SŁUŻYĆ ŻYCIEM

ŚWIĘTO ŚWIĘTEGO JAKUBA, APOSTOŁA

 

Kolekta

Wszechmogący, wieczny Boże, święty Jakub jako pierwszy z Apostołów przelał krew za Chrystusa, niech jego mężne wyznanie utwierdza Twój Kościół, a jego opieka niech mu stale towarzyszy. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

Czytanie 2 Kor 4,7-15

Psalm Ps 126, 1-6

 

Ewangelia Mt 20,20-28

Matka synów Zebedeusza podeszła do Jezusa ze swoimi synami i oddając Mu pokłon, o coś Go prosiła. On ją zapytał: „Czego pragniesz?” Rzekła Mu: „Powiedz, żeby ci dwaj moi synowie zasiedli w Twoim królestwie, jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie”. Odpowiadając Jezus rzekł: „Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić?” Odpowiedzieli Mu: „Możemy”. On rzekł do nich: „Kielich mój pić będziecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej i lewej, ale dostanie się ono tym, dla których mój Ojciec je przygotował”.

Gdy dziesięciu pozostałych to usłyszało, oburzyli się na tych dwóch braci. A Jezus przywołał ich do siebie i rzekł: „Wiecie, że władcy narodów uciskają je, a wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie u was. Lecz kto by między wami chciał się stać wielkim, niech będzie waszym sługą. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym. Na wzór Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu”.

 

 

Służyć.

Sługa.

Służba.

Mówimy o pięknej służbie, doceniamy wiernego sługę.

To wszystko z pozycji tego, któremu inni służą.

Pracownicy służby medycznej, służb mundurowych nie powinni według nas za dużo wymagać, bo przecież służą, a sługa nie ma żadnych, prawie żadnych praw.

 

Ile razy w swoim życiu poprosiłam/poprosiłem na modlitwie o łaskę dobrego, roztropnego  służenia innym ludziom, bliskim, wspólnocie, w pracy. Niezależnie od zajmowanego stanowiska?

 

Z jednej strony pragniemy naśladować Chrystusa, być jego uczniem.

Z drugiej strony cicha, pokorna służba jawi się nam jako poniżenie, umniejszenie, coś niegodnego naszych talentów, umiejętności.

Brak zauważenia, niedocenianie bolą, rodzą gorycz, poczucie niesprawiedliwości.

Jeśli ludzie nie doceniają, to może choć Pan Bóg doceni i w szczególny sposób nagrodzi.

Nasze ego, nasze „ja”, domaga się w sposób bardziej lub mniej zakamuflowany wyniesienia, pochwały, uznania, nagrody. 

Dawać siebie, swój czas, talenty.

Brać od innych ich czas, umiejętności, oczekiwać że nie będą mieli swoich planów, ambicji.

 

Rywalizacja i zazdrość wśród „sług”.

Nieraz głęboko ukryte, pod płaszczykiem fałszywego oburzenia. 

 

Służenie wybiórcze.

Można się poświęcać dla „swoich” w zamian za…

Rzeczywiście potrzebujący, najsłabsi są z takiej służby wykluczeni.

 

Władza.

Dominacja.

Wiele, wiele słów o służbie państwu, ludziom, o pięknych intencjach. 

Kiedyś przychodzi próba, konfrontacja słów i czynów.

Fałszu i prawdy o człowieku i tego jak rzeczywiście pojmował/pojmowała swoją służbę.

Konfrontacja pychy i pokory.

Czego było więcej wśród naszych posłów w Sejmie, tych, którzy słowo „służba” odmieniają na wszystkie przypadki, we wszystkich osobach i czasach….aż zapomnieli o znaczeniu, o treści, o zobowiązaniu jakie słowo niesie. 

 

Dawanie swojego życia innym.

Zachowywanie własnego życia dla siebie.

 

Służyć innym, tak jakby służyło się samemu Panu.

Radośnie, w prostocie, bez ukrytych intencji.

Ktoś powie to niedościgly wzór, iluzja, nierealne w dzisiejszym świecie.

Jak najbardziej realne, trzeba tylko lepiej się rozejrzeć wokół siebie i dostrzec tych i te, którzy nie lękają się utraty stanowisk, są obecni dla tych co potrzebują, służą Bogu i ludziom zgodnie ze swoim powołaniem.

Są niemal niezauważalni, ale niezbędni jak chleb i powietrze.

Nie dla siebie, dla innych…. dla wszystkich.

 

Błogosławionego dnia.

Podziel się z innymi:

LITANIA DO ŚWIĘTEGO JAKUBA APOSTOŁA

 

LITANIA DO ŚWIĘTEGO JAKUBA APOSTOŁA

 

Kyrie eleison.
Chryste eleison. Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas.
Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże
Duchu Święty, Boże
Święta Trójco, jedyny Boże

Swięta Maryjo, Królowo Apostołów, módl sie za nami.
Królowo Męczennikow
Święty Jakubie Apostole
Synu Zebedeusza
Bracie świętego Jana Apostoła
Gotowy na wezwanie Pana
Powołany przez Jezusa na ucznia
Wybrany Apostołem
Opuszczający wszystko dla Jezusa
Synu gromu
Uprzywilejowany przez swego Mistrza
Świadku wskrzeszenia córki Jaira
Urzeczony dwukrotnym cudownym połowem ryb
Obecny przy Przemienieniu Pańskim
Towarzyszący Jezusowi w Ogrójcu
Świadku Męki i Śmierci Jezusa
Wierny Chrystusowi aż do końca
Prześladowany dla Jezusa
Głowo Kościola Jerozolimskiego
Jaśniejący wiarą i pobożnością
Przyjacielu Chrystusa
Znoszący wzgardę i poniżenie
Doskonały w ubóstwie
Przykładzie gorliwości apostolskiej
Niestrudzony pielgrzymie
Opiekunie wdów i sierot
Pelen milości bliźniego
Przebaczający swemu zdrajcy i katu
Pozyskujący go dla Chrystusa
Ścięty mieczem za wiarę
Pierwszy Męczenniku wśród Apostołów
Wspierający rycerzy w walce z wrogami
Patronie zakonu rycerskiego
Opiekunie pielgrzymów
Dzielny nasz obrońco w walce ze złym duchem
Niezawodny nasz Patronie przed Bogiem
Patronie Portugalii i Hiszpanii

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

Módl się za nami święty Jakubie Apostole,
Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się: Wszechmogący wieczny Boże, który krwią męczeńską świętego Jakuba uświęciłeś pierwsze owoce kapłaństwa Twoich Apostołów, spraw, aby Twój Kościół został wzmocniony Jego wyznaniem wiary i zawsze cieszył się Jego wstawiennictwem. Panie, opiekuj sie Twoim ludem i strzeż go, aby wsparty pomocą świętego Jakuba Apostoła, podobał sie Tobie i swoim postępowaniem sluzył Ci w wolności ducha. Daj nam, prosimy Cię Panie, naśladować w swoim życiu wiarę i czyny Twego sługi świętego Jakuba Apostoła, abyśmy wierni Tobie w wierze i miłości, służyli Ci godnie swoim postępowaniem. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

 

Podziel się z innymi:

ŚWIĘTY JAKUB STARSZY

 

Święty Jakub Starszy, Apostoł

25 lipca

 

 

Wśród Apostołów było dwóch Jakubów.

Dla odróżnienia nazywani są Większy i Mniejszy, albo też Starszy i Młodszy.

Przy tym prawdopodobnie nie chodziło o ich wiek, ale o kolejność przystępowania do grona apostołów.

Rozróżnienie to wprowadził już św. Marek (Mk 15, 40).

 

Imię Jakub pochodzi z hebrajskiego „skeb”, co znaczy „pięta”.

Według pierwszej Księgi Mojżesza, kiedy Jakub, wnuk Abrahama, rodził się jako bliźniak z Ezawem swoim bratem, miał go trzymać za piętę (Rdz 25, 26).

 

Św. Jakub Większy jest tym, który jest wymieniany w spisie apostołów wcześniej – był powołany przez Jezusa, razem ze swym bratem Janem, jako jeden z Jego pierwszych uczniów (Mt 4, 21-22): święci Mateusz i Łukasz wymieniają go na trzecim miejscu, a święty Marek na drugim.

 

Jakub i jego brat Jan byli synami Zebedeusza.

Byli rybakami i mieszkali nad jeziorem Tyberiadzkim. Ewangelie nie wymieniają bliżej miejscowości. Być może, pochodzili z Betsaidy podobnie jak św. Piotr, Andrzej i Filip (J 1,44), gdyż spotykamy ich razem przy połowach.

Św. Łukasz zdaje się to wprost narzucać, kiedy pisze, że Jan i Jakub „byli wspólnikami Szymona – Piotra (Łk 5, 10).

 

Matką Jana i Jakuba była Salome, która należała do najwierniejszych towarzyszek wędrówek Chrystusa Pana (Mk 15, 40; Mt 27, 56).

Jakub został zapewne powołany do grona uczniów Chrystusa już nad rzeką Jordan. Tam bowiem spotykamy jego brata Jana (J 1, 37). Po raz drugi jednak Pan Jezus wezwał go w czasie połowu ryb. Wspomina o tym św. Łukasz (Łk 5, 1-11), dodając nowy szczegół – że było to po pierwszym cudownym połowie ryb.

 

Jakub należał do uprzywilejowanych uczniów Pana Jezusa, którzy byli świadkami wskrzeszenia córki Jaira (Mk 5, 37; Łk 8, 51), przemienienia na górze Tabor (Mt 17, 1nn; Mk 9, 1; Łk 9, 28) oraz modlitwy w Ogrójcu (Mt 26, 37).

 

Żywe usposobienie Jakuba i Jana sprawiło, że Jezus nazwał ich „synami gromu” (Mk 3, 17).

Chcieli bowiem, aby piorun spadł na pewne miasto w Samarii, które nie chciało przyjąć Pana Jezusa z Jego uczniami (Łk 9, 55-56).

 

Jakub był wśród uczniów, którzy pytali Pana Jezusa na osobności, kiedy będzie koniec świata (Mk 13, 3-4). Wreszcie był on świadkiem drugiego, także cudownego połowu ryb, kiedy Chrystus ustanowił Piotra głową i pasterzem swojej owczarni (J 21, 2).

 

Ewangelie wspominają o Jakubie Starszym na 18 miejscach, co łącznie obejmuje 31 wierszy.

W odniesieniu do innych Apostołów jest to bardzo dużo.

 

Dzieje Apostolskie wspominają o św. Jakubie dwa razy: kiedy wymieniają go na liście Apostołów (Dz 1, 13) oraz przy wzmiance o jego męczeńskiej śmierci.

Z tej okazji św. Łukasz tak pisze: „W tym samym czasie Herod zaczął prześladować niektórych członków Kościoła. Ściął mieczem Jakuba, brata Jana…” (Dz 12, 1-2).

 

Jakuba stracono w 44 r. bez procesu – zapewne dlatego, aby nie przypominać ludowi procesu Chrystusa Pana i nie narazić się na jakieś nieprzewidziane reakcje.

Było to więc posunięcie taktyczne.

Dlatego także zapewne nie kamieniowano św. Jakuba, ale go ścięto w więzieniu.

 

Euzebiusz z Cezarei, pierwszy historyk Kościoła (w. IV), pisze, że św. Jakub ucałował swojego kata, czym go tak dalece wzruszył, że sam kat także wyznał Chrystusa i za to sam natychmiast poniósł męczeńską śmierć.

 

Jakub był pierwszym wśród Apostołów, a drugim po św. Szczepanie, męczennikiem Kościoła (zgodnie z przepowiednią Chrystusa – Mk 10, 39).


 

W średniowieczu powstała legenda, że św. Jakub, zanim został biskupem Jerozolimy udał się najpierw zaraz po Zesłaniu Ducha Świętego do Hiszpanii.

 

Tradycja ta powstała dlatego, ponieważ w wieku VII miano z Jerozolimy do Santiago de Compostela sprowadzić relikwie św. Jakuba.

Jakub jest pierwszym patronem Hiszpanii i Portugalii. Niezależnie od tego, czy to prawda, był pierwszym biskupem Jerozolimy.

 

Wg tradycji w VII wieku miano sprowadzić z Jerozolimy do Compostelli w Hiszpanii relikwie św. Jakuba.

Nazwa Compostella ma się wywodzić od łacińskich słów Campus stellae (Pole gwiazdy), bowiem relikwie świętego, przywiezione najpierw do miasta Iria, zaginęły i dopiero w IX wieku miał je odnaleźć biskup, prowadzony cudowną gwiazdą.

Hiszpańska nazwa Santiago znaczy zaś po polsku święty Jakub. Te dwie nazwy łączy się w jedno, stąd nazwa miasta dziś brzmi Santiago de Compostella. Tam do dzisiejszego dnia jest grób św. Jakuba.

W wiekach średnich po Ziemi Świętej i Jerozolimie było to trzecie sanktuarium chrześcijaństwa. W katedrze genueńskiej oglądać można artystyczny relikwiarz ręki św. Jakuba, wystawiany na pokaz podczas rzadkich okazji.

Święty jest patronem Hiszpanii i Portugalii; ponadto m. in. zakonów rycerskich walczących z islamem, czapników, hospicjów, szpitali, kapeluszników, pielgrzymów, sierot.

W ikonografii św. Jakub przedstawiany jest jako starzec o silnej budowie ciała w długiej tunice i w płaszczu lub pielgrzym w miękkim kapeluszu z szerokim rondem. Jego atrybutami są: bukłak, kij pielgrzyma, księga, miecz, muszla, torba, turban turecki, zwój.

(źródło: www.brewiarz.katolik.pl)

Podziel się z innymi:

PIEŚNI DLA RÓŻNYCH PRĘDKOŚCI JAZDY

Wykaz pieśni, które należy śpiewać podczas jazdy samochodem, gdy rozwija się następujące prędkości:

80 km/godz.-  Pobłogosław Jezu drogi … 

90 km/godz.-  To szczęśliwy dzień …

100 km/godz.- Cóż Ci, Jezu, damy …

110 km/godz.- Ojcze, Ty kochasz mnie … 

120 km/godz.- Liczę na Ciebie, Ojcze …

130 km/godz.- Panie, przebacz nam …

140 km/godz.- Zbliżam się w pokorze …

150 km/godz.- Być bliżej Ciebie chcę …

160 km/godz.- Pan Jezus już się zbliża …

170 km/godz.- U drzwi Twoich stoję, Panie … 

180 km/godz.- Jezus jest tu …

200 km/godz.- Witam Cię Ojcze … 

220 km/godz.- Anielski orszak niech Twą duszę przyjmie … 

 

UWAGA !

ŚWIĘTY KRZYSZTOF jest z tobą,

tylko do prędkości 120 km / godzinę

Przy większych prędkościach,  swoje miejsce oddaje ŚWIĘTEMU PIOTROWI !

Podziel się z innymi:

LITANIA DO ŚWIĘTEGO KRZYSZTOFA

 

Litania do św. Krzysztofa

 

Kyrie, elejson,
Chryste, elejson,
Kyrie, elejson,

Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas,

Ojcze z nieba, Boże, ~ zmiłuj się nad nami,
Synu Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, jedyny Boże,
Święta Maryjo, ~ módl się za nami,
Święty Krzysztofie, podświadomie szukający Boga,
Święty Krzysztofie, pragnący służyć Najsilniejszemu Władcy,
Święty Krzysztofie, pracujący dla dobra bliźnich,
Święty Krzysztofie, mężnie walczący z żywiołem,
Święty Krzysztofie, przez Dzieciątko Jezus nawiedzony,
Święty Krzysztofie, dźwigający Tego, który ciężar grzechów świata nosił,
Święty Krzysztofie, cudem zakwitnięcia suchej laski odznaczony,
Święty Krzysztofie, apostołem przez Dzieciątko Jezus mianowany,
Święty Krzysztofie, któryś tysiączne serca pogan przeistaczał,
Święty Krzysztofie, Zwycięzco pokus,
Święty Krzysztofie, bohaterski Męczenniku,
Święty Krzysztofie, Patronie pielgrzymów,
Święty Krzysztofie, Patronie podróżujących,
Święty Krzysztofie, Patronie kierowców,
Święty Krzysztofie, Patronie lotników i marynarzy,
Święty Krzysztofie, Patronie kolejarzy,
Święty Krzysztofie, Opiekunie możny,
Święty Krzysztofie, łaską wysłuchań przez Boga nagrodzony,

Bądź nam miłościw, przepuść nam, Panie,
Bądź nam miłościw, wysłuchaj nas, Panie,
Bądź nam miłościw, wybaw nas, Panie,

Od grzechu każdego, ~ wybaw nas, Panie,
Od katastrof lotniczych i innych, za wstawiennictwem św. Krzysztofa,
Od złych przygód w podróży,
Od śmierci nagłej, zachowaj nas, Panie,
Od burz i powodzi,
Od wojen i wszelkich waśni,

My grzeszni Ciebie prosimy, ~ wysłuchaj nas, Panie,
Abyś nam grzechy nasze odpuścić raczył,
Abyś wstawiennictwo św. Krzysztofa za nami przyjąć raczył,
Abyśmy św. Krzysztofa ufnie na patrona swego obrali,
Abyśmy ufni w Jego opiekę ostrożności nie lekceważyli,
Abyśmy wzorem św. Krzysztofa uczynnymi i miłosiernymi byli,
Abyśmy o zbawieniu wiecznym pamiętali,
Abyśmy szczęśliwą śmiercią życie zakończyli,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

K: Módl się za nami święty Krzysztofie.

W: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się:
Wszechmogący Boże, Stwórco świata i ludzi, błagamy Cię przez zasługi św. Krzysztofa o serca czułe dla bliźnich, pozbawione egoizmu i samolubstwa. Niech wzór św. Krzysztofa, który tak wiernie spełniał Twoje przykazania, rozbudzi w nas miłość bliźniego, posiadającą moc szlachetnego regulowania wszystkich spraw na ziemi. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Podziel się z innymi:

MODLITWA KIEROWCY

 

MODLITWA KIEROWCY

 

O Panie, daj mi pewną rękę, dobre oko, doskonałą uwagę, bym nie pozostawił za sobą płaczącego człowieka.

Ty jesteś Dawcą Życia – proszę Cię przeto, spraw bym nie stał się przyczyną śmierci tych, którym Ty dałeś życie.

Zachowaj, o Panie, wszystkich którzy będą mi towarzyszyć od jakichkolwiek nieszczęść i wypadków.

Naucz mnie, bym kierował pojazdem dla dobra drugich i umiał opanować pokusę przekraczania granicy bezpieczeństwa szybkości.

Spraw, aby piękno tego świata, który stworzyłeś, wraz z radością Twej łaski, mogły mi towarzyszyć na wszystkich drogach moich.

Amen.

Podziel się z innymi:

MODLITWA DO ŚWIĘTEGO KRZYSZTOFA

MODLITWA DO ŚWIĘTEGO KRZYSZTOFA

 

O św. Krzysztofie, wejrzyj na nasze dusze niedostatecznie oddane służbie Najsilniejszego Pana. Rozproszenia ziemskiego życia, walka o byt, krótkowzroczny egoizm, odrywają nas od rzeczy świętych, uzależniających przyszłość wieczną od teraźniejszości. Wyproś nam u Boga łaskę czułej pamięci o Nim w pracy, podczas odpoczynku, w radości i smutku. Niech świadomość obecności Bożej gości w nas, niosąc ze sobą odrodzenie ducha i nadzieję wiekuistego szczęścia po śmierci. Amen.

Podziel się z innymi:

ŚWIĘTY KRZYSZTOF

 

ŚWIĘTY KRZYSZTOF

25 lipca

 

Imię Krzysztof wywodzi się z języka greckiego i oznacza tyle, co „niosący Chrystusa”.

 

O życiu św. Krzysztofa brak pewnych wiadomości. Według późniejszych, ale prawdopodobnych świadectw, opartych na tradycji, św. Krzysztof miał pochodzić z Małej Azji, z prowincji rzymskiej Licji i tam ponieść śmierć męczeńską za panowania cesarza Decjusza ok. 250 roku.

 

Jest jednym z 14 Wspomożycieli, czyli szczególnych patronów.

 

Z powodu braku szczegółowych informacji o św. Krzysztofie, średniowiecze na podstawie imienia „niosący Chrystusa” stworzyło popularną legendę o tym świętym.

 

Według niej pierwotne imię Krzysztofa miało brzmieć Reprobus (z greckiego Odrażający), gdyż miał on mieć głowę podobną do psa. Wyróżniał się za to niezwykłą siłą.

Postanowił więc oddać się w służbę najpotężniejszemu na ziemi panu. Służył najpierw królowi swojej krainy.

Kiedy przekonał się, że król ten bardzo boi się szatana, wstąpił w jego służbę.

Pewnego dnia przekonał się jednak, że szatan boi się imienia Chrystusa.

 

To wzbudziło w nim ciekawość, kim jest ten Chrystus, którego boi się szatan.

 

Opuścił więc służbę u szatana i poszedł w służbę Chrystusa. Zapoznał się z nauką chrześcijańską i przyjął Chrzest św.

 

Za pokutę i dla zadośćuczynienia, że służył szatanowi, postanowił zamieszkać nad Jordanem, w miejscu, gdzie woda była płytsza, by przenosić na swoich potężnych barkach pielgrzymów, idących ze Wschodu do Ziemi Świętej.

Pewnej nocy usłyszał głos Dziecka, które prosiło go o przeniesienie na drugi brzeg.

Kiedy je wziął na ramiona, poczuł ogromny ciężar, który go przytłaczał tak, iż zdawało mu się, że zapadnie się w ziemię. Zawołał: „Kto jesteś, Dziecię?”

Otrzymał odpowiedź: „Jam jest Jezus, twój Zbawiciel. Dźwigając Mnie, dźwigasz cały świat”.

Pan Jezus miał mu wtedy przepowiedzieć rychłą śmierć męczeńską.

Ten właśnie fragment legendy stał się natchnieniem dla niezliczonej liczby malowideł i rzeźb św. Krzysztofa.

 

Tradycja miała Reprobusowi nadać tytuł „Krzysztofa”, czyli „nosiciela Chrystusa” (gr. Christoforos).

 

Pan Jezus po przyjęciu przez Krzysztofa Chrztu świętego miał mu przywrócić wygląd ludzki.


 

Jest patronem Ameryki i Wilna; siedzib ludzkich i grodów oraz chrześcijańskiej młodzieży, kierowców, farbiarzy, flisaków, introligatorów, modniarek, marynarzy, pielgrzymów, podróżnych, przewoźników, tragarzy, turystów i żeglarzy.

 

Orędownik w śmiertelnych niebezpieczeństwach.

 

W dzień jego dorocznej pamiątki poświęca się wszelkiego rodzaju mechaniczne pojazdy.

(źródło: www.brewiarz.katolik.pl)

Podziel się z innymi: