KILKA SŁÓW O ANIOŁACH

Liczba aniołów jest ogromna (Dn 7,10). Nie ma dwóch aniołów równych sobie – każdy z nich w inny sposób odbija doskonałość Bożą.

 

Tradycja Kościoła ukazuje dziewięć chórów anielskich, które z kolei dzielą się na trzy hierarchie.

 

Trzy pierwsze chóry najbliższe Boga to Serafini, Cherubini i Trony. Przebywają przed majestatem Bożym, nieustannie kontemplując oblicze Stwórcy i darząc Go największą miłością.

 

Druga hierarchia to Panowania, Potęgi i Moce odpowiedzialna jest za harmonijne funkcjonowanie wszechświata.

 

Trzecia hierarchia to Księstwa, Archaniołowie i Aniołowie opiekuje się królestwami, państwami, narodami i poszczególnymi ludźmi.

 

Pierwsze trzy chóry to jakby dworzanie Boży, drugie – zarządy, a trzecie – pokorni wykonawcy poleceń.

 

Podział ten utrwalił się w chrześcijańskiej tradycji i został uznany za kanoniczny przez św. Tomasza z Akwinu.

 

Najwięcej wiemy o archaniołach.

 

Najznamienitszy z nich – Michał – w miejsce upadłego Lucyfera został księciem wszystkich chórów anielskich. Dowodzi zastępami anielskimi, jest rządcą niebios, udaremnia plany nieprzyjaciela, sam będąc prawdziwym traktatem teologicznym: ”Któż jak Bóg? ”. Jest aniołem śmierci, pogromcą smoka, opiekunem Kościoła na ziemi. Jest też aniołem skruchy, miłosierdzia, sprawiedliwości i uświęcenia. Gabriel jest aniołem zwiastowania, najpierw Zachariaszowi (o narodzinach Jana), a potem Maryi (o narodzinach Syna Bożego). Jest też zwiastunem gniewu Bożego. Midrasze opowiadają, że to on właśnie odpowiedzialny był za zrównanie z ziemią Sodomy i Gomory. Rafał to ”Uzdrowienie Boże”. Jest patronem chorych, lekarzy i podróżnych.

 

Królową aniołów nie jest anioł lecz… człowiek.

 

To Maryja.

 

Wszyscy Aniołowie zafascynowani pokorą Matki Bożej spełniają każde Jej polecenie.

 

Można powiedzieć, że po Panu Bogu w Trójcy Jedynym, następna   jest Królowa Nieba i Ziemi, Niepokalana Matka Syna Bożego, potem Książę Zastępów święty Michał, a następnie Chóry Anielskie i Święci.

 

Zdaniem teologów nie wszyscy aniołowie są sobie równi, jedni przewyższają innych doskonałością i bogactwem natury, rozumem, wolą, potęgą i tak dalej. Biblia wspomina o różnych kategoraiach istot anielskich, nie okreslając wzajemnych relacji miedzy nimi.

 

W sensie ścisłym anioł to wysłannik (hebr. malak, gr. angelos), a więc oznacza istotę którą Bóg wysyła z jakaś misją. Innym określeniem aniołów jest „synowie Boży” (bene ha-Elohim). Tworzą oni swoisty niebiański dwór.

 

W 6 rozdziale Księgi Izajasza spotykamy opis serafów (od hebr. saraf=płonacy), dziwnych sześcioskrzydłych istot śpiewajacych na cześc Jahwe. Jeden z nich oczyszcza wargi Izajasza. W Księdze Ezechiela przy opisie rydwanu Jahwe wymienione są chajot (istoty żyjące), zaliczane do cherubów. O cherubach pilnujących dostępu do ogrodu Eden czytamy też w Księdze Rodzaju. Rzeźby przedstawiające cheruby zdobiły ponadto Arkę Przymierza i Przybytek w Świątyni Jerozolimskiej. W Psalmach Jahwe nazwany jest „cwałującym na cherubach”. Wyobrażano sobie ich prawdopodobnie jako chybrydoidalne istoty na wpół ludzkie i na wpół zwierzęce. Z kolei św. Paweł pisze o Mocach, Zwierzchnościach i Panowaniach, nie wyjaśniajac czym one są.

 

Pseudo-Dionizy Aeropagita, opierając się na wzmiankach zawartych w Biblii oraz Ojcach Kościoła (Grzegorzu Wielkim i Janie Damasceńskim) w księdze pod tytułem „O Hierarchii Niebieskiej” podzielił aniołów na trzy wielkie oddziały, czyli hierarchie, a każdą z tych hierarchii jeszcze na trzy chóry. Pseudo-Dionizy był neoplatończykiem i wyznawał teorię Plotyna o emanacji bytów. Niewątpliwie miała ona ogromny wpływ na taką właśnie koncepcję podziału aniołów. Według Pseudo-Dionizego najbliższą ludziom grupę istot anielskich tworzą:

-Aniołowie, Archaniołowie i Księstwa.

Potem następuje hierarchia istot zarządzających kosmosem:

-Panowania, Potęgi (Mocarstwa), Zwierzchności.

Hierarchię najbliższa Bogu tworzą zaś:

-Trony, Cheruby i Serafy.

 

Trzy hierarchie oraz trzy chóry w każdej hierarchii odpowiadają Trójcy Przenajświętszej, dla której chwały duchy te są stworzone. Pseudo-Dionizy oraz św. Tomasz z Akwinu, nie poprzestali na tym podziale. Pierwszy głosił, że każdy chór ma także swój własny porządek: najwyższy, sredni i najniższy, a w każdym z nich niezliczone różnice. Drugi powiadał zaś, że różnica między aniołami jest tak wielka, że zachwycić może nawet anioła. Każdy anioł to bowiem odrębny gatunek sam w sobie.

 

Według św. Tomasza Serafy górują nad innymi chórami miłością, Cherubini-wiedzą, a Trony-posłuszeństwem. Panownia przewodzą dobrym aniołom i wydają im najważniejsze rozkazy i polecenia. Mocarstwa, którym przypisuje się moc spełniania cudów, czuwają nad wypełnieniem rozkazów i poleceń. Zwierzchności, mające władzę poskaramiania złych duchów określają sposób, w jaki rozkazy i polecenia mają być wykonywane. Księstwa, które roztaczają swoja opiekę nad państwami i narodami, sa jakby nadzorcami archaniołów i aniołów. Archaniołowie wykonują najważniejsze misję i zwiastują ludziom rzeczy wielkiej wagi (są więc w pewnym sensie ambasadorami Boga), zwykli aniołowie zaś wykonują i zwiastują rzeczy mniej istotne. Do tych zwyczajnych aniołów zalicza sie właśnie Aniołów Stróżów.

 

Zgodnie z tradycją każdemu z ludzi w chwili narodzin Bóg przydziela jednego lub wiecej stróżów. Wg Talmudu każdemu Żydowi w ciągu życia towarzyszy jedenaście tysięcy takich aniołów stróżów, ponadto „każde źdźbło trawy ma swego anioła, który mówi mu: rośnij”. 0 tym, że każdy ma swojego opiekuńczego ducha, dowiadujemy się z Ewangelii wg św. Mateusza 18, 10, kiedy to Jezus przestrzega swoich uczniów, aby nie gardzili żadnym z tych małych, albowiem mają oni swoich „aniołów w niebie”. Św. Bazyli, komentując ten fragment Ewangelii, pisał, że przy boku każdego z wiernych stoi anioł, jako wychowawca i pasterz, kierujący jego życiem.

Podziel się z innymi:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *