ŚWIĘTA SIOSTRA FAUSTYNA O ANIOŁACH

Znalezione obrazy dla zapytania święta Faustyna i Anioł

 

Z Dzienniczka św. siostry Faustyny o Aniołach

Anioł

20 Ujrzałam Anioła Stróża, który mi kazał pójść za sobą.
20 Płomienie, które paliły je, nie dotykały się mnie. Mój Anioł Stróż nie odstępował mnie…
20 Chciałam… z nimi porozmawiać, ale mój Anioł Stróż dał mi znak do wyjścia.
69 Miłosierdzie Twoje przechodzi umysł aniołów i ludzi…
116 dziwiłam się, że aniołowie i święci siedzą cicho na takie cierpienie duszy.
240 Dziękuję… za herby… których nawet aniołowie nie mają… krzyż, miecz i cierniowa korona.
314 powiedział mi Anioł Stróż: Módl się za konających.
367 są i w klasztorach dusze takie… oni będą dziwowiskiem aniołów i ludzi…
394 ujrzałam aniołów, którzy wzięli od każdej siostry coś w złote naczynie…
412 szatan szarpnął moim łóżkiem… zaczęłam się modlić do swego Anioła Stróża.
419 Widząc ich straszną nienawiść… prosiłam Anioła Stróża o pomoc…
419 stanęła jasna i promienna postać Anioła Stróża…
419 znikły złe duchy, a wierny Anioł Stróż towarzyszył mi…
470 dotknął mnie Anioł Stróż i rzekł… Pan mi każe ci powiedzieć, abyś się podniosła z ziemi.
474 kiedy byłam w swojej celi, ujrzałam anioła, wykonawcę gniewu Bożego.
474 zaczęłam prosić anioła, aby się wstrzymał… a świat będzie czynił pokutę.
475 ujrzałam bezsilność anioła, i nie mógł wypełnić sprawiedliwej kary…
490 ujrzałam Anioła Stróża, który mi towarzyszył w podróży aż do Warszawy.
490 wsiadłyśmy do pociągu w Warszawie do Krakowa, znowuż ujrzałam… Anioła Stróża…
522 Dwa zdroje wytrysły… Nie dla aniołów… Ale dla zbawienia człowieka…
534 czystość twoja ma być więcej niż anielska… z… aniołem nie wchodzę w tak ścisłą zażyłość…
535 anioł, czy człowiek w zastępstwie Boga będzie mi rozkazywał, posłuszna… być muszę.
566 widzę w Nim… Stwórcę, przed którego świętością drżą aniołowie…
630 na każdym z mijanych kościołów stał anioł, jednak w bledszym świetle od ducha tego…
630 dziękowałam Bogu… że nam daje aniołów za towarzyszy.
635 Postanowiony jest dzień sprawiedliwości… drżą przed nim aniołowie.
651 aniołowie i ludzie wyszli z wnętrzności miłosierdzia Twego.
683 modliłam do świętych jezuitów, nagle ujrzałam Anioła Stróża…
683 Anioł Stróż dał znak milczenia i przeszłam przed sam tron Boży.
683 Anioł Stróż powiedział mi: Tu jest tron twój za wierność…
741 byłam w przepaściach piekła, wprowadzona przez anioła.
820 Anioł Stróż poleca mi, abym się modliła za pewną duszę…
824 Jest jedna tajemnica… o której nikt wiedzieć nie może, nawet aniołowie…
828 Nie wiedziałam, że taka łączność jest z duszami, a często mi mówi mój Anioł Stróż.
849 weszłyśmy do separatki, ujrzałyśmy z papieru zrobionego ślicznego anioła…
873 aby… dusze, które dziś skonają, uszły ognia piekielnego… aniołowie nie zdziwią się temu.
949 Miłosierdzie Boże, zdziwienie dla aniołów…
1126 żyć… pomiędzy siostrami, ale trzeba nie zapominać, że te anioły są w ludzkim ciele.
1172 w czasie odmawiania Anioł Pański dał mi Pan, [że] zrozumiałam niepojętą miłość Boga…
1172 przez anioła powiadamiasz o Tajemnicy, lecz sam jej dokonuje[sz].
1174 Rekolekcje miesięczne…modliłam się do Ducha Świętego… i Anioła Stróża…
1200 Obcowanie moje jest z aniołami.
1202 usłyszałam śpiew anioła, który wyśpiewał całe moje życie…
1215 aby nie utraciły miłości i… wiary… ale… z… rzeszą aniołów… wysławiały… miłosierdzie…
1220 dusze ciche i pokorne… widziałem je jako ziemskich aniołów…
1231 z Tobą mam niebo całe I z aniołami śpiewam Ci – Święty.
1240 żeś się podzielił władzą i tajemnicą z nimi, o Jezu, więcej niż z aniołami.
1332 rozważałam grzech aniołów i natychmiastową ich karę…
1332 Dlaczego aniołowie natychmiast po grzechu zostali ukarani?
1332 nikt z ludzi na ziemi nie ma takiego poznania Boga… jakie ma anioł.
1339 zapełniasz ludźmi miejsca, które opuścili niewdzięczni aniołowie.
1339 odwrócił wzrok swój święty od aniołów zb[untowanych]…
1405 Tu głos przemienia się w postać Anioła Stróża.
1405 Uczyniłam znak krzyża świętego, a znikł ów anioł…
1489 Aniołom upadłym nie dałeś czasu do pokuty…
1553 umysł nie zgłębi tajemnic miłosierdzia… ani anioł, ani człowiek.
1553 Zdumiewają się aniołowie nad tajemnicą miłosierdzia…
1565 konającego… Bronił go Anioł Stróż, ale był… bezsilny…
1584 żeś się zbratał nie z aniołami ale z ludźmi…
1604 ujrzałam, jak oddają chwałę Bogu aniołowie i święci…
1676 ujrzałam przy łóżku Serafina… podał Komunię św., wymawiając… Oto Pan aniołów.
1692 mówię z Tobą… to nasza tajemnica, o której stworzenia wiedzieć nie będą i aniołowie…
1735 aniołowie nie pojmują, Co dziewice Bogu wyśpiewują.
1741 dobroć Boża w stworzeniu aniołów
1742 staje się szatanem z anioła tak pięknego…
1743 podczas próby nie wytrwał człowiek, mógłbyś go ukarać, jak aniołów…
1743 zdumieli się aniołowie nad wielkością miłosierdzia, któreś okazał ludziom…
1746 nie aniołom, lecz człowiekowi miłosierdzia trzeba.
1746 Łączymy się z Matką Twą… Ona jest spośród aniołów i ludzi wybrana.
1791 głos anioła: Nie mogę się zbliżać w burzy…
1791 jasność wychodząca z ust jej odtrąca mnie i burzę – żalił się anioł Bogu.
1804 Aniołowie… by… dwóch rzeczy zazdrościli… przyjmowania Komunii św[iętej]… cierpienia.

http://www.faustyna.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=636&Itemid=636&search=Anio%C5%82

 
Podziel się z innymi:

5 RZECZY, KTÓRE POWINIENEŚ WIEDZIEĆ O ANIOŁACH

Podobny obraz

Wspominamy dziś naszych Aniołów Stróżów. Choć wielu przestało w nich wierzyć w dzieciństwie, to Kościół uczy, że jest ich bardzo wielu – każdy człowiek ma przecież swojego strażnika. Oto pięć rzeczy, które warto o nich wiedzieć.

 

1. Anioł Stróż istnieje i troszczy się o ciebie. Zawsze.

Choć często o nim zapominamy, jest zawsze obok nas. Mówi nam, do czego powinniśmy dążyć, a czego unikać. Pismo Święte wspomina o tym wprost: „Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem. Szanuj go i bądź uważny na jego słowa. Nie sprzeciwiaj się mu w niczym, gdyż nie przebaczy waszych przewinień, bo imię moje jest w nim. Jeśli będziesz wiernie słuchał jego głosu i wykonywał to wszystko, co ci polecam, będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę odnosił się wrogo do odnoszących się tak do ciebie” (Wj 23,20-23).

Na opiekuńczą rolę aniołów wskazują liczne psalmy, np. Ps 34,8, gdzie mowa jest o aniele, którego rolą jest budowa „obozu warownego wokół bojących się Pana” oraz „niesienie im ocalenia”.

W Księdze Hioba jeden z mędrców wskazuje na pomoc, której udzielą nam aniołowie: „Gdy ma on swego anioła, obrońcę jednego z tysiąca, co mu wyjaśni powinność; zlituje się nad nim i prosi: «Uwolnij od zejścia do grobu, za niego okup znalazłem»” (Hi 33,23-24). 

Przede wszystkim sam Jezus ostrzega nas, byśmy nie lekceważyli „żadnego z tych małych”. „Albowiem powiadam wam” – dodaje. – „Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie” (Mt 18, 10).

Nie zapominajmy o naszych aniołach.

2. Aniołowie wcale nie mają skrzydeł ani mieczy.

Nie tylko wielcy artyści i klasycy sztuki przedstawiali aniołów w postaci ludzkiej, najczęściej jako młodzieńców (lub słodkie bobasy) ze skrzydłami. Ich nagość i bose stopy miały symbolizować niewinność i oderwanie od spraw materialnych.

Również we współczesnej sztuce czy filmach anioł pokazywany jest podobnie – mieszka wysoko w chmurach, jest piękny i pociągający.

Czy jednak tak jest naprawdę? Anioł może przybrać ludzką postać, o czym czytamy w Biblii. Tak naprawdę jest to jednak czysty duch, który nie ma konkretnej postaci fizycznej. Jego moc jest o wiele potężniejsza (i zupełnie inna) od tej, którą dysponują istoty cielesne. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, sięgnij do Sumy teologicznej świętego Tomasza z Akwinu (cz. I, kwestia 51), który był jednym z uczonych bardzo zainteresowanych angelologią (nauką o aniołach).

Co jednak z tymi mieczami i skrzydłami? Mają one przywodzić na myśl konkretne cechy aniołów -władzę i nieziemskość – ale należy pamiętać, że są tylko symbolami.

3. Pismo Święte wymienia trzech aniołów z imienia.

Biblia przedstawia nam z imienia trzech aniołów: Gabriela, Rafała i Michała. Kim byli?

Gabriel po hebrajsku oznacza ‘Bóg jest moją mocą’. W swej misji spełnia rolę posłańca, który przekazuje ludziom przesłanie od Pana. W Księdze Daniela (8,15) Archanioł Gabriel pojawia się jako istota niebiańska o wyglądzie mężczyzny. Jest zwiastunem potężnego, mocnego działania Boga w sytuacjach po ludzku niemożliwych: poczęcia Jana Chrzciciela czy zwiastowania Maryi.

Rafał to po hebrajsku ‘Bóg uzdrawia’. Rafał to jeden z siedmiu aniołów, którzy stoją w gotowości przed majestatem Pana (por. Tb 12,15). W Księdze Tobiasza pojawia się pod postacią ludzką i przybiera popularne żydowskie imię Azariasz, towarzysząc bohaterowi księgi – młodemu Tobiaszowi – w drodze z Niniwy do Raga w Medii. Uzdrowił ze ślepoty jego starego ojca i uwolnił od złego ducha dręczoną napaściami szatana Sarę.

Michał po hebrajsku znaczy ‘Któż jak Bóg!’. To archanioł Bożej sprawiedliwości, jeden z najpotężniejszych duchów niebiańskich. Jego zawołanie wyraża zdumienie, podziw, uwielbienie dla Stwórcy. Archanioł Michał i jego aniołowie walczą dzielnie z aniołami zbuntowanymi, są bowiem rozpaleni miłością Boga (por. Ap 12,7).

4. Anioły są nam potrzebne nie tylko do ochrony.

Zadaniem aniołów nie jest tylko ochrona nas przed złem (choć z tym się kojarzą dzięki popularnej modlitwie za wstawiennictwem św. Michała Archanioła). Ich zadaniem jest również przekazywanie ważnej wiadomości: że Bóg żyje i jest między nami. To oni bardzo często przypominają nam o tym prostym fakcie. Wyraził to pięknie ks. Jan Twardowski w wierszu Anioł przebudzenia:

Jakie to szczęście

obudzić się

i zobaczyć Anioła

wysłannika Boga

świadka Jego

obecności

5. Szatan też kiedyś był aniołem

Jedyny dogmat, który w pewien sposób odnosi się do Szatana, mówi, że jest to stworzenie Boże, dobre z natury, które odwróciło się od swego Stwórcy. Wbrew często spotykanej opinii diabeł (upadły anioł) wcale nie ma mocy takiej samej jak anioły. Jego moc jest jeszcze bardziej ograniczona, gdyż zerwał łączność z Tym, który go stworzył.

Diabeł nie ma też mocy, by zmusić nas do popełnienia złych uczynków. To nie on popełnia grzechy, może tylko kusić. Nie przyznawajmy mu roli, której nie ma.

(http://www.deon.pl/religia/duchowosc-i-wiara/zycie-i-wiara/art,2919,5-rzeczy-ktore-powinienes-wiedziec-o-aniolach.html)

Podziel się z innymi:

KROPLA ANGELOLOGII

Znalezione obrazy dla zapytania nine choirs of angels ICON

Liczba aniołów jest ogromna (Dn 7,10). Nie ma dwóch aniołów równych sobie – każdy z nich w inny sposób odbija doskonałość Bożą.

Tradycja Kościoła ukazuje dziewięć chórów anielskich, które z kolei dzielą się na trzy hierarchie.

Trzy pierwsze chóry najbliższe Boga to Serafini, Cherubini i Trony. Przebywają przed majestatem Bożym, nieustannie kontemplując oblicze Stwórcy i darząc Go największą miłością.

Druga hierarchia to Panowania, Potęgi i Moce odpowiedzialna jest za harmonijne funkcjonowanie wszechświata.

Trzecia hierarchia to Księstwa, Archaniołowie i Aniołowie opiekuje się królestwami, państwami, narodami i poszczególnymi ludźmi.

Pierwsze trzy chóry to jakby dworzanie Boży, drugie – zarządy, a trzecie – pokorni wykonawcy poleceń.

Podział ten utrwalił się w chrześcijańskiej tradycji i został uznany za kanoniczny przez św. Tomasza z Akwinu.

Najwięcej wiemy o archaniołach.

Najznamienitszy z nich – Michał – w miejsce upadłego Lucyfera został księciem wszystkich chórów anielskich. Dowodzi zastępami anielskimi, jest rządcą niebios, udaremnia plany nieprzyjaciela, sam będąc prawdziwym traktatem teologicznym: ”Któż jak Bóg? ”. Jest aniołem śmierci, pogromcą smoka, opiekunem Kościoła na ziemi. Jest też aniołem skruchy, miłosierdzia, sprawiedliwości i uświęcenia.

Gabriel jest aniołem zwiastowania, najpierw Zachariaszowi (o narodzinach Jana), a potem Maryi (o narodzinach Syna Bożego). Jest też zwiastunem gniewu Bożego. Midrasze opowiadają, że to on właśnie odpowiedzialny był za zrównanie z ziemią Sodomy i Gomory.

Rafał to ”Uzdrowienie Boże”. Jest patronem chorych, lekarzy i podróżnych.

Królową aniołów nie jest anioł lecz… człowiek.

To Maryja.

 Wszyscy Aniołowie zafascynowani pokorą Matki Bożej spełniają każde Jej polecenie.

 

Można powiedzieć, że po Panu Bogu w Trójcy Jedynym, następna   jest Królowa Nieba i Ziemi, Niepokalana Matka Syna Bożego, potem Książę Zastępów święty Michał, a następnie Chóry Anielskie i Święci.

Zdaniem teologów nie wszyscy aniołowie są sobie równi, jedni przewyższają innych doskonałością i bogactwem natury, rozumem, wolą, potęgą i tak dalej. Biblia wspomina o różnych kategoriach istot anielskich, nie określając wzajemnych relacji miedzy nimi.

W sensie ścisłym anioł to wysłannik (hebr. malak, gr. angelos), a więc oznacza istotę którą Bóg wysyła z jakaś misją. Innym określeniem aniołów jest „synowie Boży” (bene ha-Elohim). Tworzą oni swoisty niebiański dwór.

W 6 rozdziale Księgi Izajasza spotykamy opis serafów (od hebr. saraf=płonacy), dziwnych sześcioskrzydłych istot śpiewających na cześć Jahwe. Jeden z nich oczyszcza wargi Izajasza. W Księdze Ezechiela przy opisie rydwanu Jahwe wymienione są chajot (istoty żyjące), zaliczane do cherubów. O cherubach pilnujących dostępu do ogrodu Eden czytamy też w Księdze Rodzaju. Rzeźby przedstawiające cheruby zdobiły ponadto Arkę Przymierza i Przybytek w Świątyni Jerozolimskiej. W Psalmach Jahwe nazwany jest „cwałującym na cherubach”. Wyobrażano sobie ich prawdopodobnie jako chybrydoidalne istoty na wpół ludzkie i na wpół zwierzęce. Z kolei św. Paweł pisze o Mocach, Zwierzchnościach i Panowaniach, nie wyjaśniając czym one są.

Pseudo-Dionizy Aeropagita, opierając się na wzmiankach zawartych w Biblii oraz Ojcach Kościoła (Grzegorzu Wielkim i Janie Damasceńskim) w księdze pod tytułem „O Hierarchii Niebieskiej” podzielił aniołów na trzy wielkie oddziały, czyli hierarchie, a każdą z tych hierarchii jeszcze na trzy chóry. Pseudo-Dionizy był neoplatończykiem i wyznawał teorię Plotyna o emanacji bytów. Niewątpliwie miała ona ogromny wpływ na taką właśnie koncepcję podziału aniołów. Według Pseudo-Dionizego najbliższą ludziom grupę istot anielskich tworzą:

-Aniołowie, Archaniołowie i Księstwa.

Potem następuje hierarchia istot zarządzających kosmosem:

-Panowania, Potęgi (Mocarstwa), Zwierzchności.

Hierarchię najbliższa Bogu tworzą zaś:

-Trony, Cheruby i Serafy.

Trzy hierarchie oraz trzy chóry w każdej hierarchii odpowiadają Trójcy Przenajświętszej, dla której chwały duchy te są stworzone. Pseudo-Dionizy oraz św. Tomasz z Akwinu, nie poprzestali na tym podziale. Pierwszy głosił, że każdy chór ma także swój własny porządek: najwyższy, średni i najniższy, a w każdym z nich niezliczone różnice. Drugi powiadał zaś, że różnica między aniołami jest tak wielka, że zachwycić może nawet anioła. Każdy anioł to bowiem odrębny gatunek sam w sobie.

Według św. Tomasza Serafy górują nad innymi chórami miłością, Cherubini-wiedzą, a Trony-posłuszeństwem. Panownia przewodzą dobrym aniołom i wydają im najważniejsze rozkazy i polecenia. Mocarstwa, którym przypisuje się moc spełniania cudów, czuwają nad wypełnieniem rozkazów i poleceń. Zwierzchności, mające władzę poskramiania złych duchów określają sposób, w jaki rozkazy i polecenia mają być wykonywane. Księstwa, które roztaczają swoja opiekę nad państwami i narodami, są jakby nadzorcami archaniołów i aniołów. Archaniołowie wykonują najważniejsze misje i zwiastują ludziom rzeczy wielkiej wagi (są więc w pewnym sensie ambasadorami Boga), zwykli aniołowie zaś wykonują i zwiastują rzeczy mniej istotne. Do tych zwyczajnych aniołów zalicza się właśnie Aniołów Stróżów.

Zgodnie z tradycją każdemu z ludzi w chwili narodzin Bóg przydziela jednego lub więcej stróżów. Wg Talmudu każdemu Żydowi w ciągu życia towarzyszy jedenaście tysięcy takich aniołów stróżów, ponadto „każde źdźbło trawy ma swego anioła, który mówi mu: rośnij”. 0 tym, że każdy ma swojego opiekuńczego ducha, dowiadujemy się z Ewangelii wg św. Mateusza 18, 10, kiedy to Jezus przestrzega swoich uczniów, aby nie gardzili żadnym z tych małych, albowiem mają oni swoich „aniołów w niebie”. Św. Bazyli, komentując ten fragment Ewangelii, pisał, że przy boku każdego z wiernych stoi anioł, jako wychowawca i pasterz, kierujący jego życiem.

Podziel się z innymi:

KULT ANIOŁÓW

Kalendarz liturgiczny na przełomie września i października przypomina nam o istnieniu aniołów. 

Są to istoty duchowe, niematerialne, nie mające ciała. U ludzi dusza połączona z ciałem stanowi osobę. U aniołów osobą jest sam duch.

Duchową naturę aniołów potwierdza szereg soborów powszechnych, jak np.: laterański IV (1215), lyoński II (1274), florencki (1431-1435) czy watykański I (1879-1870). 

Istnienie aniołów należy do prawd naszej wiary. Pośredniczą oni między Bogiem i ludźmi. Występują nie tylko w chrześcijaństwie i judaizmie, ale także w islamie i religiach staroirańskich.

Wedle bł. Jana Dunsa Szkota, Bóg na początku świata stworzył nieskończoną liczbę aniołów. Według Biblii liczba aniołów jest ogromna: „Tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed Nim” (Dn 7, 10). „Przystąpiliście do góry Syjon, do miasta Boga żyjącego, Jeruzalem niebieskiego, do niezliczonej liczby aniołów…” (Hbr 12, 22). „I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga” (Łk 2, 13). „I słyszałem głos wielu aniołów dokoła tronu… a liczba ich była miriady miriad i tysiące tysięcy” (Ap 5, 11).
Znamy te anioły, które miały jakieś zlecenie dane ze względu na Chrystusa czy też wobec ludzi. Na podstawie Pisma św. możemy podzielić anioły na chóry. Ten teologiczny podział przyjmuje za kryterium stan natury, łaski i chwały.

Nazwy aniołom nadał Dionizy Areopagita. Serafini (Iz 6, 2), Cherubini (Rdz 3, 24; Iz 37, 16; Ez 10, 3) i Trony (Kol 1, 16) to ci, którzy bezpośrednio wpatrują się w twarz Boga, dla uwielbienia Boga. Kolejne chóry to Panowania (Kol 1, 16), które uczestniczą z polecenia Bożego w Jego mocy i wykonują polecone im zadania. Potem są same Moce (Ef 1, 20-21), które rozumieją, co dzieje się między istotą a działaniem każdego bytu. Po Mocach są Władze (Kol 1, 16), które wszelkie czynności ludzkie kierują do Boga. Kolejny chór to Księstwa (Kol 1, 16) które pomagają w zarządzeniu, wreszcie Archaniołowie (2 Tes 4, 15) i Aniołowie(Rz 8, 38).

Archaniołowie zajmują się sprawami, które dotyczą społeczności czy większej liczby ludzi. Powołani są do zajmowania się sprawami ważnymi dla tych grup osób. Stąd ich pozycja jest istotna.

Michał, Gabriel i Rafał – to jedyni aniołowie, jakich znamy z imienia. Aniołowie są wspomniani w Piśmie świętym Starego i Nowego Testamentu aż 222 razy. 

Bóg stawia anioły u wrót raju (Rdz 3, 24); aniołowie nawiedzają Abrahama (Rdz 16, 9), wyprowadzają Lota i jego córki z pożaru Sodomy (Rdz 19, 1); anioł nie pozwala Abrahamowi zabić jego syna Izaaka (Rdz 22, 11). Jakub widzi we śnie drabinę pełną aniołów zstępujących na ziemię z nieba i wstępujących do nieba z ziemi (Rdz 28), anioł wiedzie naród wybrany do ziemi obiecanej (Wj 14, 19), ratuje od śmierci młodzieńców w piecu ognistym (Dn 3, 49-50) i Daniela od pożarcia przez lwy (Dn 6, 22), karze dotkliwą chłostą Heliodora w świątyni za świętokradztwo (2 Mch 3, 7-35); aniołowie wspierają wojska Izraela w bitwie z Syryjczykami (2 Mch 10, 6-29) Czasem aniołowie są groźni: Bóg posyła anioła, który zabija wszystko pierworodne Egipcjan.

Także w Nowym Testamencie wielokrotnie występują aniołowie. Archanioł Gabriel zwiastuje Zachariaszowi narodzenie Jana Chrzciciela (Łk 1, 11), a Maryi Pannie poczęcie Syna Bożego (Łk 1, 28); aniołowie śpiewają przy Jego narodzinach i sprowadzają pasterzy do stajenki (Łk 2, 13); ostrzegają Mędrców ze Wschodu przed Herodem (Mt 2, 12-13). Anioł objawia św. Józefowi tajemnicę Wcielenia (Mt 1, 20) i każe uciekać Świętej Rodzinie do Egiptu. Aniołowie służą Jezusowi w czasie czterdziestu dni kuszenia (Mt 4, 11), anioł pociesza Chrystusa i pokrzepia Go przed męką w Ogrodzie Oliwnym (Łk 22,43), przy grobie Jezusowym aniołowie zapewniają o Jego zmartwychwstaniu (Łk 28, 2), a przy wniebowstąpieniu zapowiadają Jego powtórne przyjście w chwale (Dz 1, 10). Anioł Pański wybawia Apostołów z więzienia (Dz 4, 17-25), przyprowadza diakona Filipa na drogę w kierunku Gazy (Dz 8,26), ratuje św. Piotra z więzienia od niechybnej śmierci (Dz 12,1-17).

Także sam Chrystus mówi o aniołach: ”Powiadam wam, radość powstaje u aniołów Bożych z jednego grzesznika, który się nawraca” (Łk 15, 10). Zaznacza, że to aniołowie zwołają ludzi na Sąd Ostateczny, a On, jako Sędzia, zjawi się tam otoczony aniołami.
Warto poznać także nauczanie Katechizmu Kościoła Katolickiego o aniołach:

Jako stworzenia czysto duchowe aniołowie posiadają rozum i wolę: są stworzeniami osobowymi i nieśmiertelnymi (por. Łk 20, 36), przewyższają doskonałością wszystkie stworzenia widzialne. Świadczy o tym blask ich chwały (por. Dn 10, 9-12).

W liturgii Kościół łączy się z aniołami, by uwielbiać trzykroć świętego Boga (Mszał Rzymski, „Sanctus”); przywołuje ich obecność (w „Pokornie Cię prosimy…” z Kanonu rzymskiego, w „Niech aniołowie zawiodą cię do raju…” w liturgii pogrzebowej lub w „Hymnie cherubinów” w liturgii bizantyjskiej) oraz czci szczególnie pamięć niektórych aniołów (św. Michała, św. Gabriela, św. Rafała, Aniołów Stróżów).

Życie ludzkie od dzieciństwa (por. Mt 18, 10) aż do zgonu (por. Łk 16, 22) jest otoczone opieką (por. Ps 34, 8; 91, 10-13) i wstawiennictwem (por. Hi 33, 23-24; Za 1, 12; Tb 12, 12) aniołów. ”Każdy wierny ma u swego boku anioła jako opiekuna i stróża, by prowadził go do życia” (św. Bazyli Wielki). Już na ziemi życie chrześcijańskie uczestniczy – przez wiarę – w błogosławionej wspólnocie aniołów i ludzi, zjednoczonych w Bogu.

2 października w Kościele wspominamy naszych Aniołów Stróżów. Według teologii opieka Anioła Stróża rozpoczyna się z chwilą narodzenia człowieka, a kończy z chwilą jego śmierci. Kult Aniołów Stróżów rozwinął się – za naukami św. Pawła Apostoła, św. Cypriana, św. Bazylego, św. Ambrożego, św. Hieronima, św. Augustyna i wielu innych świętych – już w średniowieczu. Do grona świętych, którzy szczególnie czcili aniołów, należeli m.in. św. Bernard z Clairvaux, św. Stanisław Kostka, św. Franciszek Salezy czy św. Jan Bosko. Święto Aniołów Stróżów istnieje w kalendarzu od XVI wieku – po raz pierwszy pojawiło się ono w Hiszpanii i Francji.

Wspomnienie Aniołów Stróżów, które obchodzimy co roku 2 października, przypomina nam o Bożej interwencji w dzieje człowieka, dokonującej się poprzez Aniołów. Oni otrzymali misję, by nas prowadzić, ochraniać, upominać, pomagać w nawróceniu, wspierać w wykonywaniu powierzonych nam zadań, bronić w momentach niebezpieczeństw i pokus.

Nasz Anioł Stróż jest uosobieniem Opatrzności Bożej w stosunku do każdego z nas osobno. Od pierwszej chwili naszego życia na ziemi do niego należy przewidywanie i usuwanie rozlicznych niebezpieczeństw, które zewsząd nam zagrażają, a które mogłyby nam przeszkodzić w osiągnięciu celu, dla którego zostaliśmy stworzeni. Zanoszą nasze modlitwy do Boga i wstawiając się za nami, przyczyniają się do naszego zbawienia.

Pierwszą i najniższą posługą Anioła Stróża jest usuwanie wszystkiego, co może zaszkodzić zdrowiu i zagrozić życiu powierzonego mu człowieka. Następną posługą jest uświadamianie duszy szatańskich pułapek. Potem najszlachetniejsze i najważniejsze posługi to oświecanie, pouczanie i zachęcanie do godnego życia. Gdy jednak mimo tak czułej opieki człowiek upadnie, Anioł Stróż nie opuści go, ale będzie błagał Boga o łaskę nawrócenia, bowiem Anioł Stróż niczego tak nie pragnie, jak nawrócenia grzesznika (por. Łk 15, 7). Jedną z wielkich łask, jakie Anioł Stróż może wyświadczyć człowiekowi, jest pouczenie o zbliżającej się śmierci.
Wprawdzie Anioł Stróż z polecenia Bożego zawsze jest gotów nieść nam wszelkiego rodzaju pomoc, ale prawdą jest również, że kto prosi, ten otrzymuje. Częste zwracanie się do anioła, częsta do niego modlitwa, niejako podwaja jego czujność i dobroć dla nas. Kto częściej się modli, ten więcej otrzymuje dobrodziejstw z jego ręki.

 
Podziel się z innymi:

RÓŻANIEC Z ANIOŁAMI

TAJEMNICE RADOSNE

Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Bóg posłał Anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, aby oznajmił Maryi, że Bóg wybrał ją na Matkę Syna Bożego. Maryja przyjmuje słowo Boże, rozważa, wierzy w orędzie, jakie ono zawiera, poddaje się mocy Ducha Bożego i oddaje się cała do dyspozycji Boga. Każdemu z nas Bóg podaje swoją wolę i  natchnienia poprzez naszego Anioła Stróża.

Czy idziesz za Jego oświeceniami i poddajesz się woli Boga?

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Nawiedzenie Świętej Elżbiety

Maryja udaje się z wizytą do starszej od siebie krewnej, Elżbiety. Daje nam przez to świadectwo, że miłość do Boga trzeba sprawdzać miłością do  ludzi, służąc im pokornie. Matka Boga służy Elżbiecie, ale także nam wszystkim, swoim dzieciom. Z miłością usługuje mi także mój Anioł Stróż.

Czy uczę się od niego postawy pokornego służenia innym ludziom? Czy z Maryją i Aniołami uwielbiam dobrego Boga?

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Narodzenie Pana Jezusa

W mieście Betlejem narodził się Pan, Mesjasz i Zbawiciel, a nie było dla Niego miejsca w gospodzie. W okolicy Betlejem pasterze czuwali nad swoimi stadami i to im Anioł Pański oznajmia narodziny Zbawiciela. Podziwiajmy wiarę pasterzy, którzy otrzymawszy zachętę, nie nakaz, od Anioła wierzą, że to Bóg przez niego mówi i udają się z pokłonem do Dzieciątka i razem z Aniołami wielbią Je z radością.

Czy z wiarą przyzywasz świętych Aniołów, by pomogli ci w dziękczynieniu?

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Ofiarowanie Pana Jezusa w Świątyni

Józef i Maryja przynieśli Dziecię do Jerozolimy, aby przedstawić Panu. Każdy z nas przez chrzest święty, został poświęcony i ofiarowany Panu Bogu, stając się Jego przybranym dzieckiem, członkiem Mistycznego Ciała Chrystusa i świątynią Bożą.

Czy idziesz za natchnieniami Anioła Stróża, który cię wspomaga byś lepiej dokonywał Twojego poświęcenia i oddania się Bogu?

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Znalezienie Pana Jezusa w Świątyni

Przez trzy długie dni Maryja przeżywała ból i niepokój, szukając Jezusa. W ten sposób Bóg przygotował Maryję, aby wiedząc w jakim stanie są grzesznicy, gdy odłączą się od Boga, mogła należycie ich rozumieć i wspomagać. Jezus zaś miał Ją uczynić w przyszłości Matką grzeszników i ich ucieczką.

Czy zawsze z niepokojem szukam Boga tak jak Maryja, kiedy się zagubię w grzechach i czy proszę Aniołów, aby pomogli mi Go odnaleźć?

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

 

TAJEMNICE ŚWIATŁA

Chrzest Pana Jezusa w Jordanie

Gdy Jezus został ochrzczony, otworzyły się niebiosa
i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębica na Niego,
a głos z nieba mówił: „Ten jest Mój Syn Umiłowany,
w którym mam upodobanie
”,

i te same słowa dotyczą każdego ochrzczonego dziecka,
bowiem chrzest czyni nas dziećmi Bożymi,
a obrzędowi temu towarzyszą Aniołowie,
którzy stoją na straży życia.
I tak Anioł oznajmił matce Samsona, iż Bóg da jej syna,
który wyzwoli Izraelitów z ręki Filistynów.
Również Anioł Gabriel zwiastuje Zachariaszowi,
że jego żona pocznie syna Jana Chrzciciela,
a Najświętszej Maryi Niepokalanej oznajmia,
że będzie Matką Syna Bożego.

Prosimy Aniołów Stróżów dzieci, które przyszły na świat,
by pomogli prawidłowo kształtować ich charakter,
aby stały się dla nas i dla wszystkich prawdziwym błogosławieństwem.

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Objawienie się Pana Jezusa na weselu w Kanie Galilejskiej

Zdrowa rodzina jest nadzieją chorego społeczeństwa.
Zdrowa rodzina musi opierać się na mocy Sakramentu Małżeństwa.
Egoizm rodziców, brak żywej wiary, zrozumienia i przebaczenia
oraz różne uwarunkowania przyczyniają się
do rozkładu życia małżeńskiego i rodzinnego.
Cierpią na tym dzieci, które dorastając, wyrażają swoją agresję buntem
i niszczeniem wszystkiego dookoła siebie za brak miłości.
Niebezpieczeństwo rozpadu groziło też małżeństwu
św. Józefa i Najświętszej Maryi,
kiedy to Maryja poczęła Dziecię za sprawą Ducha Świętego.
Wtedy Anioł Pański powiedział Mu we śnie:
Józefie, Synu Dawida,
nie lękaj się wziąć do siebie Maryi, Twej małżonki
”.

Dzięki oświeceniu przez Anioła
małżeństwo zostało uratowane.

Prosimy: Aniołowie Stróżowie wpływajcie na polskie rodziny,
aby małżonkowie dochowywali sobie wierności małżeńskiej
i nie zastępowali praw Boskich – prawami ludzkimi.

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Głoszenie królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

W drodze do zbawienia napotykamy różnych nieprzyjaciół. Są nimi:

  • nasza własna słabość będąca dziedzictwem grzechu pierworodnego,
  • świat ludzi sprzeciwiających się Bogu i Jego prawom
  • oraz zły duch.

 

Jak więc mamy się nawracać, cóż czynić,
w kim znajdziemy obrońcę i wspomożyciela?
Otóż dobry Bóg dał nam świętych Aniołów,
aby nas wspomagali w drodze nawracania się
i osiągnięcia wiecznego zbawienia.
Bóg powiedział:
Oto Ja posyłam Anioła przed tobą,
aby cię strzegł w czasie twojej drogi
i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem.
Szanuj Go i bądź uważny na Jego słowa.
Jeśli będziesz wiernie słuchał Jego głosu
i wykonywał to wszystko, co ci polecam,
będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół
”.

Prosimy, więc: Wszechmogący Boże, Królu całego stworzenia,
poślij zastępy anielskie ku naszej obronie,
byśmy mogli służyć Ci z oddaniem bez przeszkód i w pokoju.

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Przemienienie na górze Tabor

Cud przemienienia Pana Jezusa na górze Tabor
jest zapowiedzią naszej duchowej przemiany,
którą Ojciec Przedwieczny uzależnia
od naszego posłuszeństwa wobec Pana Jezusa,
oznajmiając wyraźnie: „Jego słuchajcie”.
Posłuszeństwo prowadzi więc do zwycięstwa.
Św. Michał Archanioł daje instrukcje Jozuemu,
jak Izraelici mają zdobyć Jerycho.
Oto, ufając Bogu, przez 7 dni będą urządzać procesję,
niosąc Arkę Przymierza (znak obecności Boga).
Siódmego dnia okrążą Jerycho siedem razy.
Gdy to uczynili – Jerycho zostało zdobyte.
Trzeba i nam urządzać procesję wiary, miłości
i uwielbienia do Boga obecnego w Arce naszego serca.
On bowiem przez to, co nas spotyka każdego dnia, oczyszcza nas
i chce, byśmy wzrastali w miłości.
Stąd, odmawiając 7 razy Zdrowaś Maryjo,
pozdrawiamy Matkę Bożą, aby Ona,
będąc jednocześnie Matką naszą i Królową Aniołów,
dopomagała nam zburzyć własne mury Jerycha,
którymi są nasze grzechy i nałogi.

Matko wyproś nam u Twego Syna łaskę
wypełniania we wszystkim woli Bożej.

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Ustanowienie Eucharystii

Święci Aniołowie są naszymi pośrednikami przed Bogiem.
Mówił Anioł Rafał do Tobiasza:
Kiedy ty i Sara modliliście się,
ja przedstawiałem błagania wasze przed majestatem Pana
”.

W księdze Apokalipsy czytamy też o tym wstawiennictwie Aniołów:
I przyszedł inny Anioł,
i stanął przy ołtarzu,
mając złote naczynie na żar
i dano mu wiele kadzideł,
aby je dał w ofierze
jako modlitwy wszystkich świętych
”.

Liturgia Kościoła również wspomina o tym pośrednictwie
w I Modlitwie Eucharystycznej. Czytamy:
Pokornie Cię błagamy, Wszechmogący Boże,
niech Twój Święty Anioł zaniesie tę Ofiarę na ołtarze w Niebie
przed Oblicze Boskiego Majestatu Twojego
”.

Prosimy pokornie: Aniele Stróżu mój, wyproś mi łaskę,
abym często przyjmował Komunię świętą, „Chleb Aniołów
i niech On będzie dla mnie skutecznym lekarstwem i ochroną przed pokusami.

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

 

TAJEMNICE BOLESNE

Modlitwa Jezusa w Ogrójcu

„Wtedy ukazał Mu się anioł z nieba i umacniał Go
pogrążony w udręce jeszcze silniej się modlił
a Jego pot był jak gęste krople krwi”

(Łk 22, 43-44)

Aniele pocieszenia,
jak niegdyś umocniłeś Jezusa w Ogrójcu,
tak teraz umacniaj nas w cierpieniach
i próbach naszego życia
pomóż rozpoznać i pełnić wolę Ojca Niebieskiego,
ucz nas wielbić Go z Tobą,
wszystkimi Aniołami i świętymi
na wieki wieków. Amen.

 

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Biczowanie Pana Jezusa

„A oto nie popełnił On nic godnego śmierci.
Każę Go więc wychłostać i uwolnię”

(Łk 23, 14-16)

Bądźcie błogosławieni święci Aniołowie,
którzy umacnialiście poranionego Jezusa,
dziękując Mu za nieskończoną miłość,
jaką okazał ludziom w czasie swej okrutnej męki.
Umacniajcie i nas w naszych udrękach i cierpieniach,
abyśmy łącząc się z cierpiącym Jezusem
mieli nadzieję na udział w chwale Jego zmartwychwstania.
Oświecajcie nas, abyśmy ziemskiej chwilowej przyjemności
nie przenosili nigdy ponad Boga.

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Cierniem ukoronowanie

„Rozebrali Go z szat
i narzucili na Niego płaszcz szkarłatny.
Uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na głowę,
a do prawej ręki dali Mu trzcinę.”

(Mt 27, 28-30)

Pan Jezus cierpi cierniem koronowanie
Za naszą oporną wolę,
która nie chce się poddać świętej woli Bożej.
Aniołowie Niebiescy, dopomóżcie nam pokonać
naszą pychę, chciwość, chęć władzy
które nas zaślepiają i dają do nas przystęp Szatanowi.

„Jezu, cichy i pokornego serca
uwielbiam Ciebie, ufam Tobie i kocham Cię.
Proszę Cię o przebaczenie dla tych,
którzy w Ciebie nie wierzą, nie uwielbiają Ciebie,
nie ufają Tobie i nie kochają Cię.”

(modlitwa Anioła z Fatimy)

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Pan Jezus dźwiga krzyż

„Wychodzą spotkali pewnego człowieka z Cyreny,
imieniem Szymon
tego przymusili, żeby niósł Jego krzyż”

(Mt 27, 23)

Ulegając naszej pysze,
kłamstwom Szatana i wpływom świata
skazujemy niewinnego Chrystusa na śmierć krzyżową,
wkładamy na Niego ciężki krzyż
naszych zbrodni i grzechów.

Aniołowie, którzy w zdumieniu słuchacie
tych niesprawiedliwych wyroków,
wspierajcie nas swymi natchnieniami,
byśmy umieli przeciwstawiać się złu,
podejmowali trud odrywania się od grzechów i nałogów,
od zakazanych przyjemności, od własnej woli.
Umacniajcie nas w chęci pójścia za Chrystusem
bez złorzeczenia i szemrania,
znosząc cierpienia i prześladowania
w łączności z cierpiącym Chrystusem.

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Pan Jezus umiera na krzyżu

„Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha Mego.”

Razem za Aniołami utwórzmy wielki chór uwielbienia,
dziękując Jezusowi za niezmierzoną miłość,
którą nam okazał.
Panie Jezu Chryste umierający na krzyżu
dla naszego zbawienia!
Razem z Aniołami i wszystkimi mieszkańcami nieba
upadamy na twarz, mówiąc:
Przenajświętsza Trójco: Ojcze, Synu, Duchu Święty!
Uwielbiam Cię ze czcią najgłębszą.
Ofiaruję Ci przenajdroższe Ciało i Krew, duszę i bóstwo Pana naszego Jezusa Chrystusa,
obecnego na wszystkich ołtarzach świata,
na przebłaganie za zniewagi, świętokradztwa
i zaniedbania, które go obrażają.
Przez nieskończone zasługi Jego Najświętszego Serca
i Niepokalanego Serca Maryi.
Błagamy Cię o nawrócenie biednych grzeszników

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

 

TAJEMNICE CHWALEBNE

Zmartwychwstanie

Aniołowie Stróże swymi natchnieniami i oświeceniami umacniają naszą wiarę w zmartwychwstanie Chrystusa, którego oglądają twarzą w twarz. Anioł zmartwychwstania zachęca uczniów, by udali się do Galilei. My również mamy się udawać na spotkanie z Jezusem w niedzielnej Mszy św., gdzie Pan Zmartwychwstały, przychodząc do nas, wprowadza nas w tajemnicę swojej śmierci i zmartwychwstania, które uobecnia w ofierze Mszy świętej.

Aniele Stróżu, który widzisz Jezusa twarzą w twarz, umacniaj moją wiarę, bym przejawiając ją wypełnianiem woli Bożej, zawartej w Twoich przykazaniach, doszedł do oglądania, razem z Tobą, zmartwychwstałego Pana. Amen.

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Wniebowstąpienie

„Kiedy uporczywie wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: «Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba»”

(Dz 1, 10-11)

W ten sposób Aniołowie przypominają Apostołom i nam:
– że mamy wierzyć w Jezusa i w Jego słowa,
– że mamy wypełniać Jego nakazy,
– że mamy oczekiwać przyjścia Pana,
– że na zawsze złączymy się w Jego Królestwie.

Święci Aniołowie, którzy w zachwyceniu kontemplujecie uwielbione Człowieczeństwo Jezusa Chrystusa, wspomagajcie mnie w osiągnięciu nieba. Amen.

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Zesłanie Ducha Świętego

Piotr Apostoł mówi, że Duch Święty zstępuje na tych, którzy są posłuszni Bogu (por. Dz 5, 32). Chrystus wstępując do nieba, polecił Apostołom, aby oczekiwali przyjścia Ducha Świętego: „Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi” (Dz 1, 8). Złączeni z Aniołami, uczniowie Pana trwali na modlitwie. Nasi Aniołowie Stróże przekazują nam również Jego działanie, jako że Duch Święty działa przez nich. Oni przekazują nam Jego działanie, a my mamy je przekazać innym jako owoce Ducha Świętego (Ga 5, 22-23), a więc okazywać miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie.

Przyjdź Duchu Święty! Napełnij mnie swym światłem i mocą! Chcę poddać się Twemu działaniu. Również wtedy, gdy mi je przekazujesz przez Aniołów. Prowadź mnie do zjednoczenia z Jezusem, a przez Niego z Ojcem. Amen.

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Wniebowzięcie Maryi

Wniebowzięciu Maryi z duszą i ciałem towarzyszyły wszystkie chóry Aniołów. Katechizm Kościoła Katolickiego podaje: „Po dopełnieniu swego ziemskiego życia Najświętsza Dziewica Maryja została wzięta z ciałem i duszą do nieba, gdzie uczestniczy już w chwale Zmartwychwstania swojego Syna, uprzedzając zmartwychwstanie wszystkich członków Jego Ciała” (KKK, 974).

Aniele Stróżu mój, który cieszysz się już chwałą nieba i zachwycasz się pięknością swojej Królowej, zanieś Jej moje błagania, by swoim przemożnym wstawiennictwem wyjednała u Jezusa, mnie i wszystkim swoim dzieciom, chwałę królestwa niebieskiego. Amen.

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Maryja Królową nieba i ziemi

Tradycja apostolska podaje nam, że trzeciego dnia po zaśnięciu, po swojej śmierci, niepokalana dusza Maryi połączyła się z Jej przeczystym ciałem i otrzymała w niebie chwałę jako Królowa nieba i ziemi, Królowa Aniołów i całego wszechświata. Otrzymała od Jezusa władzę nad wszystkimi stworzeniami i łaski potrzebne dla zbawienia wszystkich ludzi. Aniołowie zachwycili się chwałą i pięknością swojej Królowej i Pani. Przez Nią światło łaski Bożej dochodzi do św. Michała Archanioła i do nich.

Aniele Stróżu mój, dziękuję za natchnienia i łaski, które mi podajesz, a które wyprasza dla mnie Maryja, nasza Królowa i Pani. Dopomóż mi iść drogą Bożych przykazań i dojść do nieba. Amen.

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Dziękujemy, Boże w Trójcy Świętej jedyny, za ten błogosławiony czas wspólnej modlitwy. Składamy dzięki za tajemnicę obcowania świętych, za to, że nigdy nie modlimy się sami, że naszą modlitwą i życiem Tobie oddanym łączymy się z Matką Najświętszą i z Aniołami, że naszym różańcem łączymy się z tymi, którzy nieustannie w wielkiej liturgii niebiańskiej oddają Ci cześć chwały i uwielbienia, i którzy z Twojej, Boże, woli wspomagają nas w osiągnięciu zbawienia.

Ze wszystkimi Aniołami w Niebie uwielbiamy Cię, Panie nasz.
Ze wszystkimi Aniołami w Niebie wywyższamy Cię, Ojcze nasz.

Niech Różaniec w naszych rękach będzie znakiem dla szatana,
że należymy do Maryi, a przez Nią do Chrystusa Pana.
Na rozkaz Bogurodzicy – Królowej Aniołów i Ludzi, Nieba i Ziemi
Niech nam spieszą na pomoc w walce z szatanem i duchami złymi.
Święty Michał Archanioł – Rycerz Niebiański i Zastępy Aniołów:
Niech przynoszą Nam i całemu grzesznemu Światu, wyproszone
Przez Maryję dary Bożej Łaski.

W intencji Ojca Świętego, powierzając Bogu Wszechmogącemu Jego osobę, Jego posługę i wszystkie intencje, w których się modli: Pod Twoją obronę…

(„Różaniec razem z Aniołami”, str. 39-72

Podziel się z innymi:

WIERNA MIŁOŚĆ

ŚWIĘTO ŚWIĘTEJ MARII MAGDALENY

Patronki Arcybractwa Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa

Kolekta

Boże, Twój Syn wybrał Marię Magdalenę na pierwszą zwiastunkę wielkanocnej radości, † spraw, abyśmy za jej wstawiennictwem i przykładem głosili Chrystusa zmartwychwstałego * i oglądali Go w Twojej chwale. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

Czytanie Pnp 8, 6-7

Czytanie z Pieśni nad pieśniami

Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak otchłań; żar jej to żar ognia, płomień Pana.

Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki. Jeśliby kto oddał za miłość całe bogactwo swego domu, pogardzą nim tylko.

 

albo

 

Czytanie 2 Kor 5, 14-17

Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał.

Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe.

 

Psalm Ps 63 (62), 2. 3-4. 5-6. 8-9 (R.: por. 2)

Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

2          Boże, mój Boże, szukam Ciebie *

            i pragnie Ciebie moja dusza.

            Ciało moje tęskni za Tobą, *

            jak ziemia zeschła i łaknąca wody.

Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

3          Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni, *

            by ujrzeć Twą potęgę i chwałę.

4          Twoja łaska jest cenniejsza od życia, *

            więc sławić Cię będą moje wargi.

Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

5          Będę Cię wielbił przez całe me życie *

            i wzniosę ręce w imię Twoje.

6          Moja dusza syci się obficie, *

            a usta Cię wielbią radosnymi wargami.

Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

8          Bo stałeś się dla mnie pomocą *

            i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie:

9          Do Ciebie lgnie moja dusza, *

            prawica Twoja mnie wspiera.

Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.  

 

Ewangelia J 20, 1. 11-18

✠ Słowa Ewangelii według świętego Jana

Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień od niego odsunięty.

Maria stała przed grobem, płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa: jednego w miejscu głowy, a drugiego w miejscu nóg.

I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?»

Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono».

Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus.

Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?»

Ona zaś, sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę».

Jezus rzekł do niej: «Mario!»

A ona, obróciwszy się, powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy: Nauczycielu!

Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”».

Poszła Maria Magdalena, oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana i to mi powiedział». 

 

Maria Magdalena.

Jak podaje Ewangelista święty Marek została uwolniona przez Jezusa od siedmiu złych duchów. Odtąd idzie za Jezusem dokądkolwiek On kieruje swoje kroki.

Jest obecna na Golgocie.

Jest świadkiem Jego męki i śmierci.

Widzi Jego zmaltretowane Ciało.

Od czasu uwolnienia od złych duchów przepełnia ją ogromna wdzięczność i gorąca czysta miłość do Wybawcy.

To każe jej wytrwać pod Krzyżem.

Nie rozumie tej strasznej niesprawiedliwości jaka się stała.

W poranek po szabacie biegnie wraz z innymi niewiastami do grobu, aby dokończyć namaszczenia ciała.

Nie marzy o Zmartwychwstaniu.

Jej wiara załamała się pod Krzyżem.

Jej ból jest tak wielki, ze jest wciąż pochylona, płacz zasłania wzrok. Pusty grób.

Nie rozumie.

Ból się potęguje.

Nie dość, że Pan został tak okrutnie umęczony, to jeszcze ktoś ośmielił się naruszyć spokój grobowca i zabrał Jego ciało.

Widzi i słyszy Aniołów, ale ból i bezradność zamykają ją na ich pytania, odpowiada mechanicznie… Dowiaduje się, ze Go tu nie ma. Gdzie więc jest, gdzie ma Go szukać?

Przybita, bezsilna, zgnębiona.

Śmiertelnie zraniona miłość.

Nie ma w niej marzeń, nadziei…

Widok sylwetki Jezusa, nadal nic jej nie mówi.

Ma w sobie tak bardzo żywy i realny obraz Jego śmierci, Jego umęczonego ciała, że nie jest stanie przez łzy rozpoznać Pana.

Cierpienie z powodu straty nie dopuszcza myśli o Zmartwychwstaniu.

Głos Pana.

Pytanie.

Odpowiedź Marii Magdaleny, chce wypełnić to co jej serce dyktuje.

Wtedy słyszy swoje imię.

To jest On.

Rozpoznanie.

Spotkanie.

Zmiana pozycji, z przytłoczonej, pochylonej do ziemi, Maria Magdalena prostuje się, podnosi głowę, widzi, słyszy.

Zawołanie po imieniu staje się dla niej, ale i dla każdego z nas gdy rzeczywiście spotykamy Zmartwychwstałego nowym początkiem, nowym życiem, nową misją.

Maria Magdalena staje się Apostołką Apostołów.

Nie jesteśmy jakąś bliżej nieokreśloną masą wiernych.

Dla Pana, każdy i każda z nas jest ważny, każdy i każda jest indywidualnością, do każdego i każdej Jezus zwraca się po imieniu. Każdemu i każdej chce dać się rozpoznać.

Nie słyszymy Jego głosu, nie słyszymy jak On nas woła po imieniu, bo skupieni na codziennych zajęciach i własnych sprawach, nie szukamy Go, nie nasłuchujemy.

Nasza miłość do Niego nie przynagla nas do życia dla Niego, do służenia Mu w naszych codziennych obowiązkach stanu. Nie odczuwamy bólu straty, gdy zbytnio się od Niego oddalamy. W trudach i bezradności, szybko tracimy nadzieję zmiany na lepsze, zamykamy się w sobie, nie szukamy Go całym sercem. Naszym pragnieniem nie jest już chęć usłużenia Mu, choćby właśnie w takiej beznadziejnej według nas sytuacji. Bardziej skupiamy się na sobie. Mówimy nie pytani, zalewamy wszystko wokół słowami krzywdy i rozpaczy. Może dlatego, nasze uszy nie słyszą jak On się do nas bezpośrednio zwraca i pyta o to co chcemy zrobić.

Może dlatego, nie słyszymy jak przywołuje nas do Siebie naszym imieniem……… Może dlatego, bezskutecznie szukamy sensu życia i swojego miejsca w życiu i naszej misji. Może dlatego nie zauważamy, że On żyje i ma dla nas konkretne zadanie do wypełnienia, a my tylko chcemy aby On spoczął w bezpiecznym miejscu, a my abyśmy mogli oddać się żałobie i rozpaczy oraz wspomnieniom minionych dni.

Pan nie chce abyśmy żyli przeszłością, abyśmy zamykali się na nową rzeczywistość, wysyła nas z konkretną misją w przyszłość.

Czy odpowiemy Mu dziś, tak jak przed dwoma tysiącami lat pierwszy świadek Zmartwychwstania, kobieta, uczennica, Maria Magdalena?

Czy staniemy się, w dzisiejszym coraz bardziej niespokojnym i zagubionym świecie, tym dalekim i tym bliskim świadkami Życia i Miłości, która na śmierć nie umiera?

Co w moje dziś mogę wprowadzić z postawy Marii Magdaleny? Do czego przynagla mnie moja miłość?

Błogosławionego dnia.

Podziel się z innymi:

ŚWIĘTA SIOSTRA FAUSTYNA O ANIOŁACH

Z Dzienniczka św. siostry Faustyny o Aniołach

Anioł

20 Ujrzałam Anioła Stróża, który mi kazał pójść za sobą.
20 Płomienie, które paliły je, nie dotykały się mnie. Mój Anioł Stróż nie odstępował mnie…
20 Chciałam… z nimi porozmawiać, ale mój Anioł Stróż dał mi znak do wyjścia.
69 Miłosierdzie Twoje przechodzi umysł aniołów i ludzi…
116 dziwiłam się, że aniołowie i święci siedzą cicho na takie cierpienie duszy.
240 Dziękuję… za herby… których nawet aniołowie nie mają… krzyż, miecz i cierniowa korona.
314 powiedział mi Anioł Stróż: Módl się za konających.
367 są i w klasztorach dusze takie… oni będą dziwowiskiem aniołów i ludzi…
394 ujrzałam aniołów, którzy wzięli od każdej siostry coś w złote naczynie…
412 szatan szarpnął moim łóżkiem… zaczęłam się modlić do swego Anioła Stróża.
419 Widząc ich straszną nienawiść… prosiłam Anioła Stróża o pomoc…
419 stanęła jasna i promienna postać Anioła Stróża…
419 znikły złe duchy, a wierny Anioł Stróż towarzyszył mi…
470 dotknął mnie Anioł Stróż i rzekł… Pan mi każe ci powiedzieć, abyś się podniosła z ziemi.
474 kiedy byłam w swojej celi, ujrzałam anioła, wykonawcę gniewu Bożego.
474 zaczęłam prosić anioła, aby się wstrzymał… a świat będzie czynił pokutę.
475 ujrzałam bezsilność anioła, i nie mógł wypełnić sprawiedliwej kary…
490 ujrzałam Anioła Stróża, który mi towarzyszył w podróży aż do Warszawy.
490 wsiadłyśmy do pociągu w Warszawie do Krakowa, znowuż ujrzałam… Anioła Stróża…
522 Dwa zdroje wytrysły… Nie dla aniołów… Ale dla zbawienia człowieka…
534 czystość twoja ma być więcej niż anielska… z… aniołem nie wchodzę w tak ścisłą zażyłość…
535 anioł, czy człowiek w zastępstwie Boga będzie mi rozkazywał, posłuszna… być muszę.
566 widzę w Nim… Stwórcę, przed którego świętością drżą aniołowie…
630 na każdym z mijanych kościołów stał anioł, jednak w bledszym świetle od ducha tego…
630 dziękowałam Bogu… że nam daje aniołów za towarzyszy.
635 Postanowiony jest dzień sprawiedliwości… drżą przed nim aniołowie.
651 aniołowie i ludzie wyszli z wnętrzności miłosierdzia Twego.
683 modliłam do świętych jezuitów, nagle ujrzałam Anioła Stróża…
683 Anioł Stróż dał znak milczenia i przeszłam przed sam tron Boży.
683 Anioł Stróż powiedział mi: Tu jest tron twój za wierność…
741 byłam w przepaściach piekła, wprowadzona przez anioła.
820 Anioł Stróż poleca mi, abym się modliła za pewną duszę…
824 Jest jedna tajemnica… o której nikt wiedzieć nie może, nawet aniołowie…
828 Nie wiedziałam, że taka łączność jest z duszami, a często mi mówi mój Anioł Stróż.
849 weszłyśmy do separatki, ujrzałyśmy z papieru zrobionego ślicznego anioła…
873 aby… dusze, które dziś skonają, uszły ognia piekielnego… aniołowie nie zdziwią się temu.
949 Miłosierdzie Boże, zdziwienie dla aniołów…
1126 żyć… pomiędzy siostrami, ale trzeba nie zapominać, że te anioły są w ludzkim ciele.
1172 w czasie odmawiania Anioł Pański dał mi Pan, [że] zrozumiałam niepojętą miłość Boga…
1172 przez anioła powiadamiasz o Tajemnicy, lecz sam jej dokonuje[sz].
1174 Rekolekcje miesięczne…modliłam się do Ducha Świętego… i Anioła Stróża…
1200 Obcowanie moje jest z aniołami.
1202 usłyszałam śpiew anioła, który wyśpiewał całe moje życie…
1215 aby nie utraciły miłości i… wiary… ale… z… rzeszą aniołów… wysławiały… miłosierdzie…
1220 dusze ciche i pokorne… widziałem je jako ziemskich aniołów…
1231 z Tobą mam niebo całe I z aniołami śpiewam Ci – Święty.
1240 żeś się podzielił władzą i tajemnicą z nimi, o Jezu, więcej niż z aniołami.
1332 rozważałam grzech aniołów i natychmiastową ich karę…
1332 Dlaczego aniołowie natychmiast po grzechu zostali ukarani?
1332 nikt z ludzi na ziemi nie ma takiego poznania Boga… jakie ma anioł.
1339 zapełniasz ludźmi miejsca, które opuścili niewdzięczni aniołowie.
1339 odwrócił wzrok swój święty od aniołów zb[untowanych]…
1405 Tu głos przemienia się w postać Anioła Stróża.
1405 Uczyniłam znak krzyża świętego, a znikł ów anioł…
1489 Aniołom upadłym nie dałeś czasu do pokuty…
1553 umysł nie zgłębi tajemnic miłosierdzia… ani anioł, ani człowiek.
1553 Zdumiewają się aniołowie nad tajemnicą miłosierdzia…
1565 konającego… Bronił go Anioł Stróż, ale był… bezsilny…
1584 żeś się zbratał nie z aniołami ale z ludźmi…
1604 ujrzałam, jak oddają chwałę Bogu aniołowie i święci…
1676 ujrzałam przy łóżku Serafina… podał Komunię św., wymawiając… Oto Pan aniołów.
1692 mówię z Tobą… to nasza tajemnica, o której stworzenia wiedzieć nie będą i aniołowie…
1735 aniołowie nie pojmują, Co dziewice Bogu wyśpiewują.
1741 dobroć Boża w stworzeniu aniołów
1742 staje się szatanem z anioła tak pięknego…
1743 podczas próby nie wytrwał człowiek, mógłbyś go ukarać, jak aniołów…
1743 zdumieli się aniołowie nad wielkością miłosierdzia, któreś okazał ludziom…
1746 nie aniołom, lecz człowiekowi miłosierdzia trzeba.
1746 Łączymy się z Matką Twą… Ona jest spośród aniołów i ludzi wybrana.
1791 głos anioła: Nie mogę się zbliżać w burzy…
1791 jasność wychodząca z ust jej odtrąca mnie i burzę – żalił się anioł Bogu.
1804 Aniołowie… by… dwóch rzeczy zazdrościli… przyjmowania Komunii św[iętej]… cierpienia.

http://www.faustyna.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=636&Itemid=636&search=Anio%C5%82

Podziel się z innymi:

5 RZECZY, KTÓRE POWINIENEŚ WIEDZIEĆ O ANIOŁACH

Wspominamy dziś naszych Aniołów Stróżów. Choć wielu przestało w nich wierzyć w dzieciństwie, to Kościół uczy, że jest ich bardzo wielu – każdy człowiek ma przecież swojego strażnika. Oto pięć rzeczy, które warto o nich wiedzieć.

 

1. Anioł Stróż istnieje i troszczy się o ciebie. Zawsze

Choć często o nim zapominamy, jest zawsze obok nas. Mówi nam, do czego powinniśmy dążyć, a czego unikać. Pismo Święte wspomina o tym wprost: „Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem. Szanuj go i bądź uważny na jego słowa. Nie sprzeciwiaj się mu w niczym, gdyż nie przebaczy waszych przewinień, bo imię moje jest w nim. Jeśli będziesz wiernie słuchał jego głosu i wykonywał to wszystko, co ci polecam, będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę odnosił się wrogo do odnoszących się tak do ciebie” (Wj 23,20-23).

Na opiekuńczą rolę aniołów wskazują liczne psalmy, np. Ps 34,8, gdzie mowa jest o aniele, którego rolą jest budowa „obozu warownego wokół bojących się Pana” oraz „niesienie im ocalenia”.

W Księdze Hioba jeden z mędrców wskazuje na pomoc, której udzielą nam aniołowie: „Gdy ma on swego anioła, obrońcę jednego z tysiąca, co mu wyjaśni powinność; zlituje się nad nim i prosi: «Uwolnij od zejścia do grobu, za niego okup znalazłem»” (Hi 33,23-24). 

Przede wszystkim sam Jezus ostrzega nas, byśmy nie lekceważyli „żadnego z tych małych”. „Albowiem powiadam wam” – dodaje. – „Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie” (Mt 18, 10).

Nie zapominajmy o naszych aniołach.

2. Aniołowie wcale nie mają skrzydeł ani mieczy

Nie tylko wielcy artyści i klasycy sztuki przedstawiali aniołów w postaci ludzkiej, najczęściej jako młodzieńców (lub słodkie bobasy) ze skrzydłami. Ich nagość i bose stopy miały symbolizować niewinność i oderwanie od spraw materialnych.

Również we współczesnej sztuce czy filmach anioł pokazywany jest podobnie – mieszka wysoko w chmurach, jest piękny i pociągający.

Czy jednak tak jest naprawdę? Anioł może przybrać ludzką postać, o czym czytamy w Biblii. Tak naprawdę jest to jednak czysty duch, który nie ma konkretnej postaci fizycznej. Jego moc jest o wiele potężniejsza (i zupełnie inna) od tej, którą dysponują istoty cielesne. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, sięgnij do Sumy teologicznej świętego Tomasza z Akwinu (cz. I, kwestia 51), który był jednym z uczonych bardzo zainteresowanych angelologią (nauką o aniołach).

Co jednak z tymi mieczami i skrzydłami? Mają one przywodzić na myśl konkretne cechy aniołów -władzę i nieziemskość – ale należy pamiętać, że są tylko symbolami.

3. Pismo Święte wymienia trzech aniołów z imienia

Biblia przedstawia nam z imienia trzech aniołów: Gabriela, Rafała i Michała. Kim byli?

Gabriel po hebrajsku oznacza ‘Bóg jest moją mocą’. W swej misji spełnia rolę posłańca, który przekazuje ludziom przesłanie od Pana. W Księdze Daniela (8,15) Archanioł Gabriel pojawia się jako istota niebiańska o wyglądzie mężczyzny. Jest zwiastunem potężnego, mocnego działania Boga w sytuacjach po ludzku niemożliwych: poczęcia Jana Chrzciciela czy zwiastowania Maryi.

Rafał to po hebrajsku ‘Bóg uzdrawia’. Rafał to jeden z siedmiu aniołów, którzy stoją w gotowości przed majestatem Pana (por. Tb 12,15). W Księdze Tobiasza pojawia się pod postacią ludzką i przybiera popularne żydowskie imię Azariasz, towarzysząc bohaterowi księgi – młodemu Tobiaszowi – w drodze z Niniwy do Raga w Medii. Uzdrowił ze ślepoty jego starego ojca i uwolnił od złego ducha dręczoną napaściami szatana Sarę.

Michał po hebrajsku znaczy ‘Któż jak Bóg!’. To archanioł Bożej sprawiedliwości, jeden z najpotężniejszych duchów niebiańskich. Jego zawołanie wyraża zdumienie, podziw, uwielbienie dla Stwórcy. Archanioł Michał i jego aniołowie walczą dzielnie z aniołami zbuntowanymi, są bowiem rozpaleni miłością Boga (por. Ap 12,7).

4. Anioły są nam potrzebne nie tylko do ochrony

Zadaniem aniołów nie jest tylko ochrona nas przed złem (choć z tym się kojarzą dzięki popularnej modlitwie za wstawiennictwem św. Michała Archanioła). Ich zadaniem jest również przekazywanie ważnej wiadomości: że Bóg żyje i jest między nami. To oni bardzo często przypominają nam o tym prostym fakcie. Wyraził to pięknie ks. Jan Twardowski w wierszu Anioł przebudzenia:

Jakie to szczęście

obudzić się

i zobaczyć Anioła

wysłannika Boga

świadka Jego

obecności

5. Szatan też kiedyś był aniołem

Jedyny dogmat, który w pewien sposób odnosi się do Szatana, mówi, że jest to stworzenie Boże, dobre z natury, które odwróciło się od swego Stwórcy. Wbrew często spotykanej opinii diabeł (upadły anioł) wcale nie ma mocy takiej samej jak anioły. Jego moc jest jeszcze bardziej ograniczona, gdyż zerwał łączność z Tym, który go stworzył.

Diabeł nie ma też mocy, by zmusić nas do popełnienia złych uczynków. To nie on popełnia grzechy, może tylko kusić. Nie przyznawajmy mu roli, której nie ma.

(http://www.deon.pl/religia/duchowosc-i-wiara/zycie-i-wiara/art,2919,5-rzeczy-ktore-powinienes-wiedziec-o-aniolach.html)

Podziel się z innymi:

ARCHANIOŁOWIE BOŻY

ŚWIĘTO ŚWIĘTYCH ARCHANIOŁÓW MICHAŁA, GABRIELA, RAFAŁA

Kolekta

Boże, Ty z podziwu godną mądrością wyznaczasz obowiązki Aniołom i ludziom, spraw łaskawie, aby na ziemi strzegli naszego życia Aniołowie,  którzy w niebie zawsze pełnią służbę przed Tobą. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna,  który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego,  Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

Czytanie Dn 7, 9-10. 13-14

Czytanie z Księgi proroka Daniela

Patrzałem, aż postawiono trony, a Przedwieczny zajął miejsce. Szata Jego była biała jak śnieg, a włosy Jego głowy jakby z czystej wełny. Tron Jego był z ognistych płomieni, jego koła to płonący ogień. Strumień ognia się rozlewał i wypływał sprzed Niego. Tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed Nim. Sąd zasiadł i otwarto księgi.

Patrzyłem w nocnych widzeniach, a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy. Podchodzi do Przedwiecznego i wprowadzają Go przed Niego. Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie. 

 

albo

Czytanie Ap 12, 7-12a

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła

Nastąpiła walka na niebie: Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem. I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie, ale nie przemógł, i już się miejsce dla nich w niebie nie znalazło. I został strącony wielki Smok, Wąż Starodawny, który się zwie diabeł i szatan, zwodzący całą zamieszkałą ziemię, został strącony na ziemię, a z nim strąceni zostali jego aniołowie.

I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: «Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca, bo oskarżyciel braci naszych został strącony, ten, co dniem i nocą oskarża ich przed Bogiem naszym. A oni zwyciężyli dzięki krwi Baranka i dzięki słowu swojego świadectwa i nie umiłowali dusz swych aż do śmierci. Dlatego radujcie się, niebiosa oraz ich mieszkańcy».

 

Psalm Ps 138 (137), 1-2a. 2b-3. 4-5 (R.: 1c)

Refren: Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu.

1             Będę Cię sławił, Panie, z całego serca,

                bo usłyszałeś słowa ust moich.

                Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów,

2             pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.

Refren: Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu.

                I będę sławił Twe imię za łaskę Twoją i wierność,

                bo ponad wszystko wywyższyłeś Twoje imię i obietnicę.

3             Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem,

                pomnożyłeś moc mojej duszy.

Refren: Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu.

4             Wszyscy królowie ziemi będą dziękować Tobie, Panie,

                gdy usłyszą słowa ust Twoich,

5             i będą opiewać drogi Pana:

                «Zaprawdę, chwała Pana jest wielka».

Refren: Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu.

 

 

Ewangelia J 1, 47-51

✠ Słowa Ewangelii według świętego Jana

 

Jezus ujrzał, jak Natanael zbliżał się do Niego, i powiedział o nim: «Patrz, to prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu».

Powiedział do Niego Natanael: «Skąd mnie znasz?»

Odrzekł mu Jezus: «Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdy byłeś pod drzewem figowym».

Odpowiedział Mu Natanael: «Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś królem Izraela!»

Odparł mu Jezus: «Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: „Widziałem cię pod drzewem figowym”? Zobaczysz jeszcze więcej niż to».

Potem powiedział do niego: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego».

Według Pisma Świętego Michał, Gabriel i Rafał to trzej spośród siedmiu Archaniołów stojących przed Bogiem. Zarówno Żydowska, jak i Chrześcijańska tradycja uznaje istnienie aniołów i wierzy w ich specjalne posłannictwo oraz szczególną służbę, jaką maja oni do spełnienia wobec ludzi.

Archanioł Michał – Jego imię znaczy „Któż jak Bóg?” W tradycji biblijnej uznany za szczególnego opiekuna narodu Wybranego (Dn 12,1) i Kościoła. W Apokalipsie (Ap 12,7-9) przedstawiony jako przywódca zastępów anielskich w walce z Szatanem,

Archanioł Gabriel – Jego imię znaczy „Bóg jest Mocą„. Jest specjalnym posłannikiem Boga w zapowiadaniu niezwykłych wydarzeń zbawczych. To on przepowiedział przyjście Mesjasza prorokowi Danielowi (Dn 8,15), a według Ewangelii św. Łukasza był posłany do Zachariasza i Maryi w dniu zwiastowania (Łk 1),

Archanioł Rafał – Jego imię oznacza „Bóg uzdrawia„. Sam siebie przedstawia, jako tego, który zanosi modlitwy ludzi przed tron Boży (Tb 12,15). Według Ewangelii św. Jana jest on łączony z sadzawką Betesda w Jerozolimie, gdzie dokonywały się liczne uzdrowienia.

O istnieniu duchów czystych wiemy z Objawienia zawartego w Piśmie Świętym. Według tegoż Objawienia, są to istoty stworzone przez Boga i żyjące niejako w dwóch światach lub stanach: w niebie – w ustawicznej obecności Boga i jako posłane ku pomocy człowiekowi. Według tego  samego Objawienia istnieją również aniołowie upadli, ci którzy odmówili służby Bogu i ich rzeczywistością jest stan piekła i odrzucenia, a ich „posłannictwem” (oczywiście przeciwnym Bogu) jest kuszenie człowieka i odwodzenie go od Boga.

Św. Tomasz z Akwinu mówiąc o aniołach stwierdza, że: „są to inteligencje (duchy) czyste, niezłożone z materii i formy, ale złożone z aktu i potencji, w których można rozróżnić to czym taki byt jest i fakt, że on istnieje” (S.Th. I, I, Q50).

Ponadto według nauczania teologów scholastycznych aniołowie będąc duchami i inteligencjami czystymi nie mają możliwości mylenia się ani co za tym idzie nawracania. Stąd upadli aniołowie zbuntowali się przeciwko Bogu z pełną świadomością tego, co czynią i nie mogą się ani usprawiedliwiać niewiedzą, ani nawrócić.

Myślę, że warto dziś spróbować sobie odpowiedzieć na kilka pytań:

– Na ile kiedy myślę o Archaniołach i Aniołach, w pierwszej kolejności pojawiają się słodkie obrazki aniołków, a dopiero w następnej kolejności myślę o potędze duchów czystych, o ich rzeczywistej choć niewidzialnej obecności i aktywnym uczestnictwie w dziele zbawienia?

– Czy Jezus Chrystus, tak jak jest Królem dla Archaniołów, jest również dla mnie Królem mojego życia?

– Na ile korzystam i pamiętam o możliwości korzystania z pomocy świętych Archaniołów na mojej drodze?

 Dzisiejszy psalm (jeden z moich ulubionych) mówi:

„Będę Cię sławił, Panie, z całego serca,

bo usłyszałeś słowa ust moich,

Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów,

pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.”

Dobrze jest pamiętać, że kiedy się modlimy, nasi Aniołowie towarzyszą nam w modlitwie, nie zasmucajmy ich naszą bylejakością i małodusznością. Raczej starajmy się uczyć od nich i być posłusznym ich cichym natchnieniom.

Kiedy trzeba rozeznawać czy natchnienie pochodzi od Boga czy od złego ducha, przyzywajmy na pomoc świętych Archaniołów, nie pomylimy się wtedy i nie wybierzemy pięknych plew, w miejsce ziarna.

Imiona dzisiejszych patronów dnia znamy z Pisma Świętego. Kiedy myślimy o niebie nie zawsze pamiętamy o duchach czystych, które stoją przed Bogiem, które uczestniczą w Jego Boskim planie zbawienia nas ludzi.

Anioł inaczej Posłany z zadaniem, misją. Tylko nieliczni mogą ich zobaczyć za swojego życia, większość z nas ujrzy ich gdy dotrzemy do Domu Ojca. Te święte czyste duchy, choć niewidzialne to jednak obecne są w naszej rzeczywistości. Jesteśmy z nimi w łączności w każdej Eucharystii, nieustannie adorują one Jezusa obecnego w Tabernakulum, towarzyszą ludziom.

Zwracamy się do nich w naszych modlitwach prosząc o pomoc w walce z pokusami, o towarzyszenie, o ochronę.

Dzisiejsza Ewangelia uświadamia nam, że pełne miłości spojrzenie Jezusa spoczywa zawsze na każdym z nas. To spojrzenie przemienia, otwiera nas na Boże wezwanie. Dziś Jezus obiecuje Natanaelowi, że „Zobaczy jeszcze więcej niż to”. Życie z Jezusem przekracza nasze wyobrażenia i oczekiwania. Tylko On może je uczynić w pełni szczęśliwym. Dziś Pan zapewnia nas, że kiedyś ujrzymy Go w chwale, otoczonego aniołami. Pod warunkiem, że nie zboczymy z drogi i nie skupimy się tylko na tym co ziemskie.

Dwa ruchy Aniołów: wstępujący i zstępujący są związane z dwiema naturami Syna Bożego – naturą boską i naturą ludzką. Będąc Bogiem, Chrystus był Stwórcą i Panem Aniołów, zatem w Jego życiu ziemskim wstępowali na Jego widzialne Człowieczeństwo, w którym było ukryte Jego Bóstwo, aby Mu oddawać pokłon czci, adoracji i dziękczynienia. Stając się Człowiekiem, przyjmując naturę ludzką, Syn Boży dobrowolnie podjął poniżenie, cierpienie i śmierć krzyżową. Aniołowie widząc tak wielką, niezmierzoną  pokorę swego Stwórcy i Pana, z zachwytem i radością usługiwali Mu inaczej zstępowali na Niego, podczas Jego ziemskiego życia.

Aniołowie są sługami Boga, podobnie jak my i nie chcą, abyśmy im oddawali tę cześć, jaka się należy samemu Bogu (por Ap.1,1; 22,16 i Ap 19,10).

Chrystus, jako Głowa Mistycznego Ciała, jest obecny w każdym członku tego Ciała. Aniołowie, należąc do Ciała Chrystusa-Głowy, adorują Go również obecnego w członkach tego Ciała. Zajmują wobec nas, ludzi, tę postawę, jaką okazali Chrystusowi w Jego ziemskiej misji. Wstępują na nas, aby adorować i uwielbiać Boga obecnego w nas. Zstępują na nas, aby nam usługiwać, bowiem siła i potęga i anielskiej natury jest większa od naszej. Usługując nam, zgodnie z wolą Bożą, tym samym okazują miłość Bogu i również nas miłują w Bogu. 

Błogosławionego dnia.

Podziel się z innymi:

ŚWIĘTY STANISŁAW KOSTKA

ŚWIĘTY STANISŁAW KOSTKA, ZAKONNIK, PATRON POLSKI

18 września

 

Święty Stanisław Kostka

 

Stanisław urodził się 28 grudnia 1550 r. w Rostkowie na Mazowszu. Był synem Jana, kasztelana zakroczymskiego. Miał trzech braci i dwie siostry. Historia nie przekazała nam bliższych szczegółów z lat dziecięcych Stanisława. Wiemy tylko z akt procesu beatyfikacyjnego, że był bardzo wrażliwy. Dlatego ojciec w czasie przyjęć, kiedy musiał na nich bywać także Stanisław, napominał gości do umiaru w żartach, gdyż inaczej chłopiec może omdleć.
Pierwsze nauki Stanisław pobierał w domu rodzinnym. W wieku 14 lat razem ze swoim bratem, Pawłem, został wysłany do szkół jezuickich w Wiedniu. Kostkowie przybyli do Wiednia w dzień po śmierci cesarza Ferdynanda, to znaczy 24 lipca 1564 r. Wiedeńska szkoła jezuitów cieszyła się wówczas zasłużoną sławą. Codziennie odprawiano Mszę świętą. Przynajmniej raz w miesiącu studenci przystępowali do sakramentów pokuty i komunii. Modlono się przed lekcjami i po nich. Na pierwszym roku wykładano gramatykę, na drugim „nauki wyzwolone”, na trzecim – retorykę.
Początkowo Stanisławowi nauka szła trudno. Nie miał bowiem dostatecznego przygotowania w Rostkowie. Pod koniec trzeciego roku studiów należał już jednak do najlepszych uczniów. Władał płynnie językiem łacińskim i niemieckim, rozumiał również język grecki. Pozostały zeszyty Stanisława z błędami poprawianymi ręką nauczyciela. Pozostały również notatki dotyczące problemów religijnych, jakie poruszano, aby chłopców przygotować także pod tym względem i umocnić ich w wierze katolickiej. Wolny czas Stanisław spędzał na lekturze i modlitwie. Ponieważ w ciągu dnia nie mógł poświęcić kontemplacji wiele czasu, oddawał się jej w nocy. Zadawał sobie także pokuty i biczował się. Taki tryb życia nie mógł się podobać kolegom, wychowawcy i bratu. Uważali to za rzecz niemoralną, a Stanisława za „dziwaka”. Usiłowali go przekonywać złośliwymi przycinkami „jezuity” i „mnicha”, a potem nawet biciem i znęcaniem skierować na drogę „normalnego” postępowania. Stanisław usiłował im dogodzić, dlatego nawet brał lekcje tańca. Nie potrafił się jednak w tym odnaleźć.

W grudniu 1565 r. ciężko zachorował. Według własnej relacji, kiedy był pewien śmierci, a nie mógł otrzymać Komunii świętej, gdyż właściciel domu nie chciał wpuścić kapłana katolickiego, wtedy sama św. Barbara, patronka dobrej śmierci, do której się zwrócił, w towarzystwie dwóch aniołów nawiedziła jego pokój i przyniosła mu Wiatyk. W tej samej chorobie zjawiła mu się Najświętsza Maryja Panna z Dzieciątkiem, które złożyła mu na ręce. Od niej też doznał cudu uzdrowienia i usłyszał polecenie, aby wstąpił do Towarzystwa Jezusowego.

 

Jezuici jednak nie mieli zwyczaju przyjmować kandydatów bez zezwolenia rodziców, a na to Stanisław nie mógł liczyć. Zdobył się więc na heroiczny czyn: zorganizował ucieczkę, do której się starannie przygotował. Było to 10 sierpnia 1567 r. Legenda osnuła ucieczkę szeregiem niezwykłych wydarzeń. O jej prawdziwym przebiegu dowiadujemy się z listu samego Stanisława. Za poradą o. Franciszka Antonio, który był wtajemniczony w jego plany, udał się nie wprost do Rzymu, gdzie byłby łatwo pochwycony w drodze, ale do Augsburga, gdzie przebywał św. Piotr Kanizjusz, przełożony prowincji niemieckiej. Spowiednik Stanisława stwierdza, że w drodze otrzymał on również łaskę Komunii świętej z rąk anioła, kiedy wstąpił do protestanckiego kościoła w przekonaniu, że jest to kościół katolicki. W Augsburgu nie zastał Piotra Kanizjusza, dlatego podążył dalej do Dylingi. Trasa z Wiednia do Dylingi wynosi około 650 km. W Dylindze jezuici mieli swoje kolegium. Tam Stanisław został przyjęty na próbę.
Wyznaczono mu zajęcia służby u konwiktorów: sprzątanie ich pokoi i pomaganie w kuchni. Stanisław boleśnie przecierpiał tę decyzję. Ufając jednak Bogu, starał się wypełniać swoje obowiązki jak najlepiej. Po powrocie do Dylingi św. Piotr Kanizjusz bał się przyjąć Stanisława do swojej prowincji w obawie przed gniewem rodziców i ich zemstą na jezuitach w Wiedniu. Mając jednak od miejscowych przełożonych bardzo dobre rekomendacje, skierował go wraz z dwoma młodymi zakonnikami do Rzymu z listem polecającym do generała. Droga była długa i uciążliwa. Stanisław z towarzyszami odbywał ją przeważnie pieszo. Dotarli tam 28 października 1567 r.
Stanisław został przyjęty do nowicjatu, który znajdował się przy kościele św. Andrzeja. Było z nim wtedy około 40 nowicjuszów, w tym czterech Polaków
. Rozkład zajęć nowicjatu był prosty: modlitwy, praca umysłowa i fizyczna, posługi w domu i w szpitalach, konferencje mistrza nowicjatu i przyjezdnych gości, dyskusje na tematy życia wewnętrznego i kościelnego. Stanisław rozpoczął nowicjat pełen szczęścia, że nareszcie spełniły się jego marzenia. Ojciec jednak postanowił za wszelką cenę go stamtąd wydobyć. Wykorzystał w tym celu wszystkie możliwości. Do Stanisława wysłał list, pełen wymówek i gróźb. Za poradą przełożonych Stanisław odpisał ojcu, że powinien raczej dziękować Bogu, że wybrał jego syna na swoją służbę. W lutym 1568 r. Stanisław przeniósł się z kolegium jezuitów, gdzie mieszkał przełożony generalny zakonu, do domu św. Andrzeja na Kwirynale, gdzie przebywał do śmierci.

Swoim wzorowym życiem, duchową dojrzałością i rozmodleniem budował całe otoczenie. W pierwszych miesiącach 1568 r. Stanisław złożył śluby zakonne. Miał wtedy zaledwie 18 lat. W prostocie serca w uroczystość św. Wawrzyńca (10 sierpnia) napisał list do Matki Bożej i schował go na swojej piersi. Przyjmując tego dnia Komunię świętą, prosił św. Wawrzyńca, aby uprosił mu u Boga łaskę śmierci w święto Wniebowzięcia. Prośba została wysłuchana. Wieczorem tego samego dnia poczuł się bardzo źle. 13 sierpnia gorączka nagle wzrosła. Przeniesiono go do infirmerii. 14 sierpnia męczyły Stanisława mdłości. Wystąpił zimny pot i dreszcze, z ust popłynęła krew. Była późna noc, kiedy zaopatrzono go na drogę do wieczności. Prosił, aby go położono na ziemi. Prośbę jego spełniono. Przepraszał wszystkich. Kiedy mu dano do ręki różaniec, ucałował go i wyszeptał: „To jest własność Najświętszej Matki”.
Zapytany, czy nie ma jakiegoś niepokoju, odparł: że nie, bo ma ufność w miłosierdziu Bożym i zgadza się najzupełniej z wolą Bożą. Nagle w pewnej chwili, jak zeznał naoczny świadek, kiedy Stanisław modlił się, twarz jego zajaśniała tajemniczym blaskiem. Kiedy ktoś zbliżył się do niego, by zapytać, czy czegoś nie potrzebuje, odparł, że widzi Matkę Bożą z orszakiem świętych dziewic, które po niego przychodzą. Po północy 15 sierpnia 1568 r. przeszedł do wieczności. Kiedy podano mu obrazek Matki Bożej, a on nie zareagował na to uśmiechem, przekonano się, że cieszy się już oglądaniem Najświętszej Maryi Panny w niebie.

Jego kult zrodził się natychmiast i spontanicznie. Wieść o śmierci świętego Polaka rozeszła się szybko po Rzymie. Starsi ojcowie przychodzili do ciała i całowali je ze czcią. Wbrew zwyczajowi zakonu zwłoki młodzieńca ustrojono kwiatami. Z polecenia św. Franciszka Borgiasza, generała zakonu, ciało Stanisława złożono do drewnianej trumny, co również w owych czasach było wyjątkiem. Także na polecenie św. Franciszka Borgiasza, magister nowicjatu napisał o Stanisławie krótkie wspomnienie, które rozesłano po wszystkich domach Towarzystwa Jezusowego. O. Warszewicki ułożył dłuższą biografię Stanisława. W dwa lata po śmierci współbracia udali się do przełożonego domu nowicjatu, aby pozwolił im zabrać ze sobą relikwię głowy Stanisława. Kiedy otwarto grób, znaleziono ciało nienaruszone.
Proces kanoniczny trwał jednak długo. W latach 1602-1604 Klemens VII zezwolił na kult. 18 lutego 1605 r. Paweł V zezwolił na wniesienie obrazu Stanisława do kościoła św. Andrzeja w Rzymie oraz na zawieszenie przed nim lampy i wotów; w 1606 r. ten sam papież uroczyście zatwierdził tytuł błogosławionego. Uroczystości beatyfikacyjne odbyły się najpierw w Rzymie w domu św. Andrzeja, a potem w Polsce. Był to pierwszy błogosławiony Towarzystwa Jezusowego. Klemens X zezwolił zakonowi jezuitów w roku 1670 na odprawianie Mszy świętej i brewiarza o Stanisławie w dniu 13 listopada. W roku 1674 tenże papież ogłosił bł. Stanisława jednym z głównych patronów Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litwy. Dekret kanonizacyjny wydał Klemens XI w 1714 r. Jednak z powodu śmierci papieża obrzędu uroczystej kanonizacji dokonał dopiero Benedykt XIV 31 grudnia 1726 r. Wraz z naszym Rodakiem chwały świętych dostąpił tego dnia również św. Alojzy Gonzaga (+ 1591). Jan XXIII uznał św. Stanisława szczególnym patronem młodzieży polskiej.
Relikwie Świętego spoczywają w kościele św. Andrzeja na Kwirynale w Rzymie. Św. Stanisław jest patronem Polski (od 1671 r.) i Litwy, archidiecezji łódzkiej i warszawskiej, diecezji chełmińskiej i płockiej, Gniezna, Lublina, Lwowa, Poznania, Warszawy; studentów oraz nowicjuszy jezuickich, a także polskiej młodzieży.

Św. Stanisławowi Kostce przypisuje się zwycięstwo Polski odniesione nad Turkami pod Chocimiem w 1621 r. W tym dniu o. Oborski, jezuita, widział św. Stanisława na obłokach, jak błagał Matkę Bożą o pomoc. Król Jan Kazimierz przypisywał orędownictwu Świętego zwycięstwo odniesione pod Beresteczkiem (1651).

W ikonografii św. Stanisław Kostka przedstawiany jest w stroju jezuity. Jego atrybutami są: anioł podający mu Komunię, Dziecię Jezus na ręku, krucyfiks, laska pielgrzymia, lilia, Madonna, różaniec.

 

(źródło: www.brewiarz.katolik.pl)

Podziel się z innymi: