NATYCHMIAST

Święto świętego Andrzeja, Apostoła

 

Kolekta

Wszechmogący Boże, święty Andrzej Apostoł był głosicielem Ewangelii i pasterzem Twojego Kościoła, pokornie Cię prosimy, aby nieustannie wstawiał się za nami. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

Czytanie  Rz 10,9-18

Psalm Ps 19,2-5

 

Ewangelia Mt 4,18-22

Gdy Jezus przechodził obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał dwóch braci, Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami.

I rzekł do nich: „Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi”. Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. A gdy poszedł stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.

 

 

W krótkim fragmencie dzisiejszej Ewangelii, pojawia się dwukrotnie słowo „natychmiast”.

Powołani, wezwani przez Jezusa, natychmiast zostawiają swoje dotychczasowe zajęcie, łodzie, bliskich i idą za Panem.

Ich nawrócone serca były na tyle czyste, że odpowiedziały natychmiast na głos Boga.

Bez nawrócenia, bez zmiany myślenia, bez otwarcia na Boży zamysł i wolę, nie można zrealizować słów Boga.

Pojawią się wtedy w nas dywagacje, przeliczanie zysków i korzyści, powątpiewanie, odwlekanie podejmowania decyzji. Taka postawa jest daleka, od natychmiastowej czynnej odpowiedzi na wezwanie Jezusa.

 

Dziś w święto Pierwszego Powołanego warto zapytać się siebie o odkrywanie przed laty własnego, osobistego powołania.

Na ile bylo to pragnienie wypelnienia Bożego zamiaru w życiu, a na ile  własny plan?

Czy było nasłuchiwanie, czy było nawrócenie, czy było rozeznanie ?

A jeśli już usłyszałam wezwanie, to jak na nie odpowiedziałam?

 

Warto też przyjrzeć się realizacji naszej życiowej misji do jakiej powołał, każdego z nas Pan.

Czy jesteśmy jej wierni?

Czy w chwilach kryzysów, zwątpienia nie podejmujemy zbyt pochopnych decyzji?

 

Święty Ignacy Loyola radził, aby czy to w czasie pocieszenia duchowego czy to w czasie strapienia nie podejmować żadnych ważnych decyzji.

W czasie pocieszenia zbyt łatwo ulegamy naszemu „ego”. 

W czasie strapienia zbyt łatwo padamy ofiarami pokus złego ducha, który pragnie nas odwieść od posluszeństwa Bogu.

 

 

Dziękuję i pozdrawiam.  

Podziel się z innymi:

ŚWIĘTY ANDRZEJ

  

 

 

ŚWIĘTY ANDRZEJ, APOSTOŁ – PIERWSZY POWOŁANY

30 listopada

 

Andrzej pochodził z Betsaidy nad Jeziorem Galilejskim (por. J 1, 44), ale mieszkał w domu teściowej swego starszego brata, św. Piotra, w Kafarnaum (por. Mk 1, 21. 29-30).

Był – jak św. Piotr – rybakiem.

 

Początkowo był uczniem Jana Chrzciciela.

Pod jego wpływem poszedł za Chrystusem, gdy Ten przyjmował chrzest w Jordanie.

 

Andrzej nie tylko sam przystąpił do Chrystusa, ale przyprowadził także św. Piotra, swojego brata:

 „Nazajutrz Jan znowu stał w tym miejscu wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: „Oto Baranek Boży”. Dwaj uczniowie usłyszeli jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: „Czego szukacie?” Oni powiedzieli do Niego: „Rabbi – to znaczy: Nauczycielu – gdzie mieszkasz?” Odpowiedział im: „Chodźcie, a zobaczycie”. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej”.

 

Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: „Znaleźliśmy Mesjasza” – to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa” (J 1, 35-41).

 

Andrzej był pierwszym powołanym przez Jezusa na apostoła uczniem.

Apostołowie Andrzej, Jan i Piotr nie od razu na stałe połączyli się z Panem Jezusem.

Po pierwszym spotkaniu w pobliżu Jordanu wrócili do Galilei do swoich zajęć.

Byli rybakami zamożnymi, skoro mieli własne łodzie i sieci. Tam ich Chrystus po raz drugi wezwał i odtąd pozostaną z nim aż do Jego śmierci i wniebowstąpienia.

 

Spotkanie nad Jeziorem Genezaret i powtórne wezwanie przekazał nam św. Mateusz:

„Gdy (Jezus) przechodził obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał dwóch braci, Szymona, zwanego Piotrem i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro: byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: „Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi”. Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za nim” (Mt 4, 18-20).

 

Św. Łukasz dorzuca szczegół, że powołanie to łączyło się z cudownym połowem ryb (Łk 5, 1-11). Tak więc Pan Jezus niezwykłym cudem chciał umocnić w swoich pierwszych uczniach wiarę w siebie, że jest naprawdę tym, za kogo się podaje.

 

W Ewangeliach św. Andrzej występuje jeszcze dwa razy.

Kiedy Pan Jezus przed cudownym rozmnożeniem chleba zapytał Filipa: „Skąd kupimy chleba, aby oni się posilili?” – św. Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego: „Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?” (J 6, 5. 9).

 

I jeszcze raz występuje św. Andrzej, kiedy pośredniczy, aby poganie także mogli ujrzeć Chrystusa i z nim się zetknąć bezpośrednio:

„A wśród tych, którzy przybyli, aby oddać pokłon (Bogu) w czasie święta byli też niektórzy Grecy. Oni więc przystąpili do Filipa, pochodzącego z Betsaidy, i prosili go mówiąc: „Panie, chcemy ujrzeć Jezusa”. Filip poszedł i powiedział Andrzejowi. Z kolei Andrzej i Filip poszli i powiedzieli Jezusowi” (J 12, 20-22).

Chodziło w tym wypadku o prozelitów.

W spisie Apostołów wymieniany jest na drugim (Mt i Łk) lub czwartym (Mk) miejscu. Przez cały okres publicznej działalności Pana Jezusa należał do Jego najbliższego otoczenia.

W domu Andrzeja i Piotra w Kafarnaum Chrystus niejednokrotnie się zatrzymywał.

Andrzej był świadkiem cudu w Kanie (J 1, 40 – 2, 12) i cudownego rozmnożenia chleba (J 6, 8 nn).

W tradycji usiłowano wybadać ślady jego apostolskiej działalności po Zesłaniu Ducha Świętego.

Orygenes (+ 254) wyraża opinię, że św. Andrzej pracował w Scytii, w kraju leżącym pomiędzy Dunajem a Donem. Byłby to zatem Apostoł Słowian, których tu właśnie miały być pierwotne siedziby. Według św. Hieronima (+ 421), św. Andrzej miał także pracować w Poncie, w Kapadocji, w Galicji i Bitynii, skąd udał się do Achai.

Ten sam pogląd podziela Teodoret (+ 458), który twierdzi, że św. Andrzej przeszedł ze Scytii do Tracji i Epiru, aby zakończyć życie śmiercią męczeńską w Achai.

 

Wszystkie źródła są zgodne, że św. Andrzej zakończył swoje apostolskie życie śmiercią męczeńską w Patras w Achai, na drzewie krzyża. Patras leży na Peloponezie przy ujściu Zatoki Korynckiej.

Niemniej pilne zainteresowanie osobą i działalnością, a zwłaszcza śmiercią św. Andrzeja okazują apokryfy: Dzieje Andrzeja z wieku II-III oraz Męka św. Andrzeja z wieku IV. Są to dokumenty bardzo dawne, sięgające niemal czasów apostolskich. Zwłaszcza Dzieje Andrzeja cieszyły się kiedyś wielkim powodzeniem. Według tych źródeł po Zesłaniu Ducha Świętego Andrzej miał pracować w Poncie i Bitynii (dzisiaj zachodnia Turcja) oraz w Tracji (Bułgaria), Scytii (dolny bieg Dunaju) i Grecji. Tam też, w Patras, 30 listopada 65 lub 70 roku, przeżegnawszy zebranych wyznawców, został ukrzyżowany głową w dół na krzyżu w kształcie litery X. Wyrok ten przyjął z wielką radością – cieszył się, że umrze na krzyżu, jak Jezus.

Kult św. Andrzeja był w Kościele bardzo zawsze żywy.

 

Liturgia bizantyjska określa św. Andrzeja przydomkiem Protokleros, co znaczy „pierwszy powołaniem”, gdyż obok św. Jana pierwszy został przez Chrystusa wezwany na Apostoła. Achaja się chlubi, że jego pierwszym metropolitą był św. Andrzej.

W 356 roku relikwie św. Andrzeja przewieziono z Patras do Konstantynopola i umieszczono je w kościele Apostołów. Krzyżowcy z czwartej wyprawy krzyżowej, którzy w 1202 r. zdobyli Konstantynopol, zabrali relikwie i umieścili w Amalfi w pobliżu Neapolu. Głowę św. Andrzeja papież Pius II w XV w. kazał przewieźć do Rzymu, do bazyliki św. Piotra w myśl zasady, że skoro chwała wspólna połączyła obu braci, powinna ta sama chwała połączyć także ich ciała.

25 września 1964 r. papież Paweł VI nakazał ją zwrócić kościołowi w Patras. Najpierw 23 września złożyli hołd relikwii wszyscy ojcowie soboru watykańskiego drugiego, zebrani na trzeciej sesji wraz z papieżem, który w procesji przeniósł relikwię z kaplicy Najśw. Sakramentu na ołtarz auli soborowej. Mszę świętą odprawił przy tej okazji kardynał Marcella, archiprezbiter Bazyliki Św. Piotra, a kazanie wygłosił kardynał Koenig z Wiednia, kończąc homilię modlitwą o zjednoczenie Kościołów. Po południu przewieziono relikwie do kościoła Św. Andrzeja delia Valle, gdzie były wystawione ku czci publicznej przez trzy dni. Dnia 25 września przybyła drogą lotniczą do Rzymu delegacja greckiego Kościoła Prawosławnego. Przyjął ją Paweł VI na osobnej audiencji i wręczył święte relikwie. Jeszcze tego samego dnia przewieziono relikwię samolotem do Patras. Kościół grecki posiada też relikwie krzyża, na którym umarł św. Andrzej.

Kult św. Andrzeja był w różnych krajach zawsze bardzo żywy. Święty Grzegorz I Wielki założył ku jego czci klasztor i kościół w Rzymie. Otrzymał także relikwie Apostoła z Konstantynopola (+ 604).

 

Wiele narodów i państw ogłosiło św. Andrzeja za swojego szczególnego patrona. Tak uczyniły: Neapol, Niderlandy, Szkocja, Hiszpania, arcybiskupstwo Brunszwiku, księstwo Burgundii, Limburg, Luksemburg, Mantua i Szlezwig, a z innych krajów – Bitynia, Grecja, Holandia, Niemcy, Pont, Prusy, Rosja i Sycylia. Także bardzo wiele miast chlubi się patronatem św. Andrzeja: Agde, Aranches, Baeza, Bordeaux, Brescia, Bruggia, Hanower, Neapol, Orange, Pesaro, Rawenna, Rochester.

 

Jest także patronem małżeństw, podróżujących, rybaków, rycerzy, woziwodów, rzeźników.

 

Orędownik zakochanych, wspomaga w sprawach matrymonialnych i wypraszaniu potomstwa. Dużą czcią cieszył się św. Andrzej również w Polsce. Istniał u nas zwyczaj wróżb andrzejkowych. Dziewczęta lały wosk roztopiony na wodę i zgadywały z figur, jakie się tworzą, która będzie miała pierwsza wesele.

W ikonografii św. Andrzej Apostoł przedstawiany jest jako starszy mężczyzna o gęstych, siwych włosach i krzaczastej, krótkiej brodzie. Jako apostoł nosi długi płaszcz. Czasami ukazywany jako rybak w krótkiej tunice. Powracającą sceną w sztuce religijnej jest chwila jego ukrzyżowania. Atrybutami Świętego są: „krzyż św. Andrzeja” w kształcie litery X, księga, ryba, sieć.

(źródło: www.brewiarz.katolik.pl)

Podziel się z innymi:

ŁASKA WIARY NIE JEST TYLKO DLA WYBRANYCH

Kolekta

Panie, nasz Boże, pomóż nam gorliwie się przygotować na przyjście Chrystusa, Twojego Syna, aby gdy przyjdzie i zapuka do naszych drzwi, zastał nas czuwających na modlitwie  i z radością głoszących Jego chwałę. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego,  Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Czytanie Iz 4, 2-6

W owym dniu Odrośl Pana stanie się ozdobą i chwałą, a owoc ziemi przepychem i krasą dla ocalałych z Izraela. I będzie tak: Ten, kto pozostał żywy na Syjonie, i który się ostał w Jeruzalem, każdy będzie nazwany świętym i wpisany do księgi życia w Jeruzalem.

Gdy Pan obmyje brud Córy Syjońskiej i krew rozlaną oczyści wewnątrz Jeruzalem tchnieniem sądu i tchnieniem pożogi, wtedy Pan przyjdzie spocząć na całej przestrzeni góry Syjonu i na tych, którzy się tam zgromadzą, we dnie jako obłok z dymu, w nocy jako olśniewający płomień ognia.
Albowiem nad wszystkim Chwała Pana będzie osłoną i namiotem, by za dnia dać cień przed skwarem, ucieczkę zaś i schronienie przed nawałnicą i ulewą.

 

Psalm Ps 122, 1-2.4-9

 

Ewangelia Mt 8, 5-11

Gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: „Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi”. Rzekł mu Jezus: „Przyjdę i uzdrowię go”.

Lecz setnik odpowiedział: „Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a sługa mój odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „Idź”, a idzie; drugiemu „Chodź tu”, a przychodzi; a słudze: „Zrób to”, a robi”.
Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i rzekł do tych, którzy szli za Nim: „Zaprawdę, powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim”.

Wiara setnika, w dobroć i Bożą moc Jezusa.

Uznanie  mocy Pana i własnej niegodności.

Dla pobożnych Żydów, setnik był poganinem, którego należało się wystrzegać. 

A jednak ten poganin, okazał się być wrażliwy na cierpienie swojego sługi i nie zawahał się iść do Pana, pokornie, z żołnierską prostotą i z wielką wiarą  prosić o pomoc.

Wierzył i wyznał, że wystarczy Słowo Boga, a jego służący będzie uzdrowiony. 

Od lat idziemy za Panem, słuchamy Jego nauki, staramy się ją wypełniać, ale czy nasza wiara jest tak silna i prosta?

Czy w chwilę po modlitwie prośby, nie ogarniają nas natychmiast wątpliwości, czy nie wycofujemy się myśląc, ze może za dużo oczekujemy, albo że może nie powinniśmy prosić?

Być może i w naszym otoczeniu znajdą się tacy setnicy, których wiara, w którymś momencie nas zaskoczy, nas w teorii wierzących w Boga i Bogu od urodzenia…

Czy znajdzie się w nas wtedy dosyć pokory, aby uczyć się od nich postawy wiary w moc Żywego Słowa. 

O taką wielką wiarę dla moich znajomych „setników” modliłam się dzisiaj…

O taką pokorę dla mnie samej prosiłam…. 

 

Dziękuję i pozdrawiam.

Podziel się z innymi:

NOWENNA PRZED UROCZYSTOŚCIĄ NIEPOKALANEGO POCZĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

Nowenna przed Uroczystością Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

 
 
  
 

Maryjo, Pani Niepokalana, uwielbiamy razem z Tobą Trójcę Przenajświętszą i dziękujemy, że Cię obdarowała wolnością od grzechu pierworodnego. Prosimy Cię gorąco, przyjmij nasze błagania i otaczaj nas swą pomocą i opieką. Amen.

 

Dzień pierwszy – 29 listopada
Maryjo Niepokalana, sławimy Twoje Niepokalane Poczęcie. Spraw, prosimy, by wezwanie Twojego imienia pokonywało w nas złe skłonności i pożądliwości. Amen.

 

Dzień drugi – 30 listopada
Maryjo Niepokalana, Ty jesteś pokorną Służebnicą Pańską, przeto spraw wstawiennictwem Twym u Syna, aby pycha nie zatruwała naszych dusz. Amen.

 

Dzień trzeci – 1 grudnia
Maryjo Niepokalana, Ty przebaczyłaś wszystkim, którzy ranili Serce Syna Twego i Twoje Serce – ulecz nas z niechęci do bliźnich i natchnij życzliwością do nich. Amen.

 

Dzień czwarty – 2 grudnia
Maryjo Niepokalana, dziewicza niewinność jest szczególną Twoją ozdobą. Naucz nas cenić tę cnotę i brzydzić się wszelkim grzechem nieczystym. Amen.

 

Dzień piąty – 3 grudnia
Maryjo Niepokalana, zachowaj nas od obmowy i oszczerstw, które ranią serca bliźnich. Amen.

 

Dzień szósty – 4 grudnia
Maryjo Niepokalana, uproś nam łaskę, aby wstrzemięźliwość i trzeźwość stały się znamionami naszego życia. Amen.

 

Dzień siódmy – 5 grudnia
Maryjo Niepokalana, byłaś zawsze wierną w wypełnianiu woli Bożej, a my ileż razy wykraczaliśmy przeciwko przykazaniom Bożym. Naucz nas, Matko, poszanowania woli Twego Syna. Amen.

 

Dzień ósmy – 6 grudnia
Maryjo Niepokalana, tyle w nas nieszczerości i pozy. Uproś nam łaskę prostoty i prawdy. Amen.

 

Dzień dziewiąty – 7 grudnia
Maryjo Niepokalana, oto już zbliża się Twoje święto. Ty jesteś arcydziełem Trójcy Przenajświętszej. Miłość Boża dała nam Ciebie. Dziękujemy Bogu wdzięcznym sercem za ten wielki dar, a Ciebie prosimy, naucz nas kochać szczerze Ojca w niebie i braci na ziemi. Amen.

 

Hymn
Cała piękna jesteś, Maryjo,
i zmazy pierworodnej nie ma w Tobie.
Tyś chwałą Jeruzalem,
Tyś weselem Izraela,
Tyś chlubą ludu naszego,
Tyś ucieczką grzeszników, o Maryjo,
Panno Najroztropniejsza,
o Matko Najmiłosierniejsza,
módl się za nami i wstaw się
u Twego Syna,
Jezusa Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

Podziel się z innymi:

ŻYCIE JAK ADWENT

I NIEDZIELA ADWENTU

ROK LITURGICZNY A/I (MATEUSZ)

HASŁO ROKU LITURGICZNEGO „W KOMUNII Z BOGIEM”

 

Brewiarz: I Tydzień Adwentu, I Tydzień Psałterza (I Tom brewiarza w wydaniu cztero-tomowym)

 

Kolekta:

Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy przez dobre uczynki przygotowali się na spotkanie przychodzącego Chrystusa,  a w dniu sądu, zaliczeni do Jego wybranych, mogli posiąść Królestwo niebieskie. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna,  który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego,  Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Pierwsze czytanie Iz 2,1-5

Widzenie Izajasza, syna Amosa, dotyczące Judy i Jerozolimy: Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pana stanie mocno na wierzchołku gór i wystrzeli ponad pagórki. Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: „Chodźcie, wstąpmy na Górę Pana do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo wyjdzie z Syjonu i słowo Pana z Jeruzalem”.

On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i wyda wyroki dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny. Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w światłości Pana!

Psalm Ps 122, 1-2.4-9; 

 

Drugie czytanie Rz 13,11-14; 

Bracia: Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu. Teraz bowiem zbawienie jest bliżej nas niż wtedy, gdyśmy uwierzyli.

Noc się posunęła, a przybliżył się dzień. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła. Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w kłótni i zazdrości. Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa i nie troszczcie się zbytnio o ciało, dogadzając żądzom.

 

Ewangelia  Mt 24,37-44

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, że przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga zostawiona.

Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie”.

  

 

Bez dobrze przeżytego czasu Adwentu, trudno mówić o dobrze przeżytej uroczystości Bożego Narodzenia.

Przed nami 4 adwentowe niedziele (łacznie z dzisiejszą) i prawie cztery tygodnie, 26 dni do Wigilii. Można ten dany każdemu czas spędzić na codziennych zajęciach, zakupach prezentów, grudniowych imieninach i różnych imprezach i na koniec stwierdzić, że kolejne święta minęły i dalej żyć tak jakby nic się nie wydarzyło. Można też inaczej, można spróbować w końcu obudzić własną duszę z letargu i zacząć o nią dbać.

Dzisiejsza Ewangelia zachęca nas do spojrzenia w przyszłość.

Na wydarzenie, które niewątpliwie nastąpi, choć nie wiemy kiedy to dokładnie będzie.

Dla naszych przyzwyczajonych do ścisłego układania kalendarza zajęć czasów, to  stwierdzenie „nie wiadomo kiedy”, powoduje, że nie umieszczamy ponownego przyjścia Pana w naszym duchowym kalendarzu.

Dziwne.

Jezus mówiąc o swoim powtórnym przyjściu na końcu czasów, używa porównania do złodzieja, który przychodzi wtedy gdy nikt się tego nie spodziewa.

Święta Tereska od Dzieciątka Jezus mówiąc o Chrystusie często mówiła pod koniec swojego życia o ukochanym Złodzieju, na którego czeka z niecierpliwością. Ten Złodziej mial odebrać jej życie, aby obdarować ją życiem wiecznym. 

Myśląc o potencjalnych złodziejach, wykupujemy polisy ubezpieczeniowe, dbamy o drzwi i zamki w naszych domach i mieszkaniach. Mimo, że nie wiemy kiedy mogłoby się nam coś takiego przytrafić, to jednak przewidujemy i dbając o nasze dobra doczesne przygotowujemy się na taką ewentualność. W tym jesteśmy zapobiegliwi i przewidujący.

Czy jednak nasze myślenie i przewidywanie wybiega bardziej do przodu, do końca czasów, które mogą nastąpić dziś albo za kilkaset lat?

Czy w naszej zabieganej codzienności znajdziemy czas, aby pomyśleć z czym stanę przed Bogiem, gdy Jezus przyjdzie ponownie w chwale……

Czy nie przegapię znaków czasu tak jak to zrobili wspólcześni Noego?

Być chrześcijaninem  to między innymi nie spać – duchowo, ale czuwać i modlić się, aby gdy nadejdzie właściwy czas nie uciec, nie przegapić Spotkania, po prostu być na nie gotowym we wszystkich wymiarach, a szczególniej tych duchowych. 

Inicjatorem Spotkania, również każdego dnia, jest zawsze Bóg.

To On nieustannie przychodzi i przechodzi przez nasze życie.

To wyczulenie na codzienne Spotkania, sprawi, że to ostatnie najważniejsze zastanie nas czuwającymi i gotowymi.

O tych zwyczajnych przyjściach w naszym zyciu codziennym mówił święty Augustyn ” Lękam się Chrystusa, który do mnie przychodzi i mija mnie, a ja Go nie dostrzegam i On już nigdy nie wróci”.

Pan stoi u drzwi naszych serc i kołacze…….., czy śpiący obudzą się, usłyszą i wyjdą na Spotkanie?

Czy ich życie przemieni się w Adwent, w oczekiwanie na to co prawdziwie najważniejsze?

 

Dziękuję i pozdrawiam  

 

 

Podziel się z innymi:

ADWENTOWE REKOLEKCJE INTERNETOWE cd.

I jeszcze kilka rekolekcyjnych linków.

 

Internetowy Dom Rekolekcyjny – jezuici, codzienne medytacje, wraz z wprowadzeniem do modlitwy

„Oto Pan przychodzi z mocą” (Iz 40, 10)

Tydzień I – Wielkość Boga

Tydzień II – Bliskość Boga

Tydzień III – Moc – słabość

Tydzień IV – Przylgnij do Boga

 

http://www.e-dr.jezuici.pl/

 

 

Dominikanie na Adwent 2010. 

„Marana tha !” – Słowo na każdy dzień głosi ojciec Paweł Kozacki OP (video).

 

http://dominikanie.pl/adwent2010

 

 

Modlitwa w drodze – codzienna refleksja nad Słowem Bożym, z muzyką sprzyjającą wycieszeniu – nagrania do ściągnięcia na mp3 lub telefon, dla naprawdę zabieganych

http://www.deon.pl/religia/rekolekcje/modlitwa-w-drodze/art,1,modlitwa-w-drodze.html

 

 

Adwent z wiara.pl

http://liturgia.wiara.pl/

 

Przeczuwanie – czyli o zagubionej wrażliwości – dłuższy artykuł

 

Pokój z Tobą – codzienna refleksja z pytaniami do rachunku sumienia

 

Biblia na każdy dzień Adwentu – codzienna refleksja na wybranymi fragmentami Pisma Świętego

niedziela – Proroctwo o Jezusie

poniedziałek – Natura nieba itd….

 

Szkoła Słowa Bożego – św. Anna

 

Mam nadzieję, że każdy znajdzie w tych propozycjach odpowiednią dla siebie strawę duchową – na swoje dziś.

Podziel się z innymi:

LITANIA NA ADWENT

   

 

LITANIA NA ADWENT

Kyrie, elejson! Chryste, elejson! Kyrie, elejson!

Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!

Ojcze z nieba, Boże,  zmiłuj się nad nami

Synu, Odkupicielu świata, Boże…

Duchu Święty, Boże…

Święta Trójco, Jedyny Boże…

Jezu, Słowo Przedwiecznego Ojca, przez które wszystko się stało…

Jezu, Odwieczne Słowo, które w czasie Ciałem się stało…

Jezu, Mesjaszu obiecany w dawnym Przymierzu…

Jezu, Mesjaszu obiecany przez proroctwa i oznajmiony przez Aniołów…

Jezu, upragniony przez narody..

Jezu, Zbawicielu wysłany na ten świat przez Ojca…

Jezu, Zbawicielu oznajmiony przez Ducha Świętego…

Jezu, Synu Maryi Panny…

Jezu, który stając się człowiekiem uczyniłeś nas uczestnikami Boskiej natury..

Jezu, nasze zbawienie i nadziejo..

Jezu, nasz Emmanuelu, czyli Boże z nami…

 

Bądź nam miłościw, przepuść nam, Jezu

Bądź nam miłościw, wysłuchaj nas Jezu

 

Od wszelkiego złego, wybaw nas, Jezu

Od wszelkich grzechów…

Od zatwardziałego i fałszywego serca …

Od wszelkich złych nałogów…

Od wszelkiej złości…

Od złej śmierci i potępienia…

Przez Twoje święte przyjście…

Przez świętą tajemnicę Wcielenia Twego…

W dzień sądu…

 

My grzeszni, prosimy Cię, wysłuchaj nas Jezu

Abyś nas zechciał uwolnić od naszych grzechów…

Abyś zechciał przygotować w nas godne dla Ciebie mieszkanie…

Abyśmy zawsze mogli się cieszyć jedynie w Tobie…

Abyś nas zechciał zawsze bronić i osłaniać ramieniem Twojej mocy…

Abyś nas uczynił współdziedzicami Twojego Królestwa…

 

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas Panie

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami

 

P: Niebiosa, spuśćcie Sprawiedliwego jak rosę.

W: Niech jak deszcz spłynie z obłoków. 

 

Módlmy się:

Boże, Ty widzisz z jaką wiarą oczekujemy Świąt Narodzenia Pańskiego, spraw, abysmy przygotowali nasze serca i z radoscią mogli obchodzić wielką tajemnicę naszego Zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

Amen.

Podziel się z innymi:

OCZEKIWANIE I RADOŚĆ – kalendarz liturgiczny Adwentu i Okresu Bożego Narodzenia

  

NOWY ROK LITURGICZNY ROK A/I

W KOMUNII Z BOGIEM

 

0d 29 listopada do 24 grudnia w dni powszednie RORATY.

 

28 listopada – I NIEDZIELA ADWENTU

29 listopada – 1 dzień nowenny przed Uroczystością Niepokalengo Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

30 listopada – świętego Andrzeja Apostoła

2 grudnia – błogosławionego Rafała Chylińskiego, świętej Bibiany, I czwartek miesiąca 

3 grudnia – świętego Franciszka Ksawerego , I piątek miesiąca

4 grudnia –  świętej Barbary, świetego Jana Damasceńskiego, I sobota miesiąca 

5 grudnia – II NIEDZIELA ADWENTU

6 grudnia – świętego Mikołaja

8 grudnia – UROCZYSTOŚĆ NIEPOKALANEGO POCZĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY, 12.00 godzina Łaski

9 grudnia – świętego Juana Diego

10 grudnia – Najświętszej Maryi Panny Loretańskiej

12 grudnia –  III NIEDZIELA ADWENTU – GAUDETE, Najświętszej Maryi Panny z Guadelupe

13 grudnia – świętej Łucji

14 grudnia – świętego Jana od Krzyża

16 grudnia – 1 dzień nowenny do Dzieciątka Jezus przed Bożym Narodzeniem

19 grudnia – IV NIEDZIELA ADWENTU

24 grudnia – WIGILIA BOŻEGO NARODZENIA, świętych Adama i Ewy, pierwszych rodziców

 

        

 

OKTAWA NARODZENIA PAŃSKIEGO

25 grudnia – NARODZENIE PAŃSKIE (Nowenna do Dzieciątka Jezus)

26 grudnia – ŚWIĘTEJ RODZINY ( niedziela w Oktawie NARODZENIA PAŃSKIEGO), świętego Szczepana, diakona i pierwszego męczennika

27 grudnia – świętego Jana Apostoła

28 grudnia – świętych Młodzianków

30  grudnia – świętej Katarzyny Laboure

31 grudnia – świętej Melanii, świętego Sylwestra

1 stycznia – ŚWIĘTEJ BOŻEJ RODZICIELKI MARYI, I sobota miesiąca

 

2 stycznia – II NIEDZIELA PO NARODZENIU PAŃSKIM

3 stycznia – Najświętszego Imienia Jezus

6 stycznia – OBJAWIENIE PAŃSKIE, I czwartek miesiąca

7 stycznia – I piątek miesiąca

9 stycznia – NIEDZIELA CHRZTU PAŃSKIEGO

Podziel się z innymi:

ADWENT

  
Adwent

Pierwszym okresem Nowego Roku Liturgicznego jest Adwent.

 

Adwent rozpoczyna się I Nieszporami I Niedzieli Adwentu i trwa do I Nieszporów uroczystości Narodzenia Pańskiego 25 grudnia (kończy się więc wieczorem 24 grudnia).

 

Trwa od 23 do 28 dni i obejmuje 4 kolejne niedziele.

 

W tym roku zacznie się wieczorem 27 listopada (28 listopada) i potrwa 27 dni.

 

Adwent dzieli się na dwie odrębne części:

 

a. dni do 16 grudnia włącznie – wspominając pierwsze przyjście Chrystusa kierujemy nasze myśli i serca ku radosnemu oczekiwaniu Jego powtórnego przyjścia na końcu czasów. Dni powszednie w tym okresie przyjmują wszystkie obchody wyższe rangą (tzn. wspomnienia dowolne, obowiązkowe, święta i uroczystości);


 

b. dni od 17 do 24 grudnia włącznie – czas bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego; w tym okresie w dni powszednie można obchodzić jedynie święta i uroczystości.

 

Niedziele Adwentu mają pierwszeństwo przed wszystkimi innymi obchodami liturgicznymi, nawet tymi w randze uroczystości.

 

I Niedziela Adwentu przypomina nam o obietnicy powtórnego przyjścia Jezusa,

 

II i III (zwana także Gaudete) mówią o postaci św. Jana Chrzciciela.

 

Ostatnia, IV Niedziela Adwentu skupia naszą uwagę na osobie Maryi – Matki Boga.

 

W czasie Adwentu przypada zawsze jedna uroczystość – 8 grudnia obchodzimy uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

 

 

Okres Narodzenia Pańskiego

Zaczyna się on od I Nieszporów uroczystości Narodzenia Pańskiego (wieczorem 24 grudnia) i trwa do niedzieli Chrztu Pańskiego (niedzieli po Objawieniu Pańskim).

 

Uroczystość Narodzenia Pańskiego ma własną oktawę – jest jakby „przedłużona” na 8 kolejnych dni (do dnia 1 stycznia włącznie):
26 grudnia obchodzi się święto św. Szczepana, pierwszego męczennika

27 grudnia obchodzi się święto św. Jana, Apostoła i Ewangelisty

28 grudnia obchodzi się święto świętych Młodzianków

29-31 grudnia są dniami oktawy Narodzenia Pańskiego

W niedzielę przypadającą w oktawie Narodzenia Pańskiego obchodzi się święto Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi i Józefa

1 stycznia, w ostatnim dniu oktawy, przypada uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi.

 

Niedziela między 2 a 5 stycznia to II Niedziela po Narodzeniu Pańskim.

 

6 stycznia obchodzi się uroczystość Objawienia Pańskiego. Niedziela po tym święcie to święto Chrztu Pańskiego, które kończy okres Narodzenia Pańskiego.

Wymienione wyżej okresy należą do tzw. cyklu Bożonarodzeniowego.

Podziel się z innymi:

ADWENTOWE REKOLEKCJE INTERNETOWE

Już od kilku dni można można zapoznać się z zaproszeniami na różnorodne ADWENTOWE REKOLEKCJE INTERNETOWE. W najbliższych dniach zapewne pojawią się kolejne ogłoszenia.

Niektóre portale czy blogi proponują refleksję cotygodniową – niedzielną, inne refleksję dzień po dniu.

I jak co roku trzeba będzie dokonać wyboru, ku większemu pożytkowi duchowemu.

Część autorów podaje ogólny zarys i tematykę rekolekcji, inni ograniczają się do tytułu i terminu.

 

Tradycyjnie już, poza notką w codzienniku, zamieszczę linki do ADWENTOWYCH REKOLEKCJI INTERNETOWYCH w ramce po lewej stronie.

 

 

REKOLEKCJE NA FACEBOOKU

 

„BRZYTWĄ PO SCHEMATACH” 

 

Czas trwania: 28.11 – 25.12.10

Zagadnienia:
dekonstrukcja powszechnie istniejących stereotypów dotyczących Boga. Często widać je w pytaniach o wiarę, o moralność i seksualność. Wiele osób pojmuje Boga jako system zakazów i nakazów, których przestrzeganie ma im zagwarantować wieczne szczęście. Tymczasem Bóg jest inny. W naszych rekolekcjach nie będziemy dawać jasnych odpowiedzi na pytania o Boga. Będziemy pokazywać, gdzie Go szukać, jak o Niego pytać.

Organizacja:
uczestnikami rekolekcji będą wszyscy, którzy przyłączą się do strony rekolekcji (można ją odnaleźć wpisując w wyszukiwarkę „Brzytwą po schematach – prawdopodobnie pierwsze rekolekcje na fb”. Każdy tydzień adwentu będzie poświęcony innemu obrazowi Boga. Będą publikowane wtedy teksty zarówno z zakresu socjologii i psychologii, jak i zapraszające do modlitwy. Dodatkowo uczestnicy będą zachęcani do dzielenia się świadectwami.


Prowadzący:

Marek Rosłoń SJ,
Mariusz Gajewski SJ
Paweł Kowalski SJ

http://www.facebook.com/pages/Brzytwa-po-schematach-Prawdopodobnie-pierwsze-rekolekcje-na-fb/161998730484774?v=info

 

(rozważania w zakładce -POLA)

 

REKOLEKCJE NA BLOGACH.

Ks. Artur Stopka i afroo zapraszają

„Niech Twoje Serce Będzie….”

www.arturstopka.blog.onet.pl

www.afroo.blog.onet.pl

 
 
REKOLEKCJE NA PORTALACH
 
„O duchowości z krwi i kości”
„Modlitwa, która leczy duszę”

Wcielenie Syna Bożego nie było trzyletnim eksperymentem, który bezpowrotnie zakończył się po Zmartwychwstaniu. Jezus jest Emmanuelem, czyli Bogiem z nami, który chce być szukany, rozpoznany i pokochany. Oto kwintesencja całego Adwentu.

Dlatego czytania liturgiczne w tym przedświątecznym okresie ukazują nam Boga aktywnie obecnego w świecie, w pragnieniach i tęsknotach człowieka, w jego poszukiwaniach i rozterkach, pytaniach i wątpliwościach, w błądzeniu i powrotach. Duchowość z krwi i kości opowiada o tym, że „wierzyć to widzieć Boga w praniu, smutku i jagodach”, jak to kiedyś ujęła grupa opolskich studentów, parafrazując wiersz ks. Twardowskiego.

Zapraszamy więc na Rekolekcje Adwentowe, których celem nie będzie szukanie Boga gdzieś w niedostępnych niebiosach, ale na ziemi.

Rozważania rekolekcyjne będą próbowały odpowiedzieć, między innymi, na następujące pytania:

Czy narodziny Jezusa zmieniły cokolwiek w naszym świecie?

W jaki sposób Bóg komunikuje się z nami w codzienności?

Czy i jak możemy odpowiedzieć na Jego zaproszenie?

Co pomaga nam w szukaniu i odnajdywaniu Boga Wcielonego?

Jaką rolę spełnia tutaj wspólnota?

Dlaczego czasem nie potrafimy odczytać znaków Bożej obecności? Na jakie trudności napotykamy w czasie naszej pielgrzymki wiary?

Codziennie od 28 listopada do 24 grudnia włącznie będziemy publikować rozważania o. Dariusza Piórkowskiego SJ pt „O duchowości z krwi i kości” zainspirowane czytaniami liturgicznymi.

 

Dwa razy w tygodniu (w każdy poniedziąłek i czwartek) będzie można również wysłuchać rekolekcji „Modlitwa, która leczy duszę” wygłoszone przez o. Józefa Augustyna SJ. Odwołując się o Apoftegmatów Ojców Pustyni Autor przedstawia najważniejsze zasady i praktyki życia duchowego, kładąc szczególny nacisk na codzienną wytrwałą modlitwę, która – według jednego ze starców – „Leczy nasze dusze”. Z Apoftegmatów Ojców pustyni – mówi o. Augustyn – bije blask wiary, pokory, hojnej miłości i czystej modlitwy.

 

http://www.deon.pl/religia/rekolekcje/adwent-2010-rekolekcje/

 

 

U CHRYSTUSOWCÓW

„Ukierunkowanie ducha… – sens życia”.

 

Stało się już tradycją, że Polska Misja Katolicka w Amsterdamie organizuje „Internetowe Rekolekcje Adwentowe dla Polonii i nie tylko…” Rozważania na każdą niedzielę Adwentu ukazują się na stronie internetowej PMK (www.pmkamsterdam.nl) Mottem tegorocznych ćwiczeń duchownych jest hasło: „Ukierunkowanie ducha… – sens życia”. Rekolekcje prowadzi ks. dr Paweł Melczewski – chrystusowiec, biblista, dyrektor Biblioteki Towarzystwa Chrystusowego. Pozostaje on do „mailowej” dyspozycji wszystkich zainteresowanych przez czas trwania rekolekcji. Serdecznie zachęcamy do skorzystania z tej formy adwentowego odnowienia swojej wiary. Marana Tha!

http://www.pmkamsterdam.n
l/html_pl/rekolekcje/rekol2010-1.html

pierwsze rozważanie – O czasie

http://www.pmkamsterdam.nl/html_pl/rekolekcje/rekol2010-2.html

 

 

Podziel się z innymi: