawsze przede mną – jakże wielka pokora, która nie wypiera się swojej winy i słabości, ale ma ją wciąż przed oczyma jako ostrzeżenie na przyszłość do czego zdolny jest człowiek, do czego zdolna jestem ja sama.

Łaska Boża oczyszcza nas tak, iż choćby nasze grzechy były jak szkarłat, to dzięki niej staniemy się czyści jak śnieg.

Ufność w Boże Miłosierdzie, ufność prowadząca do radości zbawienia. Ufność, że tylko pokorne uznanie win, przed Tym, który przenika serce, prowadzi do zmazania win.

Psalm, którym często modlimy się w czasie Wielkiego postu, którego poszczególne wersy coraz głębiej do nas przemawiają i zachęcają do wejścia na drogę pokuty i pojednania z Bogiem.

 
Podziel się z innymi:

ŚRODA POPIELCOWA ROZPOCZYNA OKRES WIELKIEGO POSTU

Fiolet i popiół w rodzinie...

Okres Liturgiczny Wielkiego Postu

Zgodnie z kanonami 1251-1252 Kodeksu Prawa Kanonicznego w dniu dzisiejszym –ŚRODA POPIELCOWA – obowiązuje wstrzemięźliwość (nie spożywa się pokarmów mięsnych) i post ścisły (tylko jeden posiłek do syta, dwa mniejsze).

Prawem o wstrzemięźliwości są związani wszyscy powyżej 14. roku życia,

a prawem o poście – osoby pełnoletnie do rozpoczęcia 60. roku życia.

Nie istnieje natomiast obowiązek uczestniczenia w dzisiejszej Mszy świętej. Mimo to zachęca się wszystkich wiernych  do wzięcia w niej udziału.

W czasie Mszy dokonuje się obrzędu posypania głowy popiołem. Jest on przygotowywany z gałązek palm lub innych drzew poświęconych w poprzednim roku podczas Niedzieli Palmowej. Akt ten symbolizuje ułomność i przemijalność człowieka, jest znakiem żałoby i pokuty.

Wielki Post

Wielki Post trwa 40 dni i rozpoczyna się zawsze w Środę Popielcową.

Jej data zależy od daty uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego.

W Środę Popielcową kapłani na znak pokuty i umartwienia posypują nasze głowy popiołem. Do dobrego przeżycia tego czasu pomagają nam modlitwa, post i jałmużna.

W niedziele Wielkiego Postu odprawiane są Gorzkie Żale, a w piątki – nabożeństwa Drogi Krzyżowej.

W tym okresie w liturgii nie odmawia się hymnu „Chwała na wysokości Bogu”, „Ciebie, Boże, chwalimy” oraz aklamacji „Alleluja”.

Wspomnienia obowiązkowe, przypadające w czasie Wielkiego Postu, można obchodzić jedynie jako wspomnienia dowolne. W tym czasie obchodzimy ponadto:

4 marca – święto św. Kazimierza, królewicza

19 marca – uroczystość św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

25 marca – uroczystość Zwiastowania Pańskiego 

Do okresu Wielkiego Postu nie wlicza się sześciu niedziel, będących – jak w ciągu całego roku – bardziej radosnymi wspomnieniami Zmartwychwstania.

Ostatnia niedziela Wielkiego Postu jest nazywana Niedzielą Męki Pańskiej. Rozpoczyna ona okres Wielkiego Tygodnia – czasu bezpośrednio poprzedzającego Święte Triduum Paschalne – święta wielkanocne.

Wielki Post kończy się w Wielki Czwartek przed sprawowaną wieczorem Mszą Wieczerzy Pańskiej rozpoczynającą Święte Triduum Paschalne.

Dni pokuty

W roku liturgicznym istnieją również dni pokuty.

W Kościele powszechnym są nimi wszystkie piątki oraz okres Wielkiego Postu.

W piątki osoby powyżej 14. roku życia obowiązuje wstrzemięźliwość od spożywania mięsa, chyba że w danym dniu przypada jakaś uroczystość (patrz KPK, kanon 1251).

Ponadto w Środę Popielcową i Wielki Piątek Męki Pańskiej, oprócz wstrzemięźliwości, osoby pomiędzy 18. a 60. rokiem życia obowiązuje także post ilościowy.

 
Środa Popielcowa rozpoczyna okres czterdziestodniowego przygotowania do największej chrześcijańskiej uroczystości – Świąt Paschalnych. Wielki Post, bo tak nazywa się ten okres, trwa do początku liturgii Mszy Wieczerzy Pańskiej sprawowanej w Wielki Czwartek.
Już w II wieku, dla lepszego przygotowania do przeżycia Świąt Paschalnych, dodano dwa dni postu przed tym świętem. Wspomina o tym Tertulian (+ ok. 240). Św. Ireneusz (+ ok. 202) pisze, że za jego czasów zwyczaj ten istniał również w Galii: ku czci 40-dniowego postu Pana Jezusa był nakazany post 40-godzinny (obowiązywał zatem w Wielki Piątek i w Wielką Sobotę). W wieku III poszczono już cały tydzień. Wreszcie na początku wieku IV wprowadzono post 40-dniowy na pamiątkę postu Jezusa Chrystusa. Po raz pierwszy wspomina o tym św. Atanazy z Aleksandrii w liście pasterskim z okazji Wielkanocy z 334 r. Chodziło o to, aby jak najlepiej przygotować wiernych do świąt wielkanocnych.
Według świadectwa Ægerii (w. IV) post 40-dniowy był powszechnie znany. Potwierdza to także św. Cyryl Jerozolimski, kiedy pisze w swoich katechezach o 40 dniach pokuty. Na Wschodzie jednak Wielki Post obchodzono przez 8 tygodni, a to dlatego, że soboty i niedziele były wolne od postu. Chodziło więc o uzupełnienie pełnych 40 dni postu. W wieku VI w Rzymie post rozpoczynał się 6 tygodni przed Wielkanocą. Jednak po odliczeniu niedzieli, w które nigdy nie poszczono, post trwał właściwie tylko 36 dni. Dlatego w wieku VII dodano brakujące dni i wyznaczono jako początek Wielkiego Postu Środę Popielcową. Ostatecznie środa jako początek Wielkiego Postu weszła na stałe do tradycji rzymskiego kościoła w 1570 roku. Od św. Grzegorza I Wielkiego (+ 604) datuje się powstanie „przedpościa”. Na trzy tygodnie przed Wielkim Postem wprowadzał Kościół fioletową, pokutną barwę szat liturgicznych, z modlitw i śpiewów usuwano radosne Alleluja, do roku zaś 1248 w tym czasie obowiązywał również post, chociaż w formie złagodzonej.
We wspomnianym 1248 roku papież Innocenty IV skrócił Wielki Post, wyznaczając go od Środy Popielcowej. Przedpoście było więc rodzajem przedsionka, wprowadzającego w nastrój Wielkiego Postu. Reforma liturgiczna ostatnich lat Przedpoście zniosła. W Polsce Wielki Post zachowywano wraz z Przedpościem (łącznie 70 dni) jeszcze w niektórych stronach w wieku XVIII, a nawet XIX. W niedzielę post nie obowiązywał i dotąd nigdy nie obowiązuje – każda niedziela bowiem ma charakter uroczystości.  

Sam zwyczaj posypywania głów popiołem na znak żałoby i pokuty, celebrowany w Środę Popielcową, znany jest w wielu kulturach i tradycjach, m.in. w starożytnym Egipcie, u Arabów i w Grecji. W liturgii pojawił się on w VIII w. Pierwsze świadectwa o święceniu popiołu pochodzą z X w. W 1091 r. papież Urban II wprowadził ten zwyczaj jako obowiązujący w całym Kościele. W tym też czasie ustalono, że popiół do posypywania głów wiernych ma pochodzić z palm poświęconych w Niedzielę Palmową poprzedniego roku.
W Środę Popielcową – zgodnie z kanonami 1251-1252 Kodeksu Prawa Kanonicznego – obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post ścisły (trzy posiłki w ciągu dnia, w tym tylko jeden – do syta). Prawem o wstrzemięźliwości są związani wszyscy powyżej 14. roku życia, a prawem o poście – osoby pełnoletnie do rozpoczęcia 60. roku życia. Prawo kanoniczne nie nakłada na wiernych natomiast obowiązku uczestniczenia w tym dniu w Eucharystii (chociaż jest to powszechną praktyką, z której nie powinno się rezygnować bez ważnej przyczyny).  

W całym Kościele w Wielkim Poście odbywały się nauki, które dawał kandydatom do przyjęcia Chrztu świętego sam miejscowy biskup. On także przeprowadzał końcowy egzamin i uroczyście udzielał tego sakramentu w noc wielkanocną przed świtem pamiątki Zmartwychwstania Pańskiego wobec całej wspólnoty kościelnej. Do dziś zaleca się, by chrzest osób dorosłych odbywał się właśnie w Wigilię Paschalną i był poprzedzony tzw. skrutyniami, odbywającymi się na przestrzeni Wielkiego Postu.  

W okresie Wielkiego Postu, który jest czasem pokuty i nawrócenia, Kościół, przypominając słowa Jezusa, proponuje trzy drogi przybliżania się do Boga: post, jałmużnę i modlitwę. 
Liturgia tego okresu jest dość wyciszona. Dominującym kolorem szat liturgicznych jest fiolet. Z obrzędów Mszy świętej znika uroczysty hymn „Chwała na wysokości Bogu” (śpiewany jedynie w czasie przypadających w Wielkim Poście uroczystości, np. św. Józefa – 19 marca, czy Zwiastowania Pańskiego – 25 marca) oraz radosna aklamacja „Alleluja” (nawet w uroczystości i święta) śpiewana przed odczytaniem fragmentu Ewangelii (zastępuje ją aklamacja „Chwała Tobie, Królu wieków” albo „Chwała Tobie, Słowo Boże”). Zakazane jest przyozdabianie ołtarza kwiatami, zaś gra na instrumentach muzycznych dozwolona jest tylko w celu podtrzymania śpiewu. Z rzadka także odzywają się dzwony.
Jedynym wyjątkiem od tych ostatnich zastrzeżeń jest IV Niedziela Wielkiego Postu, zwana Niedzielą Laetare (łac. „Wesel się” – od pierwszych słów introitu).
 
W okresie Wielkiego Postu zabroniony jest udział w zabawach. Organizuje się także zwykle kilkudniowe rekolekcje, które mają pomóc w dobrym przeżyciu tego czasu. W wielu kościołach zachował się zwyczaj ustawiania krzyża, przy którym można klęknąć i ucałować rany Chrystusa. Zwykle stoją przy nim świece i kwiaty.
 
Zmiany następują także w Liturgii Godzin. W Godzinie Czytań w niedziele nie odmawia się hymnu „Ciebie, Boga, wysławiamy”. W formułach rozpoczynających każdą Godzinę oraz w kilku innych częściach (np. responsoriach) opuszcza się radosne „Alleluja”.  

Zmieniają się także przepisy dotyczące wspomnień obowiązkowych i dowolnych. Obchodzi się je jako tzw. wspomnienie dodatkowe. Oznacza to, że w liturgii Mszy św. można odmówić kolektę z tego wspomnienia.
W Liturgii Godzin natomiast w Godzinie Czytań, obok dwóch czytań z dnia bieżącego, dodaje się trzecie – ze wspomnienia i kończy Godzinę modlitwą o świętym. W Jutrzni i Nieszporach używa się tekstów z dnia bieżącego, po modlitwie końcowej dodaje się jeszcze antyfonę o świętym i drugą modlitwę ze wspomnienia. Zachowuje się fioletowy kolor szat liturgicznych. W soboty nie obchodzi się wspomnienia Najświętszej Maryi Panny.
Środa Popielcowa i Niedziele Wielkiego Postu mają pierwszeństwo nawet przed uroczystościami. Dni powszednie Wielkiego Postu ustępują natomiast świętom i uroczystościom, chociaż zachowują pierwszeństwo przed wspomnieniami.
Podziel się z innymi: