SZKAPLERZ KARMELITAŃSKI I MEDALIK SZKAPLERZNY

      

SZKAPLERZ KARMELITAŃSKI I MEDALIK SZKAPLERZNY

 

Czym jest szkaplerz święty?

Znaki w życiu człowieka

Czymś naturalnym w życiu człowieka jest życie wokół symboli i tworzenie symboli, które wyrażają świat człowieka, w którym istnieje jedność między tym co zewnętrzne-materialne a tym co duchowe – wewnętrzne. W życiu codziennym mamy do czynienia z relacjami pomiędzy ludźmi: przyjaźnią, miłością małżeńską, braterstwem, ojcostwem, macierzyństwem itd.. Ludzie wyrażają te więzi przez gesty, słowa i znaki na przykład: dzielenie się posiłkiem będące znakiem przyjaźni, zasiadanie przy jednym stole jako znak wspólnoty, obrączki małżeńskie jako znak węzła małżeńskiego, uczestnictwo w manifestacji, będące symbolem solidarności z innymi, obchodzenie rocznicy narodowej, będące symbolem tożsamości narodowej itd. Potrzebujemy znaków i symboli, które by nam pomagały zrozumieć, przeżywać i pogłębiać więzi z innymi oraz które by nam uświadamiały czym jesteśmy jako osoby.

Znaki w życiu chrześcijańskim

Pan Jezus jest wielkim darem i znakiem miłości Ojca. To co Jezus mówił i to co czynił, to co czynił również, ostatecznie jego męka, śmierć i zmartwychwstanie są Jego ostatnim słowem o miłości Boga do nas. Abyśmy mogli w tej miłości uczestniczyć i z niej czerpać ustanowił On Kościół jako znak i narzędzie swojej zbawczej miłości. Posłużył się znakami wody, chleba, wina… abyśmy mogli przyjąć i zrozumieć rzeczywistość Bożej miłości i zbawienia, którą chce nas obdarzyć. W sprawowaniu Eucharystii i innych sakramentów symbole wody, oleju, chleba, wina, włożenia rąk, nałożenia obrączek… wprowadzają nas w obecność i nadprzyrodzone działanie Boga.
Maryja jako Matka Pana przez Boże wybranie i całkowity dar z siebie samej ma szczególny udział w zbawczej misji Pana Jezusa. Maryja jest obecna w naszym życiu i działa dla naszego zbawienia. W tradycji i życiu Kościoła mocno ugruntowały się dwa znaki wyrażające obecność i działanie Maryi dla nas, są to: różaniec i szkaplerz.

Szkaplerz to Znak Macierzyńskiej Miłości i Opieki Maryi

Materialnie słowo „szkaplerz” oznacza szatę wierzchnią, którą mnisi przywdziewali na habit zakonny w czasie ręcznej pracy jako ochronę przed brudem. W języku łacińskim „scaphulae, -arum”, w pierwotnym znaczeniu terminu oznacza: plecy, łopatki, ramiona, grzbiet. Drugie znaczenie jest już nazwą odpowiadającą znaczeniu „scaphulare, -is”; okrycie pleców, szkaplerz. Jest jeszcze trzecie znaczenie „scaphulae” – ; – skrzydła, pióra, wyraz używany w psalmach: „scapulis suis obumbrabit tibi” – ; – skrzydłami swoimi ciebie osłoni. Na początku szkaplerz funkcjonował jako zredukowany habit zakonny. Dlatego też nazywano go niekiedy także „małym habitem”.
Z biegiem czasu nabrał on znaczenia symbolicznego: wyrażał on niesienie codziennego krzyża przez uczniów i naśladowców Pana Jezusa. W niektórych zakonach, a tak stało się w Karmelu, szkaplerz stał się znakiem własnej tożsamości i życia karmelitańskiego.
Szkaplerz zaczął symbolizować specjalną więź Karmelitów z Maryją, Matką Pana Jezusa i Patronką Zakonu do czego przyczyniła się wielowiekowa tradycja o maryjnym objawieniu i nadaniu przywilejów tym, którzy ten szkaplerz noszą i w nim umierają.
Dla czcicieli Maryi szkaplerz symbolizował ufność pokładaną w Jej Macierzyńskiej Miłości, co prowadziło do Jej skutecznego wstawiennictwa przed Bogiem w kwestii wiecznego zbawienia swych dzieci, a przyjmując Opiekę Maryi w całym życiu, noszący szkaplerz wyrażał pragnienie naśladowania Jej stylu życia i cnót, szczególnie cnoty czystości przeżywanej według własnego stanu. W ten sposób Szkaplerz przeobraził się w znak ściśle Maryjny.

Szkaplerz Karmelitański jest wykonany z sukna wełnianego koloru brązowego. Składa się z dwóch kawałków materiału ze sobą połączonych dwoma sznurkami lub tasiemkami, na jednej części znajduje się wizerunek Matki Bożej Szkaplerznej, a na drugiej wizerunek Najświętszego Serca Pana Jezusa. Jest też często zastępowany Medalikiem z podobnymi wizerunkami.

Kościół związał ze szkaplerzem następujące obietnice:

– kto umrze odziany szkaplerzem świętym nie zazna ognia piekielnego
– noszący(a) szkaplerz jako czciciel(ka) Matki Bożej zapewnia sobie Jej opiekę co do duszy i ciała w tym życiu i szczególną pomoc w godzinie śmierci
– każdy(a), kto pobożnie nosi szkaplerz i zachowuje czystość według stanu, zostanie wybawiony(a) z czyśćca w sobotę po swej śmierci
– ci, którzy przyjęli szkaplerz, są złączeni z zakonem karmelitańskim i mają udział w jego duchowych dobrach za życia i po śmierci, a więc: we Mszach Świętych, Komuniach Świętych, umartwieniach, odpustach, modlitwach, postach, itp.

Wartość i znaczenie Szkaplerza Karmelu

Szkaplerz jest jednym z sakramentaliów Kościoła. Rolą sakramentaliów jest uświęcanie różnych okoliczności życia człowieka, przygotowanie i usposabianie wierzących do przyjmowania łaski uświęcającej. Maryja, przez ofiarowanie Szkaplerza, zaopatrzyła nas w szczególną pomoc potrzebną w codziennej drodze ku życiu wiecznemu. Szkaplerz karmelitański jest znakiem opieki i wstawiennictwa Maryi, naszej Królowej, Pani, Siostry i Matki. Wprowadza w rzeczywistość duchowego macierzyństwa Maryi, która pod krzyżem otrzymała od Chrystusa zadanie troski o każdego człowieka (por. J 19,26).
Każdy, kto przywdziewa Szkaplerz święty, zostaje wszczepiony w pobożność maryjną Karmelu. Ma udział we wszystkich duchowych owocach modlitwy i życia Rodziny Karmelitańskiej, może również uważać całe dziedzictwo Karmelu za swoje. Każdy, kto został „ozdobiony” szatą Maryi, jest zaproszony do codziennego współtworzenia duchowości karmelitańskiej. Ideał Karmelu stanowią wierna modlitwa, kontemplacja Boga, wolność oraz wynikająca z niej służba braciom – na wzór Maryi. Zasady te mogą być realizowane na różne sposoby – zgodnie ze specyfiką prowadzonego życia. Istotą karmelitańskiego ideału jest gotowość pójścia wraz z Maryją oraz siostrami i braćmi ku Bogu, który jest Miłością

 

Zasady i powinności szkaplerzne

Obowiązki noszących Szkaplerz

– naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.
– dniem i nocą nosić na sobie szkaplerz.
– odmawiać codziennie modlitwę naznaczoną w dniu przyjęcia do szkaplerza (Pod Twoją obronę lub Witaj, Królowo).
– spełniać dobre uczynki wobec bliźnich.

Praktyki zalecane noszącym szkaplerz święty

– przynajmniej raz w miesiącu, jeżeli pozwolą na to warunki, oraz w święta Matki Bożej przystępować do spowiedzi i Komunii Świętej.
– nawiedzać często kościół i przynajmniej przez kilka minut modlić się do Matki Bożej.
– od czasu do czasu z miłości do Matki Bożej wyrzec się czegoś dozwolonego (drobne umartwienia).

Informacje praktyczne

Uprzedzając niektóre pytania poniżej podano różne ważne informacje odnośnie do szkaplerza karmelitańskiego. Dotyczą one zarówno samego szkaplerza, dyspozycji osób do niego przystępujących, jak i podstawowych praktyk z nim związanych.
• Szkaplerz Karmelitański musi być wykonany z sukna wełnianego koloru brązowego. Na jednej części ma być wizerunek Matki Bożej Szkaplerznej, a na drugiej wizerunek Najświętszego Serca Pana Jezusa. Może on być zastąpiony Medalikiem z podobnymi wizerunkami.
• Szkaplerz św. mogą przyjąć wszyscy wierni nawet Ci co są w separacji małżeńskiej lub po rozwodzie cywilnym aby tylko zachowywali czystość według swego stanu.
• Stolica Święta nie widzi przeszkód, aby szkaplerzem odziewać również małe dzieci. Zaleca się jednak, aby były w takim wieku, by mogły zrozumieć podstawowe prawdy wiary. Wiedząc, kim jest Maryja, owocniej będą mogły przyjąć dar Jej macierzyńskiej miłości.
• Nie mogą przyjmować szkaplerza świętego osoby nieobecne. Wyjątek stanowią osoby ciężko chore, żołnierze lub więźniowie. Można przesłać im poświęcony szkaplerz, by założyli go sobie i podjęli praktykę nabożeństwa. Gdy ustaną przeszkody, powinni przyjąć go na nowo z ręki kapłana.
• Szkaplerz powinien być założony przez kapłana lub diakona (wyjątkowo może dokonać tego inna upoważniona osoba) z zachowaniem zatwierdzonego przez Stolicę Apostolską rytu.
• Szkaplerz sukienny i medalik szkaplerzny mają taką samą wartość duchową. Chociaż przyjęcie powinno dokonać się przy pomocy szkaplerza sukiennego (dwa płatki brązowego sukna), można go później, według osobistego uznania, zastąpić medalikiem szkaplerznym. Czynimy to już sami. Medalik szkaplerzny (na jego noszenie zezwolił Pius X w 1910 r.) powinien mieć z jednej strony wizerunek Najświętszego Serca Jezusa, a z drugiej strony wizerunek Matki Bożej ze szkaplerzem w dłoni.
• Przyjęcie do szkaplerza dokonuje się tylko jeden raz. Gdy zniszczy się nam sukienny szkaplerz albo zgubimy medalik, nabywamy nowy i nakładamy go sobie prywatnie. Nie jest wymagane poświęcenie nowego szkaplerza. Gdybyśmy jednak tego chcieli, może to uczynić każdy kapłan.
• Zniszczony sukienny szkaplerz najlepiej spalić. Nie powinniśmy wyrzucać go do śmieci, gdyż byłoby to świadectwem braku czci dla samego znaku, jak i dla Tej, od której go otrzymaliśmy.
• Jeśli ktoś przyjąwszy szkaplerz nie nosił go dłuższy czas czy to z zapomnienia czy z niedbalstwa, czy też z powodu zagubienia go, nie musi na nowo przyjmować go z rąk kapłana. Wystarczy, gdy sam sobie go ponownie założy, żałując za zaniedbania i podejmując wymogi nabożeństwa. Gdyby ktoś odrzucił szkaplerz z pogardy, a zrozumiawszy, że źle uczynił, chciał powrócić do praktyki nabożeństwa, powinien ponownie otrzymać szkaplerz od kapłana.
• Szkaplerz najlepiej nosić na szyi. Najczęściej wierni skrywają go dyskretnie pod ubiorem. Nie czyni zadość obowiązkom nabożeństwa ten, kto przyjąwszy szkaplerz wiesza go np. w mieszkaniu na ścianie. Wielkość łask obiecanych przez Maryję domaga się od nas noszenia szkaplerza w sposób godny.
• Przyjmujący szkaplerz przez sam fakt przyjęcia go należą do wielkiej Rodziny Szkaplerznej, mogą zdecydować się na instytucjonalną przynależność do Karmelu przez zapisanie się do Bractwa Szkaplerznego, które jest prawnie zatwierdzoną formą zrzeszania się wiernych i posiada własne statuty. Bractwa istnieją przy klasztorach karmelitańskich i w niektórych parafiach diecezjalnych. Samo przyjęcie szkaplerza nie oznacza przynależności do Bractwa Szkaplerznego.

 

ODPUSTY DLA NOSZĄCYCH SZKAPLERZ

Noszący szkaplerz św. i należący do bractwa szkaplerznego mają możność uzyskania odpustu zupełnego dla siebie lub dla zmarłych w dzień wpisania do bractwa szkaplerznego i niektóre święta zakonu karmelitańskiego.

 

Noszący szkaplerz mogą uzyskać odpust zupełny w następujące dni.

– w dzień wpisania do bractwa szkaplerznego,

– 16 maja, wspomnienie św. Szymona Stocka

– 16 lipca, uroczytość NMP z Góry Karmel (MB Szkaplerznej)

– 20 lipca , święto św. Eliasza proroka

– 1 października, święto św. Teresy od Dzięciątka Jezus

– 15 października, uroczystość św. Teresy od Jezusa

-14 listopada, święto Wszystkich Świetych zakonu karmelitańskiego

– 14 grudnia, uroczystość św. Jana od Krzyża

Oprócz odpustu zupełnego jest także możliwość zyskania odpustu cząstkowego. Powyższą sprawę odpustów wyjaśnijmy od razu, aby do niej już potem nie wracać, gdyż często ieszcze jest wiele nieporo­zumieniu wśród wiernych noszących szkaplerz karmelitański.

Odpust cząstkowy może uzyskać każdy noszący szkaplerz, jeśli nosi go pobożnie, czyli z wiarą. Chodzi tutaj o stan ducha, wysiłek i gorliwość, z jaką nosi się szkaplerz, i która jest miarą odpustu. Pomocą w tym może być ucałowanie szkaplerza czy pobożny akt strzelisty. Kościół przydziela ze swego skarbca tyle darowania kary doczesnej (za grzechy już odpuszczone), ile ów, zyskujący odpust, sam iei otrzymuje dzięki swei gorliwości. Jeśli szkaplerz został po­święcony przez papieża lub biskupa, wtedy w uroczystość Apostołów Piotra i Pawła osoba nosząca go może zyskać również odpust zupeł­ny po odmówieniu zatwierdzonego wyznania wiary.

Przy okazji wyjaśnijmy także warunki zyskania odpustu zupeł­nego. Do uzyskania odpustu zupełnego wymagane są warunki:

– przynajmniej ogólna intencja zyskania odpustu,

– spowiedź sakramentalna.

– Komunia eucharystyczna.

– modlitwa w intencjach wyznaczonych przez Ojca św. (np. „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Ma­ryjo”).

– wykluczenie wszelkiego przywiązania do grzechu, nawet pow­szedniego.

 

W uroczystość Matki Bożej z Góry Karmel (16 lipca) odpust zupełny mogą otrzymać wszyscy wierni, którzy nawiedzą pobożnie kościół karmelitański i oprócz wypełnienia powyższych warunków zwykłych odmówią ponadto Ojcze nasz… i Wierzę w Boga…. Odpust ten można zyskać już od południa poprzedzajacego uroczystość.

Podziel się z innymi:

2 myśli nt. „SZKAPLERZ KARMELITAŃSKI I MEDALIK SZKAPLERZNY

    • I ja mam nadzieję, być pochowana ze swoim szkaplerzem.Gdy podczas ostaniego pobytu w szpitalu pani doktor zobaczyła, że mam na sobie szkaplerz – potwierdziła że i ona nalezy do Szkaplerza, mówiąc – „o, nasz człowiek”. Ale do operacji kazali mi szkaplerz zdjąć… Było to dla mnie wyjątkowo trudne.Serdeczności Malutka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *