RODZINA BOGA

ŚWIĘTO ŚWIĘTEJ RODZINY JEZUSA, MARYI I JÓZEFA

 

Niedziela w Oktawie Narodzenia Pańskiego, Rok B

 

Siódmy dzień Oktawy Narodzenia Pańskiego

 

Brewiarz: Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa, Psałterz I Tygodnia

 

 

 

Kolekta

 

Boże, Ty w Świętej Rodzinie dałeś nam wzór życia, † spraw, abyśmy złączeni wzajemną miłością naśladowali w naszych rodzinach Jej cnoty * i doszli do wiecznej radości w Twoim domu. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

Czytanie pierwsze Rdz 15, 1-6; 21, 1-3

Czytanie z Księgi Rodzaju

Pan tak powiedział do Abrama podczas widzenia: «Nie obawiaj się, Abramie, bo Ja jestem twoim obrońcą; nagroda twoja będzie sowita».

Abram rzekł: «O Panie, mój Boże, na cóż mi ona, skoro zbliżam się do kresu mego życia, nie mając potomka; przyszłym zaś spadkobiercą mojej majętności jest Damasceńczyk Eliezer». I mówił: «Ponieważ nie dałeś mi potomka, ten właśnie, zrodzony u mnie sługa mój, zostanie moim spadkobiercą».

Ale oto usłyszał słowa: «Nie on będzie twoim spadkobiercą, lecz ten po tobie dziedziczyć będzie, który od ciebie będzie pochodził».

I poleciwszy Abramowi wyjść z namiotu, rzekł: «Spójrz na niebo i policz gwiazdy, jeśli zdołasz to uczynić»; potem dodał: «Tak liczne będzie twoje potomstwo». Abram uwierzył i Pan poczytał mu to za zasługę.

Pan okazał Sarze łaskawość, jak to obiecał, i uczynił jej to, co zapowiedział. Sara stała się brzemienną i urodziła sędziwemu Abrahamowi syna w tym właśnie czasie, jaki Bóg wyznaczył. Abraham dał swemu synowi, który mu się urodził, a którego mu zrodziła Sara, imię Izaak.

 

 

Psalm Ps 105 (104), 1-2. 3-4. 5-6. 8-9 (R.: por. 8a)

Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.

1          Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, *

            głoście Jego dzieła wśród narodów.

2          Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy, *

            rozgłaszajcie wszystkie Jego cuda.

Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.

3          Szczyćcie się Jego świętym imieniem, *

            niech się weseli serce szukających Pana.

4          Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, *

            zawsze szukajcie Jego oblicza.

Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.

5          Pamiętajcie o cudach, które On uczynił, *

            o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.

6          Potomkowie Abrahama, słudzy Jego, *

            synowie Jakuba, Jego wybrańcy.

Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.

8          Na wieki pamięta o swoim przymierzu, *

            obietnicy danej tysiącu pokoleń,

9          o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, *

            przysiędze danej Izaakowi.

Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.

 

 

 

Czytanie drugie Hbr 11, 8. 11-12. 17-19

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:

Dzięki wierze ten, którego nazwano Abrahamem, usłuchał wezwania, by wyruszyć do ziemi, którą miał objąć w posiadanie. Wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.

Dzięki wierze także i sama Sara, mimo podeszłego wieku, otrzymała moc poczęcia. Uznała bowiem za godnego wiary Tego, który udzielił obietnicy. Przeto z człowieka jednego, i to już niemal obumarłego, powstało potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie, jak niezliczone ziarnka piasku na wybrzeżu morza.

Dzięki wierze Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka, i to jedynego syna składał na ofiarę, on, który otrzymał obietnicę, któremu powiedziane było: «Z Izaaka będzie dla ciebie potomstwo».

Pomyślał bowiem, iż Bóg mocen jest wskrzesić także umarłych, i dlatego odzyskał go, na podobieństwo śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.

 

 Ewangelia Łk 2, 22-40

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.

A żył w Jeruzalem człowiek imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekujący pociechy Izraela; a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Z natchnienia więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił:

«Teraz, o Władco, pozwalasz odejść słudze Twemu

w pokoju, według Twojego słowa.

Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie,

które przygotowałeś wobec wszystkich narodów:

światło na oświecenie pogan

i chwałę ludu Twego, Izraela».

A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą – a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».

Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już sobie osiemdziesiąt cztery lata. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jeruzalem.

A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta – Nazaretu.

Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

 

W dzisiejszy dniu w Oktawie Bożego Narodzenia, w Święto Świętej Rodziny czytania mszalne skłaniają nas do refleksji na temat współczesnej chrześcijańskiej rodziny, jej wewnętrznych relacji i jej relacji do Boga i Kościoła.

Bóg, który jest naszym Ojcem, pragnie nas obdarowywać, pragnie aby rodzina była pełna. Czego oczekuje w zamian –  zaufania i wiary. Zaufania i wiary w Tego, który ma moc wszystko sprawić, Który jest prawdomówny i Który zawsze dotrzymuje danych obietnic (niezależnie od zachowania człowieka). Czy mamy takie zaufanie do Boga, naszego Stworzyciela i Odkupiciela? Czy takie zaufanie, wiarę przekazujemy swoim życiem, modlitwą, postawą, rozmowami naszym dzieciom, członkom rodziny w naszych szerokich kręgach rodzinnych ……….?   

Jak często myślimy w naszym życiu, podczas dni dobrych i trudnych o wierności Boga wobec nas, naszych bliskich? Czy podczas dni dobrych umacniamy naszą wiarę lekturą Słowa Bożego, aby gdy przyjdzie czas trudnego doświadczenia mieć skałę oparcia pod stopami?

Święta Rodzina z Nazaretu wypełnia dziś posłusznie przepisy Prawa Mojżeszowego. Składa ofiarę oczyszczenia. Ileż to razy członkowie naszych rodzin dostosowują prawo kościelne do własnych oczekiwań czy interpretacji, nie starając się go ani poznać ani zrozumieć. A jeśli wymagania czy oczekiwania Kościoła stają się w ich mniemaniu zbyt wygórowane to często albo odwracają się od Kościoła, albo jedynie bardzo powierzchownie i niezbyt często uczestniczą w życiu religijnym. Słyszą błogosławieństwo i proroctwo Symeona, świadectwo prorokini Anny. To z jednej strony wzniosłe i pełne wysławiania Boga słowa zgodne z odczuciami Maryi i Józefa, a z drugiej strony pojawia się pierwsza z wielu zapowiedź, że ani  droga Ich ani Jezusa nie będzie należała do szerokich i łatwych. Jak my sami czujemy się wobec zapowiedzi trudu, kłopotów, dramatów. Chcielibyśmy ich uniknąć za wszelką możliwą cenę. Oni jednak choć nie wszystko rozumieją to ufają Bogu, tak jak zaufali wcześniej, tak jak zaufają i później przy kolejnych próbach. Ich ufność, posłuszeństwo Bogu, wzajemny szacunek i miłość. W takiej atmosferze Rodziny wzrasta Boży Syn.

Jak jest w naszych rodzinach? Lęki, obawy, gniew, nadmiar słów lub ich brak, brak wzajemnego zaufania, brak odpowiedzialności, niezgoda, brak szacunku, niedojrzała miłość domagająca się najpierw zadowolenia i uznania własnych praw. To wszystko sprawia, że rodzina nie jest już silna mocą Boga, mocą płynącą z sakramentów, z Miłości. Gdy przychodzi dramat, tragedia zbyt wiele rodzin nie wytrzymuje ich ciężaru i rozpada się, raniąc siebie, raniąc wiele osób wokół. Te rany goją się latami, przechodzą często na następne pokolenia. Może gdybyśmy czuli się bardziej odpowiedzialni za własne rodziny, i za te z którymi mamy kontakt. Gdyby młodsze i starsze rodziny mogły znaleźć konkretne rzeczowe i duchowe wsparcie w swoich trudnościach w naszych wspólnotach kościelnych tych zranień nie byłoby tak wiele i tak głębokich.

Obserwując w ostatnich miesiącach różne sytuacje z udziałem dzieci, młodzieży, młodych dorosłych, osób starszych odnosiłam zbyt często wrażenie, że dla tych osób liczył się dany moment/chwila i bezmyślne zaspokojenie jedynie własnej aktualnej w tej chwili jednostkowej potrzeby. Trudny znak naszych czasów. Jak dotrzeć do takich osób, jak zmieniać perspektywę ich myślenia, działania, hierarchii celów i pragnień? Powierzam dziś Bogu te wszystkie trudne sprawy prosząc o Jego opiekę, przemianę i błogosławieństwo dla wszystkich osób będących członkami wielkiej Rodziny Ludzkiej, mającej Jednego Boga za Ojca.  

 

Błogosławionego dnia ze Świętą Rodziną.       

 

 

Podziel się z innymi:

MODLITWA DO ŚWIĘTEJ RODZINY

a picture of the Holy Family

Modlitwa do Świętej Rodziny

Jezu, Maryjo i Józefie
w was kontemplujemy
blask prawdziwej miłości,
do was zwracamy się z ufnością.

Święta Rodzino z Nazaretu,
uczyń także nasze rodziny
środowiskami komunii i wieczernikami modlitwy,
autentycznymi szkołami Ewangelii
i małymi Kościołami domowymi.

Święta Rodzino z Nazaretu,
niech nigdy więcej w naszych rodzinach nikt nie doświadcza
przemocy, zamknięcia i podziałów:
ktokolwiek został zraniony albo zgorszony
niech szybko zazna pocieszenia i uleczenia.

Święta Rodzino z Nazaretu,
oby przyszły Synod Biskupów
mógł przywrócić wszystkim świadomość
sakralnego i nienaruszalnego charakteru rodziny,
jej piękna w Bożym zamyśle.

Jezu, Maryjo i Józefie
Usłyszcie, wysłuchajcie naszego błagania.

 papież Franciszek, Niedziela Świętej Rodziny, 29 grudnia 2013

 

(Obraz świętej Rodziny. Pojawił się na wywołanej fotografii zrobionej podczas konsekracji w trakcie mszy świętej. Fotografia uważana jest za autentyczną. (o. Christian Michel SAC 
http://www.davidtlig.org.uk/holyfamily.html
).

Podziel się z innymi:

AKTY ZAWIERZENIA I POŚWIĘCENIA ŚWIĘTEJ RODZINIE

 Podobny obraz

AKT POŚWIĘCENIA SIĘ NAJŚWIĘTSZEJ RODZINIE

(Modlitwa Papieża Leona XIII)

 Jezu, Zbawicielu nasz Najdroższy, przyszedłeś na świat, aby go oświetlić Swoją nauką i własnym przykładem. Większość swego życia ziemskiego spędziłeś w ubogim Domku Nazaretańskim, w pokornym poddaniu się Maryi i Józefowi, a przez to uświęciłeś tę Rodzinę, która miała być wzorem dla wszystkich chrześcijańskich rodzin.

Przyjmij łaskawie naszą rodzinę, która się Tobie dzisiaj oddaje i poświęca. Broń, strzeż i utwierdzaj nas w Twej świętej bojaźni, pokoju, zgodzie i miłości chrześcijańskiej, abyśmy stali się podobni do Boskiego Wzoru Twojej Świętej Rodziny i w ten sposób wszyscy razem, bez wyjątku, osiągnęli wieczne szczęście.

Maryjo, Najmilsza Matko Jezusa i nasza Matko, przez Twoje pełne miłości wstawiennictwo uczyń to nasze poświęcenie się miłym Jezusowi i wyjednaj nam Jego łaski i błogosławieństwo.

Święty Józefie, Najtroskliwszy Opiekunie Jezusa i Maryi, wspieraj nas Swoją modlitwą we wszystkich naszych duchowych i doczesnych potrzebach, abyśmy mogli wraz z Maryją i Tobą chwalić Jezusa, naszego Boskiego Zbawiciela przez całą wieczność.

Amen.

 

AKT ODDANIA SIĘ ŚWIĘTEJ RODZINIE

O dobry Jezu, który przez Swoje niewypowiedziane cnoty i przykłady Swojego rodzinnego życia Rodzinę przez Siebie na ziemi wybraną czciłeś –

Spojrzyj łaskawie na te nasze rodziny, które do Twych stóp się korzą i w modlitwie o łaski proszą.

Pomnij, że te rodziny do Ciebie całkowicie należą, gdyż się Tobie na szczególną służbę poświęciły i oddały –

Chroń je łaskawie, ratuj w niebezpieczeństwach, wspomagaj w utrapieniach i udzielaj im pomocy, aby mogły wytrwać w naśladowaniu Twojej Świętej Rodziny i zasłużyć sobie na wieczne szczęście w niebie.

O Maryjo, Matko Najmilsza –

Prosimy Cię o Twoje wstawiennictwo ufając, że Twój Jednorodzony Syn Boży próśb Twych wysłucha.

Także i Ty, chwalebny Patriarcho, Święty Józefie –

Przybądź nam na pomoc swą przemożną przyczyną i złóż nasze oddanie w ręce Maryi, aby je Ona Jezusowi Chrystusowi przedstawiła. Amen.

 

MODLITWA ZAWIERZENIA

Jezu, Maryjo, Józefie zawierzamy Wam naszą rodzinę.

W Wasze ręce i Waszym sercom

oddajemy siebie i wszystkich naszych bliskich.

Święty Józefie, Mężu sprawiedliwy,

niestrudzony pracowniku,

nieskazitelny opiekunie Jezusa i Maryi,

strzeż i opiekuj się naszą rodziną.

Najświętsza Maryjo Panno, Matko Kościoła,

bądź również Matką naszego „Kościoła domowego”,

ażeby dzięki Twej macierzyńskiej pomocy

rodzina nasza stawała się „małym Kościołem”,

w którym będzie odzwierciedlać się

i żyć tajemnica Kościoła Chrystusowego.

 

Służebnico Pańska, bądź dla nas przykładem pokornego

i wielkodusznego przyjęcie woli Bożej.

A rodzinom które cierpią z powodu trudności,

prosimy Ciebie, Bolesna Matko u stóp krzyża,

ulżyj w cierpieniu i osusz łzy.

 

Jezu Chryste, Królu wszechświata, Królu rodzin,

tak jak byłeś obecny w czasie radosnego wydarzenia w Kanie,

gdzie rodziła się nowa rodzina,

tak bądź wśród nas, aby dać nam światło, radość, pogodę i męstwo.

 

Najświętsza Rodzino, strzeż naszą rodzinę.

Zachowaj ją złączoną nierozerwalnym węzłem miłości,

wierną otrzymanym łaskom i obowiązkom powołania.

Spraw, abyśmy żyli według prawa i przykazań Bożych,

aby nasze życie było odbiciem Twego życia na ziemi

i pozwoliło nam kiedyś cieszyć się Twoim szczęściem w niebie.

Amen.

 

Jezu, Maryjo, Józefie

oświecajcie nas, dopomagajcie nam, ratujcie nas!

 

Podziel się z innymi:

MODLITWY DO ŚWIĘTEJ RODZINY

MODLITWY DO ŚWIĘTEJ RODZINY

 Modlitwa do Świętej Rodziny

 Jezu, Słowo Wcielone, Zbawicielu świata,

który swoim życiem dałeś nam przykład

oddania się Ojcu i dziełu zbawienia,

pomóż nam przeżywać naszą codzienność

w wierności woli Bożej.

 

Maryjo, Matko Boga,

uproś nam łaskę zjednoczenia z Twoim Synem,

a w Nim i przez Niego z Ojcem i Duchem Świętym.

 

Święty Józefie, Opiekunie Najświętszej Rodziny,

ucz nas życia modlitwy, pracy i zapomnienia o sobie,

byśmy stawali się

coraz podatniejszym narzędziem Bożej woli.

 

Jezu, Maryjo, Józefie Święty,

sprawcie, by życie rodzin chrześcijańskich

było dla wszystkim znakiem obecności Chrystusa

i świadectwem pokładanej w Nim nadziei przyszłej chwały

i zmartwychwstania.

 

Najświętsza Rodzino,

błogosław i strzeż wszystkie rodziny świata.

Zachowaj je złączone nierozerwalnym węzłem miłości,

wierne otrzymanym łaskom

i obowiązkom swego powołania.

Spraw, aby żyły według prawa i przykazań Bożych,

by ich życie było odbiciem Twego życia na ziemi

i pozwoliło im kiedyś cieszyć się

Twoim szczęściem w niebie. Amen.

  

Modlitwa do Świętej Rodziny Świętego Jana Pawła  II

Święta Rodzino z Nazaretu,

wspólnoto Jezusa, Maryi i Józefa,

wzorze i ideale każdej chrześcijańskiej rodziny,

tobie nasze rodziny powierzamy.

 

Otwórz serce każdego domu

na wiarę, na przyjęcie Słowa Bożego,

na chrześcijańskie świadectwo,

aby mógł się on stać źródłem

nowych i świętych powołań.

 

Przygotuj umysły rodziców,

aby z pilnym miłosierdziem,

mądra troską i pełną miłości pobożnością

mogli pewnie skierować swoje dzieci

ku dobrom duchowym i wiecznym.

 

Napełnij dusze młodych

prawym sumieniem i wolna wolą,

aby wzrastając w mądrości, latach i łasce,

wielkodusznie przyjmowali

dar Bożego powołania.

 

Święta Rodzino z Nazaretu,

spraw, abyśmy byli w stanie

wprowadzić w życie wolę Boga,

rozważając i naśladując

żarliwą modlitwę,

wielkoduszne posłuszeństwo,

pełne godności ubóstwo

i dziewiczą czystość

przeżyte przez Ciebie.

Abyśmy umieli towarzyszyć

z przewidująca delikatnością

tym wszystkim,

którzy są wezwani

do naśladowania Pana Jezusa

bardziej z bliska,

który za nas wydał samego siebie.

Amen.

1994

 

Modlitwa Jana Pawła II do Świętej Rodziny

Boże, od którego pochodzi wszelkie ojcostwo w niebie i na ziemi, Ojcze, który jesteś Miłością i Życiem. Spraw, aby każda rodzina na ziemi stawała się przez Twego Syna Jezusa Chrystusa „narodzonego z Niewiasty” prawdziwym przybytkiem życia i miłości dla coraz to nowych pokoleń. Spraw, aby Twoja łaska kierowała myśli i uczynki małżonków ku dobru ich własnych rodzin i wszystkich rodzin na świecie. Spraw, aby młode pokolenie znajdowało w rodzinach mocne oparcie dla swego człowieczeństwa i jego rozwoju w prawdzie i miłości. Spraw, aby miłość umocniona łaską Sakramentu Małżeństwa okazywała się mocniejsza od wszelkich słabości i kryzysów, przez jakie nieraz przechodzą nasze rodziny. Spraw wreszcie – błagamy Cię o to za pośrednictwem Świętej Rodziny z Nazaretu – ażeby Kościół wśród wszystkich narodów ziemi mógł owocnie spełniać swe posłannictwo w rodzinach i poprzez rodziny. Ty, który jesteś Życiem, Prawdą, i Miłością w jedności Syna i Ducha Świętego. Amen.

Podziel się z innymi:

KORONKA DO NAJŚWIĘTSZEJ RODZINY

Koronka do Najświętszej Rodziny

(do odmawiania na różańcu)

 

Znak krzyża

lub:

Boże wejrzyj ku wspomożeniu memu,

Panie pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków Amen.

 

Początek jak w modlitwie różańcowej:

 

Wierzę w Boga…,

Ojcze nasz…,

Zdrowaś Maryjo… (3 x),

Chwała Ojcu….

 

Na dużych paciorkach:

 

Pokłońmy się Jezusowi Chrystusowi, Synowi Bożemu,

który był posłuszny Maryi i Józefowi Świętemu.

 

Na małych paciorkach (10 razy)

 

Jezu, Maryjo, Józefie

– oświecajcie nas, dopomagajcie nam, ratujcie nas.

 

Chwała Ojcu….

 

 
Podziel się z innymi:

LITANIA DO ŚWIĘTEJ RODZINY

 

LITANIA 1

 Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.

Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchaj nas.

Ojcze z nieba Boże – zmiłuj się nad nami.

Duchu Święty Boże –

Święta Trójco Jedyny Boże –

Jezu, Zbawicielu świata –

Jezu, Synu Maryi i nasz Bracie umiłowany –

Jezu, skarbie Świętej Rodziny –

Święta Maryjo, Królowo nieba – módl się za nami.

Święta Maryjo, Matko Jezusa i nasza ukochana Matko –

Święta Maryjo, ozdobo i radości Świętej Rodziny –

Święty Józefie, Ojcze i żywicielu Jezusa –

Święty Józefie, czysty mężu Maryi –

Święty Józefie, przewodniku i podporo Świętej Rodziny –

Święta Rodzino, pod której opiekę poświęciliśmy się – bądź zawsze z nami.

Święta Rodzino, nasz wzorze przewyborny –

Święta Rodzino, umiłowanie Ojca Niebieskiego –

Święta Rodzino, kierowana przez Ducha Świętego –

Święta Rodzino, uświęcona obecnością Jezusa –

Święta Rodzino, radująca oczy Boże –

Święta Rodzino, ostojo cnót wszelkich –

Święta Rodzino, świątynio Boga –

Święta Rodzino, mieszkanie Boga żywego –

Święta Rodzino, ukryta i nieznana na ziemi –

Święta Rodzino, uboga i pracowita –

Święta Rodzino, ożywiona duchem pokory i pokuty –

Święta Rodzino, wzorze cierpliwości i wyrzeczenia –

Święta Rodzino, uczczona przez pasterzy i mędrców –

Święta Rodzino, prześladowana przez Heroda –

Święta Rodzino, uciekająca do Egiptu –

Święta Rodzino, wzorze dążących do Boga –

Święta Rodzino, przykładzie wszystkich cnót –

Bądź nam łaskawa – prosimy Cię, wysłuchaj nas.

Bądź nam pomocą we wszystkich niebezpieczeństwach duszy i ciała –

Bądź nam obroną przeciwko złu, które nas przygniata –

Bądź nam siłą w walkach i próbach –

Bądź nam obroną przeciw nieprzyjaciołom naszego zbawienia –

Bądź nam pociechą w niedoli –

Bądź nam nadzieją w tym życiu i pociechą w godzinie śmierci –

Bądź podporą dla słabych i wsparciem w życiu poświęconym Bogu –

Bądź zawsze Opiekunką naszego zgromadzenia –

Bądź zawsze pociechą dla uciśnionych

Bądź zawsze obroną i Opiekunką dla tych, którzy się Tobie poświęcili –

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – przepuść nam, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – wysłuchaj nas, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – zmiłuj się nad nami.

 

P. Jezu, Maryjo, Józefie Święty,

W. Oświecajcie nas, dopomagajcie nam, ratujcie nas.

 

Módlmy się. Panie, Jezu Chryste, który będąc poddany Maryi i Józefowi, uświęciłeś życie rodzinne niewysłowionymi cnotami, spraw, abyśmy z pomocą ich obojga naśladowali przykłady Twojej Świętej Rodziny i obcowali z Nią w wieczności. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem i Duchem Świętym, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.

LITANIA 2

Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchaj nas,

Ojcze z nieba Boże – zmiłuj się nad nami.

Synu, Odkupicielu świata, Boże –

Duchu Święty, Boże –

Święta Trójco, Jedyny Boże –

Jezu, Synu Boga żywego, który z miłości ku nam stając się człowiekiem, uszlachetniłeś i uświęciłeś więzy rodzinne –

Jezu, Maryjo, Józefie Święty, których świat cały czci imieniem Najświętszej Rodziny – wspierajcie nas.

Najświętsza Rodzino, obrazie Trójcy Przenajświętszej na ziemi – wspieraj nas.

Najświętsza Rodzino, najdoskonalszy wzorze cnót wszystkich –

Najświętsza Rodzino, wzgardzona w Betlejem od ludzi, ale uczczona śpiewem Aniołów –

Najświętsza Rodzino, odbierająca hołdy pasterzy i dary królewskie –

Najświętsza Rodzino, wysławiona przez świętego starca Symeona –

Najświętsza Rodzino, prześladowana i wygnana do ziemi pogańskiej –

Najświętsza Rodzino, żyjąca w ukryciu i nieznana –

Najświętsza Rodzino, wzorze dla rodzin odrodzonych duchem chrześcijańskim –

Najświętsza Rodzino, której Głowa jest wzorem miłości ojcowskiej –

Najświętsza Rodzino, której Matka jest wzorem miłości macierzyńskiej –

Najświętsza Rodzino, której dziecko jest wzorem posłuszeństwa i miłości synowskiej –

Najświętsza Rodzino, Patronko i opiekunko wszystkich rodzin chrześcijańskich –

Najświętsza Rodzino, ucieczko nasza w życiu i nadziejo w godzinę śmierci –

Od wszystkiego, co by mogło zakłócać spokój i jedność serc – zachowaj nas Najświętsza Rodzino.

Od zamiłowania uciech światowych –

Od rozproszenia serca i umysłu –

Od oziębłości w służbie Bożej –

Od szukania przyjemności i wygód –

Od przywiązania do dóbr ziemskich –

Od pragnienia próżnej chwały –

Od złej śmierci –

Przez najdoskonalsze złączenie serc Waszych – wysłuchaj nas Najświętsza Rodzino.

Przez wasze ubóstwo i waszą pokorę –

Przez doskonałe wasze –

Przez smutki i bolesne przejścia Wasze –

Przez prace i trudy Wasze –

Przez modlitwy i milczenie Wasze –

Przez doskonałość czynów Waszych –

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – przepuść nam, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – wysłuchaj nas, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – zmiłuj się nad nami.

K.: Rodzino Święta i Czcigodna, uciekamy się do Ciebie z miłością i nadzieją.

W.: Daj nam odczuć skutki Twej zbawiennej opieki.

 

Módlmy się. Panie, Jezu Chryste, który będąc poddany Maryi i Józefowi, uświęciłeś życie rodzinne niewysłowionymi cnotami, spraw, abyśmy z pomocą ich obojga naśladowali przykłady Twojej Świętej Rodziny i obcowali z nią w wieczności. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem i Duchem Świętym, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.

 
Podziel się z innymi:

ŚWIĘTEJ RODZINY JEZUSA, MARYI I JÓZEFA

NIEDZIELA ŚWIĘTEJ RODZINY

pierwsza niedziela po Bożym Narodzeniu

Święto świętej Rodziny zaczęto obchodzić w różnych krajach i diecezjach od wieku XVIII. Po raz pierwszy ustanowił je 4 listopada 1684 r. w Kanadzie, za aprobatą papieża Aleksandra VII, biskup Francois Montmorency-Laval. Na stałe do liturgii wprowadzono je za pontyfikatu papieża Leon XIII, który na prośbę kard. Bausa, arcybiskupa Florencji, 20 listopada 1890 r. wydał dekret aprobujący „kult czci zwrócony ku Rodzinie Świętej”. Zatwierdził je papież Leon XIII (+ 1903). W swoich pismach, m.in. w Neminem fugit (z 14 czerwca 1892 r.) i Cum nuper niejeden raz zachęcał on do naśladowania Najświętszej Rodziny. Wskazywał też na dobrodziejstwa, jakich można oczekiwać dzięki pobożności i związkom ze Świętą Rodziną: postęp w miłosierdziu, świętość obyczajów, atmosfera pobożności. W jednej ze swoich encyklik napisał: „Pod opieką Najświętszej Matki i św. Józefa w zupełnym ukryciu wychowywał się Jezus, Słońce sprawiedliwości, zanim swym blaskiem oświecił narody. Niewątpliwie jaśniała w tej Rodzinie wzajemna miłość, świętość obyczajów i pobożne ćwiczenia – jednym słowem wszystko, co rodzinę może uszlachetnić i ozdobić, aby dać na wzór naszym czasom”. Leon XIII był też pierwszym, który wskazał na małżeństwo jako miejsce uświęcenia (Arcanum divinae sapientiae), nadrabiając wielowiekowy brak spojrzenia na rodzinę jako na miejsce postępu duchowego i służby w Kościele. Papież Benedykt XV (+ 1922) rozszerzył święto Świętej Rodziny na cały Kościół.

Obrazy przedstawiające Najświętszą Rodzinę spotykamy już w katakumbach. Jednak Józef jest na nich obecny raczej jako statysta i na planie dalszym. Dopiero od wieku XIV mamy pełne obrazy i rzeźby przedstawiające życie Najświętszej Rodziny. W Polsce od XVII w. słyną nawet cudowne obrazy: św. Józefa w Kaliszu, gdzie jest cała Święta Rodzina, w Studziannie, gdzie jest Święta Rodzina przy stole, i podobny obraz cudowny Matki Bożej w Miedniewicach w pobliżu Niepokalanowa.
Kiedy więc papież Benedykt XV ustanowił święto Najświętszej Rodziny w 1921 roku, nie wprowadzał on nowego do liturgii Kościoła nabożeństwa, ale rozciągnął tylko na wszystkie diecezje i narody nabożeństwo, które było już bardzo znane w całym świecie katolickim. W liście Episkopatu Polski do wiernych z 23 października 1968 roku czytamy: „Dziś ma miejsce święto przedziwne; nie święto Pańskie ani Matki Najświętszej, ani jednego ze świętych, ale święto Rodziny. O niej teraz usłyszymy w tekstach Mszy świętej, o niej dziś mówi cała liturgia Kościoła. Jest to święto Najświętszej Rodziny – ale jednocześnie święto każdej rodziny. Bo słowo «rodzina» jest imieniem wspólnym Najświętszej Rodziny z Nazaretu i każdej rodziny. Każda też rodzina, podobnie jak Rodzina Nazaretańska, jest pomysłem Ojca niebieskiego i do każdej zaprosił się na stałe Syn Boży. Każda rodzina pochodzi od Boga i do Boga prowadzi”.

Ewangelie podają następujące wydarzenia z życia Najświętszej Rodziny:

  1. Zwiastowanie narodzenia Pana Jezusa (Łk 1, 26-38)
  2. Nawiedzenie św. Elżbiety (Łk 1, 39-56)
  3. Objawienie św. Józefowi przez Anioła tajemnicy wcielenia (Mt 1, 18-25)
  4. Narodzenie Pana Jezusa (Łk 2, 1-20)
  5. Nadanie imienia Jezusowi (Łk 2, 21)
  6. Oczyszczenie Maryi i ofiarowanie Pana Jezusa (Łk 2, 22-38)
  7. Pokłon mędrców (Mt 2, 1-12)
  8. Ucieczka do Egiptu (Mt 2, 13-15)
  9. Powrót z Egiptu (Mt 2, 19-21; Łk 2, 39-40)
  10. Znalezienie Pana Jezusa w świątyni (Łk 2, 41-50)
  11. Życie ukryte w Nazarecie (Łk 2, 51-52)

Święta RodzinaW kilkunastu miejscach Nowego Testamentu jest mowa o „braciach” i „siostrach” Jezusa (np. Mt 12, 46. 50; Mt 28, 10; Mk 3, 21. 32; Mk 6, 3; Łk 1, 36; Łk 8, 19-21; J 2, 12; J 7, 3. 5. 10; J 20, 17; Ga 1, 19; 1 Kor 9, 5 itp). Niektórzy z nich są wskazywani z imienia: św. Jakub, św. Szymon i św. Juda – Apostołowie, oraz Józef. O siostrach jest mowa jedynie ogólnie. Zdaniem Klemensa Aleksandryjskiego, Orygenesa, Euzebiusza, św. Epifaniusza, Tytusa z Bosco, św. Grzegorza z Nyssy, a na Zachodzie św. Hilarego i niektórych apokryfów, Najświętsza Maryja Panna miała poślubić Józefa jako wdowca. W takim wypadku „bracia” i „siostry” Chrystusa byliby synami i córkami św. Józefa, a wobec Pana Jezusa – Jego braćmi i siostrami przyrodnimi. Jednak już św. Hieronim tę hipotezę stanowczo odrzuca. Powszechna jest dziś opinia, że „bracia” i „siostry” Pana Jezusa – to synowie i córki braci i sióstr św. Józefa, mieszkający w Nazarecie. Chodziłoby więc o kuzynów Pana Jezusa. Jeszcze dzisiaj w krajach arabskich krewnych zwykło nazywać się „braćmi” i „siostrami”. Przykładów możemy przytaczać wiele również z Biblii (np. Rdz 13, 8; Rdz 14, 11-16; Rdz 29, 15; 1 Krn 23, 21n; 2 Krn 36, 10 itp.) Pan Jezus jednak występuje w Ewangeliach zawsze jako jedyny syn Maryi. Dlatego to oddał przy swojej śmierci swoją Matkę w opiekę nie rodzinie czy też swojemu rodzeństwu, ale jednemu z Apostołów.

Św. Elżbieta jest wymieniana jako krewna Maryi (Łk 1, 36). Przypuszcza się, że była jej ciotką. Tak więc i św. Jan Chrzciciel byłby bratem ciotecznym Pana Jezusa. Zachariasz, kapłan, byłby powinowatym Najświętszej Maryi Panny.
Maria Kleofasowa (Alfeuszowa) jest wymieniana w Ewangeliach jako siostra Najświętszej Maryi Panny (J 19, 25) i jako matka św. Jakuba i Józefa (Mt 27, 56; Mk 15, 40; Łk 24, 10; J 19, 25). Skądinąd dowiadujemy się, że św. Juda był bratem św. Jakuba (Jdt 1). Z tego by wynikało, że również św. Juda Tadeusz był synem Marii Kleofasowej. Dzisiaj panuje przekonanie, że Maria Kleofasowa mogła być siostrą św. Józefa i dlatego była nazywana w Ewangeliach siostrą Najświętszej Maryi Panny. Według bardzo dawnej tradycji Kościoła (Hegezyp, Klemens Aleksandryjski i Euzebiusz) Apostołowie Szymon, Juda i Jakub mieli być synami Kleofasa. Tak więc i Szymon byłby synem Marii Kleofasowej.
Do kręgu dalszej rodziny Pana Jezusa należeliby zatem: Zachariasz, Elżbieta, Szymon, Juda, Jakub i Józef oraz bliżej nieznane „siostry”, Maria Kleofasowa i Kleofas (Alfeusz). Nadto tradycja podaje imiona zmarłych wcześnie rodziców Maryi – Joachima i Anny.
Pan Jezus umarł na krzyżu mając ok. 33 lat. Św. Józef opuścił tę ziemię przed publicznym wystąpieniem Pana Jezusa, gdyż w tym czasie nie wspominają już o nim Ewangelie. Maryja miała dożyć według podania ponad 60 lat. Ostatni raz wspominają o Niej Dzieje Apostolskie: była obecna przy Zesłaniu Ducha Świętego na Apostołów. Wiek krewnych Pana Jezusa jest nam nieznany.

Teksty liturgiczne na święto Najświętszej Rodziny ułożył papież Leon XIII (+ 1903). Jego dziełem również są przepiękne hymny kościelne, przeznaczone na ten dzień. Czytania tak są dobrane, by wyakcentować sceny, w których występuje rodzina. Teksty Pisma świętego podkreślają równocześnie obowiązki członków rodziny.

Podziel się z innymi:

ŚWIĘTA MELANIA MŁODSZA

Melania the Younger, nun of Rome (Menologion of Basil II).jpg

ŚWIĘTA MELANIA MŁODSZA

 31 grudnia

Mało popularna święta. Jednak dobrze znana w mojej rodzinie, gdyż jest patronką mojej śp. Mamy – Melanii. Mama bliżej poznała jej dzieje podczas swojej pielgrzymki do Ziemi Świętej w 1998 (zm. 1999). 

 

Święta Melania Młodsza urodziła się w Rzymie około 383 roku, zmarła w Jerozolimie 31 grudnia 439 roku.

 Należała do znanej zamożnej, rzymskiej, patrycjuszowskiej  rodziny Valerii. Ze strony ojca była wnuczką Melanii Starszej. Jej rodzice Publicola i Albina, wydali ją za mąż za rzymskiego patrycjusza Pinianusa, gdy miała zaledwie 13 lat.

 Po wczesnej śmierci swoich dwojga dzieci, żyła z mężem we wstrzemięźliwości, poświęcając się całkowicie działalności dobroczynnej, na co przeznaczyła swój cały pokaźny majątek.

 Uciekając przed najazdem Wizygotów, opuściła wraz z mężem w 408 roku Rzym i przez około 2 lata żyła w okolicach Messyny na Sycylii. Tu wraz z mężem i byłymi niewolnikami prowadziła życie o charakterze monastycznym.

W 410 roku udała się do Afryki Północnej, gdzie przebywała przez 7 lat. W tym czasie wraz z mężem i matką poznała bliżej św. Augustyna z Hippony i Paulina z Noli.

Poświęcała swój czas pracy charytatywnej i pogłębianiu pobożności, otaczając szczególną troską dusze.

Ufundowała klasztor żeński, którego przez czas pobytu w Afryce była  przełożoną. Była również fundatorką klasztoru męskiego, nad którym nadzór objął jej mąż.

W roku 417 Melania wraz z mężem i matką wyruszyła do Palestyny . Przez rok mieszkali w schronisku dla pielgrzymów w Jerozolimie, gdzie poznali św. Hieronima. Z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży swoich dóbr w Hiszpanii składała liczne dotacje na dzieła charytatywne.

W tym też czasie odbyła podróż do Egiptu, gdzie odwiedziła najbardziej znane ośrodki życia monastycznego i pustelniczego oraz spotkała się z Cyrylem Aleksandryjskim.

Po powrocie do Jerozolimy przez blisko dwanaście lat mieszkała w ufundowanym przez siebie klasztorze na Górze Oliwnej. Po śmierci najbliższych ufundowała ponadto klasztor męski, kaplicę oraz kościół. Pod koniec swojego życia odwiedziła na krótko Konstantynopol, gdzie uczestniczyła w polemice ze swoim wujem poganinem Volusianem oraz w konflikcie z Nestorianami.

Po powrocie do Jerozolimy w 438 roku spotkała się z żoną cesarza Teodozjusza, cesarzową Eudocją.

Wkrótce po wyjeździe cesarzowej Eudocji z Jerozolimy, Melania odeszła do Pana.

Podobnie, jak jej babcia Melania Starsza zaliczana jest do grona Matek Pustyni.

(źródła: 
http://www.catholic.org/saints/saint.php?saint_id=426

http://www.newadvent.org/cathen/10154a.htm
 tłumaczenie własne) 

Znalezione obrazy dla zapytania saint Melanie the Younger

Podziel się z innymi:

LITANIA DO ŚWIĘTEJ KATARZYNY LABOURE

Znalezione obrazy dla zapytania św. Katarzyna Laboure

LITANIA DO ŚWIĘTEJ KATARZYNY LABOURE

Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.

Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.

Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami.

Synu Odkupicielu świata Boże, –

Duchu Święty Boże, –

Święta Trójco jedyny Boże, –

Święta Maryjo, módl się za nami.

Święta Boża Rodzicielko, –

Święta Maryjo Niepokalana, –

Patronko Sióstr Miłosierdzia, –

Święta Katarzyno Labouré, –

Święta Katarzyno, wybranko Najświętszej Panny Maryi Niepokalanej, –

Święta Katarzyno, wierna duchowna córko św. Wincentego à Paulo i św. Ludwiki, –

Święta Katarzyno, wzorze posłuszeństwa i umartwienia, –

Święta Katarzyno, któraś swą niewinnością spodobała się Jezusowi i Najświętszej Dziewicy,

Święta Katarzyno, wielce rozmiłowana w Najświętszym Sercu Jezusa i Maryi, –

Święta Katarzyno, naśladowczyni Najświętszego Serca w cichości i pokorze, –

Święta Katarzyno, której Matka Najświętsza raczyła się objawić w chwale Niepokalanego Poczęcia, –

Święta Katarzyno, apostołko Cudownego Medalika, przez który rozlały się potoki łask na wyschniętą ziemię, –

Święta Katarzyno, pierwsza organizatorko wielkich zastępów Dzieci Marii, –

Święta Katarzyno, patronko Stowarzyszenia Dzieci Marii, –

Święta Katarzyno, kwiecie w ogrodzie Sióstr Miłosierdzia, –

Święta Katarzyno, rozmiłowana w pokornych zajęciach aż do śmierci, –

Święta Katarzyno, czysta gołębico przedziwnej prostoty, –

Święta Katarzyno, troskliwa opiekunko starców, –

Święta Katarzyno, miłosierna opiekunko ubogich i nieszczęśliwych, –

Święta Katarzyno, litościwa pocieszycielko chorych, –

Święty Katarzyno, obdarzona przez Ducha Świętego darem proroctwa, –

Święta Katarzyno, wesele i ozdobo Sióstr Miłosierdzia, –

Święta Katarzyno, cudami od Boga wsławiona, –

Święta Katarzyno, jasny promieniu niebios, –

Abyśmy Najświętszą Maryję Pannę jako, najmilszą Matkę miłowali, uproś nam u Niepokalanej.

Abyśmy obowiązki swoje pokornie i sumiennie spełniali, –

Abyśmy, wszystkie przeciwności i cierpienia zbawiennie znosili, –

Abyśmy Boga i Matkę Najświętszą z Tobą na wieki chwalili, –

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam Panie!

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas Panie!

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami!

K.: Módl się za nami św. Katarzyno.

W.: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się:

Wysłuchaj nas, Boże, Zbawicielu nasz, abyśmy, jako się weselimy z wywyższenia świętej Katarzyny Labouré, Dziewicy Twojej, tak też żywili w sercach uczucia prawdziwej pobożności. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Podziel się z innymi:

ŚWIĘTA KATARZYNA LABOURE

ŚWIĘTA KATARZYNA LABOURE, DZIEWICA I ZAKONNICA

31 grudnia

Święta Katarzyna LaboureKatarzyna urodziła się 2 maja 1806 r. w burgundzkiej wiosce Fain-les-Moutiers, w licznej rodzinie chłopskiej (była dziewiąta z jedenaściorga rodzeństwa). Kiedy miała 9 lat, zmarła jej matka. Nigdy nie uczęszczała do szkoły. Po pogrzebie matki Katarzynę zabrała ciotka Małgorzata. W tym czasie starsza siostra Katarzyny wstąpiła do sióstr miłosierdzia. Kiedy rodzeństwo rozeszło się, ojciec wezwał Katarzynę, by mu pomogła w prowadzeniu gospodarstwa. Miała wówczas zaledwie 12 lat. Z całą wszakże energią zabrała się do nowych obowiązków, zajmując się nadto wychowaniem najmłodszego brata i siostry.

Kiedy Katarzyna miała 20 lat i przekonała się, że w domu jej pomoc nie jest już nagląco potrzebna, wyznała ojcu, że pragnie wstąpić do sióstr miłosierdzia – szarytek. Ojciec stanowczo jednak odmówił i wysłał córkę do Paryża, do brata jej, Karola, żeby mu pomagała prowadzić tam skromną restaurację. W różnym wszakże towarzystwie nie czuła się dobrze i dlatego też, na własną już rękę, przeniosła się Katarzyna swojej bratowej, by pomagać jej w prowadzeniu pensjonatu.

Równocześnie nawiązała kontakt z siostrami miłosierdzia. Wstąpiła zatem do nich w 24. roku życia. Po odbyciu postulatu i trzech miesięcy próby nowicjat odbyła w domu macierzystym zakonu w Paryżu. W domu na Rue du Bac w Paryżu doznała mistycznych łask.

Rzadki to wypadek, by już w nowicjacie, a więc na progu życia zakonnego, Pan Bóg swoich wybrańców obdarzał darem wysokiej kontemplacji aż do ekstaz i objawień. Św. Katarzyna należała do tych szczęśliwych wybranek.

Najgłośniejszym echem odbijały się po świecie objawienia, dotyczące „cudownego medalika”. Było ich łącznie 5. Najbardziej znane są dwa.

W nocy z dnia 18 na 19 lipca 1830 roku, kiedy Francja przeżywała rewolucję lipcową, w której został zamordowany król Karol X, podczas snu ukazał się Świętej anioł, zbudził ją i zaprowadził do nowicjackiej kaplicy. Tam zjawiła się jej Matka Boża, skarżyła się na publiczne łamanie przykazań, zapowiedziała kary, jakie spadną na Francję i zachęciła Katarzynę do modlitwy i uczynków pokutnych.

W nocy z dnia 26 na 27 listopada tego samego roku ten sam anioł w podobny sposób obudził św. Katarzynę i wprowadził ją do kaplicy.

Święta ujrzała Najświętszą Maryję Pannę stojącą na kuli ziemskiej, depcącą stopą łeb piekielnego węża. W rękach trzymała kulę ziemską, jakby ją chciała ofiarować Panu Bogu.

Równocześnie Święta usłyszała głos:

 „Kula, którą widzisz, przedstawia cały świat i każdą osobę z osobna”.

 Niebawem obraz zmienił się. Matka Boża miała ręce szeroko rozwarte i spuszczone do dołu, a z Jej dłoni wytryskały strumienie promieni.

Usłyszała ponownie głos:

„Te promienie są symbolem łask, jakie zlewam na osoby, które Mnie o nie proszą”.

Święta ujrzała następnie literę M z wystającym z niej krzyżem, dokoła 12 gwiazd, a pod literą M dwa Serca: Jezusa i Maryi.

Dokoła postaci Maryi z rękami rozpostartymi ujrzała św. Katarzyna napis:

„O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”.

Pod koniec tego objawienia Katarzyna otrzymała polecenie: „Postaraj się, by wybito medale według tego wzoru”.

Święta o swoim objawieniu oraz poleceniu zawiadomiła swojego spowiednika, o. Aladela.

Ten nie chciał sam decydować, ale poradził się arcybiskupa Paryża. Arcybiskup po wstępnym zbadaniu sprawy orzekł, że nie widzi w tym nic, co by sprzeciwiało się nauce katolickiej.

30 czerwca 1832 roku wybito 1500 pierwszych medali.

 Dla bardzo wielu łask zyskał on sobie tak wielką sławę, że mu nadano imię „cudownego medalika”.

W ciągu 10 lat w samym tylko Paryżu wybito w różnych wielkościach ponad 60 milionów jego egzemplarzy. W roku 1836 arcybiskup Paryża zarządził kanoniczne zbadanie objawień oraz łask, jakie wierni otrzymali przez cudowny medalik. Raport komisji stwierdził wiarygodność tak objawień, jak i cudów. Wtedy biskup wydał oficjalną aprobatę.

Cudowny Medalik Niepokalanej nie był pierwszą w dziejach Kościoła katolickiego tego rodzaju formą czci Matki Bożej. Znaleziono już z wieku IV dwa medaliony z wizerunkiem Matki Bożej. Papieże w wiekach średnich podobne medale błogosławili i rozdzielali pomiędzy wiernych. Papież św. Pius V w 1566 roku udzielił nawet odpustu zupełnego dla tych, którzy będą go nosić. Z czasem jednak przestano je nosić.

 Cudowny medalik zapoczątkował ten chwalebny zwyczaj na nowo, a ponieważ współczesne medaliki są małe i bardzo lekkie, dlatego wiele osób bardzo chętnie je nosi. Nazwę „cudowny medalik” zatwierdziła Stolica Święta, a papież Leon XIII dekretem z dnia 23 lipca 1894 roku zezwolił na coroczne obchodzenie święta Objawienia Cudownego Medalika (dnia 27 listopada).

 Mimo sławy tych objawień Katarzyna pozostała cicha i nieznana. Nie uczyniła bowiem ze swego objawienia sprawy publicznej – powiedziała o nim jedynie swojemu spowiednikowi.

W 1831 r. Katarzyna znalazła się w hospicjum przy ulicy Picpus i tam w ukryciu dokończyła swego skromnego życia, wypełnionego uciążliwymi posługami około starców.

Zmarła 31 grudnia 1876 r. Niezmienione ciało Świętej spoczywa w kaplicy nowicjatu w domu macierzystym sióstr w Paryżu.

  W 24 lata po objawieniu się medalika Niepokalanej papież Pius IX ogłosił dogmat Niepokalanego Poczęcia Maryi (1854), a w 4 lata potem Matka Boża objawiła się jako Niepokalane Poczęcie św. Bernadetcie (1858).

 Beatyfikacji Katarzyny dokonał papież Pius XI 28 maja 1933 roku, a do chwały świętych wyniósł ją papież Pius XII w 1947 roku.

 (źródło: www.brewiarz.katolik.pl).Cudowny Medalik

 

Podziel się z innymi: