JACY MAJĄ BYĆ WSPÓŁCZEŚNI PASTERZE?

Przyznam szczerze, że z największą krytyką kapłanów Kościoła Rzymsko Katolickiego spotkałam się, nie gdzie indziej, ale właśnie na blogach osób, określających siebie jako katolicy. 

Każdy  nosi w sercu pewien wzorzec oczekiwań, jakie według danej osoby każdy dobry kapłan winien spełniać wobec tej osoby, czy w konkretnych życiowych sytuacjach. 

Jacy więc kapłani powinni być?

Co dla nas świeckich jest miernikiem tego, że o jednym powiemy iż jest wspaniały, a na drugim nie zostawimy suchej nitki? 

Myślę, że każdy z nas powinien przyjrzeć się swoim wewnętrznym ocenom. A następnie spróbować odnieść je do konkretnych sytuacji ewangelicznych.

Jako przykład podam następującą sytuację: w parafii jest kilka osób bardzo zaangażowanych w różne dzieła parafialne i wiele mniej lub wcale niezaangażowanych.

Proboszcz poświęca tyle samo uwagi i życzliwości tym bardzo zaangażowanym i tym wcale nie włączającym się w życie parafii.

Ci pierwsi zaczynają grymasić, krytykować, wycofywać się.

Ci drudzy są mile ujęci, zainteresowaniem proboszcza i zaczynają się zastanawiać, czy nie należałoby bardziej włączyć się w życie parafii.

Czy proboszcz nie miałby racji, gdyby do tych pierwszych zwrócił się słowami z Ewangelii „czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” (Mt 20, 1-16a).

Często próbujemy manipulować kapłanami, aby zachowywali się wobec nas, tak jakbyśmy tego chcieli. Zapominamy, że młodsze roczniki mają za sobą sporą dawkę psychologii, i takie postawy rozpoznają i potrafią się im przeciwstawić. Pomijam w tym miejscu asystę Ducha Świętego, który najlepiej prowadzi i ostrzega.

Czy zdajemy sobie sprawę z intencji i motywacji jakie kierują naszymi zachowaniami? Czy oceniając zachowanie kapłana, jako reakcję na nasze zachowanie, sami jesteśmy czyści jak przysłowiowa łza? Czemu więc rzucamy słowami jak kamieniami?

Owce, które znają Pasterza idą za Nim i SĄ MU POSŁUSZNE. Na ile jesteśmy skłonni do posłuszeństwa kapłanom, jak reagujemy na ich nieraz szorstkie i twarde słowa wzywające do nawrócenia (zmiany sposobu myślenia). Czy nie odwracamy się wtedy od nich, szukając innego pasterza, który będzie nam potakiwał i wychwalał wobec nas i świata naszą pozorną świętość…?

Jacy mają być współcześni pasterze?

Zapraszam do dyskusji.

Podziel się z innymi:

NOWENNA DO ŚWIĘTEGO IGNACEGO Z LOYOLI

 

Nowenna do świętego Ignacego z Loyoli

(22.07-30.07)

Zrób małą przerwę wśród swoich codziennych zajęć i zobacz dokąd zmierzasz w swoim życiu. Na każdy dzień nowenny podany jest odpowiedni wers z Ćwiczeń Duchowych św. Ignacego Loyoli. Poświęć przynajmniej kilka minut na refleksję nad znaczeniem i przesłaniem tych słów i tego jak realizowane są one w Twoim życiu. 

 

1 dzień: Cel ludzkiego życia

Zostaliśmy stworzeni, by Boga, naszego Pana, chwalić, czcić i Jemu służyć. Dzięki temu osiągniemy zbawienie. Inne zaś rzeczy na obliczu ziemi zostały stworzone, aby pomóc nam w osiągnięciu tego celu.
Modlitwa:
Panie, Ty znasz nasze potrzeby i zamiary. Pragniesz jednak, byśmy Ci je przedkładali. Jeśli będzie to na większą Twoją chwałę, proszę Cię o …

2 dzień: Grzech

Staję przed Chrystusem ukrzyżowanym i zwracam się do Niego: „Chciałeś stać się jednym z nas, żyć z nami i umrzeć za mnie. Co uczyniłem dla Ciebie? Co czynię dla Ciebie? Co powinienem dla Ciebie uczynić?”
Modlitwa:
Panie, Ty znasz nasze potrzeby i zamiary. Pragniesz jednak, byśmy Ci je przedkładali. Jeśli będzie to na większą Twoją chwałę, proszę Cię o …

3 dzień: Boży plan

Patrzę na Chrystusa, Pana wszechświata, i zastanawiam się nad Jego planem wobec całego stworzenia i każdej osoby: „Pragnieniem moim jest, by wszyscy mieli udział w mojej miłości oraz w chwale Ojca. Dlatego też kto chce przyłączyć się do Mnie, powinien być gotów trudzić się ze Mną, aby idąc za Mną w cierpieniach mieć również udział w mojej chwale”.
Modlitwa:
Panie, Ty znasz nasze potrzeby i zamiary. Pragniesz jednak, byśmy Ci je przedkładali. Jeśli będzie to na większą Twoją chwałę, proszę Cię o …

4 dzień: Dwie drogi

Droga proponowana przez nieprzyjaciela zaczyna się od pragnienia bogactw, następnie zaszczytów i wreszcie prowadzi do pychy, która jest odskocznią do wszystkich innych wad.
Pierwszym krokiem na drodze Jezusa jest ubóstwo w przeciwieństwie do bogactw; drugim — znoszenie zniewag i wzgardy w przeciwieństwie do fałszywych zaszczytów; trzecim — pokora w przeciwieństwie do pychy. I to jest klucz do wszystkich innych cnót.
Modlitwa:
Panie, Ty znasz nasze potrzeby i zamiary. Pragniesz jednak, byśmy Ci je przedkładali. Jeśli będzie to na większą Twoją chwałę, proszę Cię o …

5 dzień: Dwa języki

Bóg obecny jest tam, gdzie ma miejsce prawdziwa wewnętrzna radość, w przeciwieństwie do smutku i zamieszania inspirowanego przez nieprzyjaciela. Ten próbuje podsuwać fałszywe racje, wykrętne argumenty i ukryte zasadzki.
Modlitwa:
Panie, Ty znasz nasze potrzeby i zamiary. Pragniesz jednak, byśmy Ci je przedkładali. Jeśli będzie to na większą Twoją chwałę, proszę Cię o …

6 dzień: Jak wzrastać w Bożej Miłości

Panie Jezu, pragnąc wzrastać w Twej miłości wybieram ubóstwo zamiast bogactw, by naśladować Cię w Twym ubóstwie. Wolę raczej być ignorowanym niż dostępować zaszczytów, by kroczyć obok Ciebie. Wybieram raczej pogardę niż szacunek, by iść za Tobą twoją drogą.
Modlitwa:
Panie, Ty znasz nasze potrzeby i zamiary. Pragniesz jednak, byśmy Ci je przedkładali. Jeśli będzie to na większą Twoją chwałę, proszę Cię o …

7 dzień: Naśladować Chrystusa w Chwale

Pomyśl o obecności Zmartwychwstałego Pana i rozważ, że jeśli idziemy za Nim cierpiąc na ziemi, będziemy z Nim również w Jego chwale.
Modlitwa:
Panie, Ty znasz nasze potrzeby i zamiary. Pragniesz jednak, byśmy Ci je przedkładali. Jeśli będzie to na większą Twoją chwałę, proszę Cię o …

8 dzień: Jesteśmy członkami Kościoła

Pozostawiając na boku własną opinię, powinienem zawsze opowiadać się po stronie Kościoła, prawdziwej Oblubienicy Chrystusa.
Modlitwa:
Panie, Ty znasz nasze potrzeby i zamiary. Pragniesz jednak, byśmy Ci je przedkładali. Jeśli będzie to na większą Twoją chwałę, proszę Cię o …

9 dzień: Kochać i służyć we wszystkim,

Rozważę, ile Bóg, nasz Pan, uczynił dla mnie i jak bardzo pragnie mi się oddać. Następnie zastanowię się nad sobą i pomyślę o tym, co powinienem Mu ofiarować. Powinienem Mu złożyć w darze samego siebie, tak bym mógł we wszystkim kochać i służyć Boskiemu Majestatowi.
Modlitwa:
Panie, Ty znasz nasze potrzeby i zamiary. Pragniesz jednak, byśmy Ci je przedkładali. Jeśli będzie to na większą Twoją chwałę, proszę Cię o …

Ofiarowanie:
Zabierz, Panie, i przyjmij całą wolność moją, pamięć moją i rozum, i wolę mą całą, cokolwiek mam i posiadam. Ty mi to wszystko dałeś — Tobie to, Panie, oddaję. Twoje jest wszystko. Rozporządzaj tym w pełni zgodnie z Twoją wolą. Daj mi Twą miłość i Twą łaskę, a to mi wystarczy.

Módlmy się:
Boże, Ty powołałeś w swoim Kościele świętego Ignacego do szerzenia Twojej większej chwały, spraw, abyśmy walcząc na ziemi z jego pomocą i za jego przykładem, zasłużyli na udział w jego niebieskiej chwale. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

K: Błogosławmy Panu.
W: Bogu niech będą dzięki.

Podziel się z innymi:

WSPÓLNOTA SŁOWA

 

XVI NIEDZIELA ZWYKŁA, ROK B

Brewiarz : XVI Tydzień Okresu Zwykłego w ciągu roku, IV tydzień psałterza

 

 

Kolekta

Wszechmogący Boże, okaż miłosierdzie swoim wiernym i pomnażaj w nich dary swojej łaski,  aby pełni wiary, nadziei i miłości zawsze wiernie zachowywali Twoje przykazania. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna,  który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Czytanie pierwsze Jr 23, 1-6

Psalm Ps 23, 1-6

Czytanie drugie Ef 2, 13-18

 

Ewangelia Mk 6, 30-34

Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: „Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco”. Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu. Odpłynęli więc łodzią na miejsce pustynne osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich uprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum i zdjęła Go litość nad nimi; byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać.

 

Uczniowie, którzy wracają z misji, stają się APOSTOŁAMI. Ta nazwa pojawia się u świętego Marka tylko ten jeden raz.

Ich działalność wywołała spore poruszenie wśród ludu.

Wracają przejęci, ale i zmęczeni.

Pan pragnie ich nagrodzić, pozwalając na chwilę wytchnienia w odosobnionym miejscu. Niewinny podstęp, ma pozwolić uwolnić się od tłumu. Uczniowie wsiadają do łodzi, aby przeprawić się na drugi brzeg jeziora. Póba ucieczki od tłumu nie udaje się. Podstęp zawodzi. Kiedy Jezus i uczniowie wysiadają z łodzi spotykają ludzi, którzy przybyli tam już przed nimi.

 

Nie będzie planowanego odpoczynku.

Zamiast jednak rozdrażnienia czy gniewu  (które tak dobrze znamy z naszego codziennego życia, gdy ktoś zakłóci nam zaplanowany i ze wszech miar zasłużony odpoczynek), u Jezusa przeważa miłosierdzie.

Czasem ciężko nam zrozumieć, że innych znajdujemy tam gdzie są, a nie tam gdzie chcielibyśmy aby byli, że zaczynamy dawać wówczas gdy pozwolimy innym na zabranie naszego czasu.

 

Odpoczynek – „pustynne miejsce”.

Okazuje się, że nie należy utożsamiać go z konkretnym miejscem, ale obok konkretnej Osoby.

Odpoczynek to powrót do źródeł, możność przebywania obok Pana, cieszenia się Jego obecnością i bliskością,, słuchania Go, uczestniczenia w Jego planach.

To przy Jezusie odzyskujemy siły, uczymy się, aby potem na nowo służyć innym.

Odpoczynek fizyczny uczniów ustępuje miejsca usługiwaniu tłumowi, który nie chce zostać z boku.

Faktyczny odpoczynek uczniów będzie polegał na tym, ze ….pozwolą odpocząć innym, uczestnicząc w miłosierdziu i trosce Pana o Jego lud.

 

Troska pasterza o trzodę wyraża się w udzielaniu jej

– nauczania

– pożywienia

 

Nauczanie nie jest oddzielone od pożywienia.

Nauczanie jest chlebem dla ludu.

To Słowo ma zdolność gromadzenia, tworzenia ludu.

Ci ludzie zanim poczuli fizyczny głód, czuli głód Słowa.

Chcieli słuchać Słowa.

O ile w Starym testamencie pasterz nie zajmował się nauczaniem a tylko troszczył o pastwiska i pożywienie, o tyle Jezus Dobry Pasterz żywi ludzi swoją nauką.

Warto się siebie zapytać, czy my, dzisiaj, jesteśmy spragnieni, głodni Jego Słowa.

 

Wspólnota chrześcijańska jest sobą, gdy odczuwa głód Słowa Bożego.

Wspólnotę tę charakteryzuje kilka ważnych cech:

a) uwaga

b) wytrwałość

c) asymilacja

d) skuteczność.

 

Uwaga.

W liturgii Kościoła wschodniego unosi się w górę tekst Ewangelii i wypowiada słowa :

Uważąjcie, uważajcie, uważajcie teraz mówi Bóg”.

Słuchaj tak, jakby dzisiaj Jego Słowa były wypowiadane po raz pierwszy. 

Utwórz w sobie przestrzeń milczenia i skupienia, aby w niej Bóg mógł umieścić swoje przeslanie.

Wspólnota, człowiek – przyjmują Słowo, są pouczani przez Boga.

 

Wytrwałość.

Podjadanie to nie odżywianie.

Trzeba odzywiać się intensywnie i systematycznie.

Kartkowanie i czytanie na wyrywki, to nie to samo co wytrwałe poszukiwania, systematyczna lektura, stały kontakt.

Chrześcijanin powinien wciąż na nowo powracać do lektury Pisma, tak aby przeniknęło ono jego duszę i ciało.

Święty Hieronim mówi: „Lektura prowadzi do wytrwałości, wytrwałość prowadzi do znajomości Pisam, znajomość wzbudza i umacnia wiarę”.

 

Asymilacja.

Słowo Boże musi zostać przyswojone, tak aby stało się nasze, aby weszło w obieg naszego organizmu.

Dokonuje się to za sprawą dzialania, które święty Pachomiusz określał jako ruminatio – przeżuwać, rozcierać na proszek.

W ten sposób przyswajamy sobie przeczytane, usłyszane i zrozumiane Słowo.

Widzimy i czujemy jak dobry jest Pan.

Oprócz uwagi potrzebna jest pamięć, pamięć serca.

Lektura staje się wtedy pożywieniem i napojem długiej kontemplacyjnej refleksji.

 

Skuteczność.

Słowo nie ogranicza się do przekazywania nam informacji.

Sprawia, że coś wydarza się w naszym wnętrzu.

Urzeczywistnia w nas to, co głosi.

Słowo jest mocą Bożą, twórczym potencjałem.

Powołuje tych, którzy są „posłani”.

Jak mówi święty Hieronim

czytanie Słowa oznacza poddanie się wiatrowi Ducha Świętego, nie wiedząc do jakich brzegów dotrzemy”.

Stając przed Bogiem, musimy być gotowi na to, że zostaniemy posłani.

Bo Słowo Boże jest tym, które należy czynić.

 

Czy wspomniane wyżej cechy rozpoznajemy w sobie, w naszych wspólnotach?

Może szkoda, że w naszej zachodniej liturgii brak głośnego wezwania do uwagi…

Choć wstajemy na Ewangelię, to w głębi duszy wielu z nas, przestępując z nogi na nogę, czeka, aby szybciej się skończyła i można było usiąść i spokojnie pogrążyć się we własnych myślach ….

 

Błogosławionego Dnia Pańskiego.

Podziel się z innymi:

LITANIA DO ŚWIĘTEJ MARII MAGDALENY

 
LITANIA DO ŚWIĘTEJ MARII MAGDALENY (I)
 
Kyrie eleison. Chryste eleison. Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.
Święta Mario Magdaleno, módl się za nami.

Zwierciadło pokuty, módl się za nami.

Siostro wskrzeszonego Łazarza, módl się za nami.

Uczennico Chrystusa Pana, módl się za nami.

Która zostałaś powołana przez Chrystusa do prawdziwej pokuty, módl się za nami.

Która obmyłaś łzami nogi Chrystusa, módl się za nami.

Która obtarłaś łzami nogi Chrystusa i je ucałowałaś, módl się za nami.

Która namaściłaś Jezusa kosztownymi olejkami, módl się za nami.

Która zasłuzyłaś, by usłyszeć od Chrystusa Pana, iż grzechy Twoje są darowane, módl się za nami.

Która wyprosiłaś u Chrystusa wskrzeszenie Łazarza, módl się za nami.

Która ze swoją siostrą Martą gościłaś Chrystusa w swoim domu, módl się za nami.

Która nie odstępowałaś Jezusa podczas Jego świętej Męki, módl się za nami.

Która wraz z innymi zdejmowałaś Najświętsze Ciało Jezusowe z krzyża, módl się za nami.

Która pospieszyłaś w dzień Wielkanocy od rana do grobu Chrystusa, módl się za nami.

Która oczekiwałaś ze łzami miłości Zmartwychwstania  Chrystusa, módl się za nami.

Która zasłużyłaś widzieć chwalebnego Chrystusa pod postacią Ogrodnika, módl się za nami.

Która oznajmiłaś Apostołom Zmartwychwstanie Chrystusa, módl się za nami.

Która zasłużyłaś widzieć Chrystusa jako Zwycięzcę wstępującego do nieba, módl się za nami.

  
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas. Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

 

Módl się za nami święta Mario Magdaleno

Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

 

Módlmy się:
Bóże, Twój Syn, wybrał Marię Magdalenę na pierwszą zwiastunkę wielkanocnej radości, spraw, abyśmy za jej wstawiennictwem i przykładem głosili Chrystusa Zmartwychwstałego i oglądali Go w Twojej chwale. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków.

Amen.

 

LITANIA DO ŚWIĘTEJ MARII MAGDALENY (II)

 
Kyrie eleison. Chryste eleison. Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.
Święta Mario Magdaleno, módl się za nami.
Rodząca sie na nowo dla łaski, módl się za nami.
Porzucająca wszystko dla swego Nauczyciela, módl się za nami.
Olśniona miłosierdziem Jezusa, módl się za nami.
Zachwycona nauką Mistrza, módl się za nami.
Namaszczająca Jezusa miłością, módl się za nami.
Stojąca pod Krzyżem, módl się za nami.
Wspierająca Matkę Bolesną, módl się za nami.
Umacniająca wątpiących, módl się za nami.
Witająca Zmartwychwstałego, módl się za nami.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas. Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

„Gdziekolwiek po całym świecie głosić będą tę Ewangelię, będą również opowiadać na jej pamiątkę to, co uczyniła”

Módlmy się:
Miłosierny Boże, który przez życie św Marii Magdaleny ukazałeś nam wzór drogi nawrócenia, miłości i pokuty spraw abyśmy za Jej wstawiennictwem umieli rodzić się do życia w Chrystusie i opłakując dawne winy doskonalić się w miłości. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

Podziel się z innymi:

ŚWIĘTA MARIA MAGDALENA

ŚWIĘTA MARIA MAGDALENA
22 lipca


 

 

 
Według biblijnej relacji Maria pochodziła z Magdali – „wieży ryb” nad Jeziorem Galilejskim, ok. 4 km na północny zachód od Tyberiady.
Jezus wyrzucił z niej siedem złych duchów (Mk 16, 9; Łk 8, 2).
Odtąd włącza się ona do grona Jego słuchaczy i wraz z innymi niewiastami troszczy się o wędrujących z Nim ludzi.
Po raz drugi wspominają o niej Ewangeliści pisząc, że była ona obecna podczas ukrzyżowania i śmierci Jezusa (Mk 15, 40; Mt 27, 56; J 19, 25) oraz zdjęcia Go z krzyża i pogrzebu.
Maria Magdalena była jedną z trzech niewiast, które udały się do grobu, aby namaścić ciało Ukrzyżowanego, ale grób znalazły pusty (J 20, 1).
Kiedy Magdalena ujrzała kamień od grobu odwalony, przerażona, że Żydzi zbezcześcili ciało ukochanego Zbawiciela, wyrzucając je z grobu w niewiadome miejsce, pobiegła do Apostołów i powiadomiła ich o tym.
Potem sama ponownie wróciła do grobu Pana Jezusa. Zmartwychwstały Jezus ukazał jej się jako ogrodnik (J 20, 15).
Ona pierwsza powiedziała Apostołom o Chrystusie, że On żyje (Mk 16, 10; J 20, 18).

Nie wiemy, co św. Łukasz miał na myśli, kiedy napisał o Marii Magdalenie, że Pan Jezus wypędził z niej siedem złych duchów.
 
Św. Grzegorz I Wielki utożsamiał Marię Magdalenę z jawnogrzesznicą, o której na innym miejscu pisze tenże Ewangelista (Łk 7, 36-50), jak też z Marią, siostrą Łazarza, o której pisze św. Jan, że podobnie jak jawnogrzesznica u św. Łukasza, obmyła nogi Pana Jezusa wonnymi olejkami (J 11, 2).
 
Współcześni bibliści, idąc za pierwotną tradycją i za ojcami Kościoła na Wschodzie, uważają jednak, że imię Maria miały trzy niewiasty nie mające ze sobą bliższego związku.
Dotąd tak w liturgicznych tekstach, jak też w ikonografii Marię Magdalenę zwykło się przedstawiać w roli Łukaszowej jawnogrzesznicy, myjącej nogi Pana Jezusa.
 
Najnowsza reforma kalendarza liturgicznego wyraźnie odróżnia Marię Magdalenę od Marii, siostry Łazarza, ustanawiając ku ich czci osobne dni wspomnienia.
 
Marię Magdalenę nieraz utożsamiano także z Marią Egipcjanką, nierządnicą (V w.), która po nawróceniu miała żyć jako pustelnica nad Jordanem.
 
Kult św. Marii Magdaleny jest powszechny w Kościele tak na Zachodzie, jak i na Wschodzie. Ma swoje sanktuaria, do których od wieków licznie podążają pielgrzymi.
W Efezie pokazywano jej grób i bazylikę wystawioną nad nim ku jej czci. Kiedy zaś Turcy zawładnęli miastem, miano jej relikwie przenieść z Efezu do Konstantynopola za cesarza Leona Filozofa (886-912).
Kiedy krzyżowcy opanowali Konstantynopol (1202-1261), mieli przenieść relikwie Marii Magdaleny do Francji, do Vezelay, gdzie do dnia dzisiejszego doznają czci.
We Francji jest jeszcze jedno sanktuarium św. Marii Magdaleny, w La Saint Baume, gdzie według legendy miała mieszkać przez 30 lat w jaskini jako pustelnica i pokutnica, kiedy ją w dziurawej łódce na pełne morze wywieźli Żydzi.

 

Maria Magdalena jest patronką zakonów kobiecych; Prowansji, Sycylii, Neapolu; dzieci, które mają trudności z chodzeniem, fryzjerów, kobiet, osób kuszonych, ogrodników, studentów i więźniów.

 

W ikonografii św. Maria Magdalena przedstawiana jest według tradycji, która utożsamiła ją z innymi Mariami. Ukazywana w długiej szacie z nakrytą głową; w bogatym książęcym wschodnim stroju lub jako pokutnica, której ciało osłaniają długie włosy; w malarstwie barokowym ukazywana bez odzieży lub półnago. Jej atrybutami są: dyscyplina, instrumenty muzyczne, krucyfiks, księga – znak jej misyjnej działalności, naczynie z olejkiem, kadzielnica, gałązka palmowa, czaszka, włosiennica, zwierciadło.

 

(źródło: ww.brewiarz.katolik.pl)

 

Podziel się z innymi: